De Sancto Nicolao
a iuuētute mea. Et quare a iuuētute ēhec miſcd̓ia inchoanda inuenies in ſeqͣnti ſermone. ſcꝫ. Ecce ſacerdos. circamediū. ¶ Eiuſdē aūt miſcd̓ie īnuit̉ ꝯtinuatio. cū dicit. Mecū creuit. Nam ſicut vſqꝫ ad ꝑfectā etatē cōtinue creuitin corꝑe. ſic ⁊ miſerationē on̄dit ſe cōtinue exercuiſſe. cū dicit ea ſecū creuiſſeEt certe beatus hō qͥ vigilauerit̉ ad fores ſapientie tota die. ſic dicit̉ in ꝓuer.viij. Quia talis hauriet ſaluteꝫ a dn̄o.ſicut et beatus nicolaꝰ hauſit. Et nosfr̄es ſi ad eandē ſalute ꝑtingere volumus ꝑ eoſdē gͣdus aſcedere debemus.Sit ergo in nobis miſeratio. Primoreſpectu nr̄i. vt miſereamur anie nr̄e .ſ.malū declinādo. Scd̓o reſpectu ꝓximiei bonū faciēdo. Hoc aūt debemꝰ mature inchoare ſcꝫ ab infantia. et tūc inchoatū debemꝰ ꝯtinuare vt ſimꝰ dn̄oſęruiētes in ſanctitate oībꝰ diebꝰ nr̄isQd̓ nobis preſtare dignetur.¶ De eodem.Sermo. CLXXXIII.Tce ſacerdos maIgnus ⁊cͣ. Eccleſia pͤ aduerbiūemōſtrādi demōſtrat nobisin btō nlcolao tria. Primo .ſ. ꝙ eſt honorādus. Scd̓o ꝙ e imitādus. Tercioꝙ eſt exorādus. Honorādus ē primoꝓpter officij dignitatē. Un̄ dicit Ccceſacerdos magnꝰ. Imitandus ꝓpter vite ſanctitatē. qꝛ in diebꝰ ſ. pla. deo. ⁊ inuen. ē in. Sꝫ exorandꝰ ē ꝓpter ꝓmptāſubuētionē. qꝛ in tꝑe iracudie factus ērecōciliatio O ¶ Uere honorādus ēab oībꝰ ꝓpter officij dignitatē. qꝛ ipſecreator oīm pͦ ceteris ep̄is qͣdrupliciterip̄m honorauit. Primo ip̄m ad hͦ officium eligēdo. Uoce quippe de celo lapſa inſinuatū eſt dignū epatu nicolauꝫItē ip̄m in hͦ officio innumeris miraculis decorando. Itē poſt officirexpletionē de ipſtꝰ corꝑe facꝝ oleū ſudando.Et qd̓ ſuꝑ oīa ē ip̄m in celis tanꝙͣ fidelē miniſtrū gl̓ificando. Un̄ in Io. Si
qͥs mihi mi. ⁊cͣ. Quē gͦ ipſe rex ſic voluit honorare merito ⁊ a nobis ē honorādꝰ. Ergo laudes bto nicolao cōcinathet cōcio. E ¶ Itē eſt a nobis imitādus ꝓpter vite ſanctitatē. qꝛ in diebꝰ ſuis pla. d̓o. ⁊ i. ē iuſ. Ubi tripl̓r vite ipſius nobis notificat̉ ſcītas. vicꝫ in extrori oꝑatōe. ꝓ quo dic̄. Inuētꝰ ē iuſtꝰ. Inrecta ītētōe. ꝓ quo dic Placuit d̓o. Etin vtriuſqꝫ ꝯtinuatiōe. qd̓ innuit cū dic̄In diebꝰ ſuis. Uere in ext̓iori oꝑe inuētus ē iuſtꝰ. Habuit em̄ trip̄licē iuſticiāſ. iuſticiā ſeueritatis. De qͣyſa .xxvj. Iuſticia nō fecimꝰ in terra. ideo nō ceciderūt hīeatores terre. Itē iuſticiā pietatisde qͣ ỉ psͣ. Diſꝑſit dedit pauꝑibꝰ iuſticia⁊cͣ. Itē. iuſticiaꝫ hūilitatis. Un̄ Math.Sic nos decet adimplere oēm iuſticiaPrimā .ſ. ſeueritatis habuit adhuc pucrulus. qꝛ tūc multo iciunio macerabatcorpꝰ. Scd̓am ſcꝫ pietatis maxīe exercuit ꝓuectus. ſicut de auro v̓ginibꝰ collato. licet em̄ ab infantia ſecuꝫ creueritmiſeratio. tn̄ tūc maxime ſuꝑ afflictospia geſtabat viſcera. Sꝫ terciā .ſ. hūilitatis maxīe on̄dit p̄latꝰ. oꝑibus em̄ ſanctis hūiliter inſiſtebat. memorans illudEcc. Quāto maior es hu. te in oībus.Exemplū in ꝓmptua. ca. viij. S. Et qꝛhac iuſticiā recta intentiōe exercebat. 1ōplacuit deo nō mūdo. ſciēs illd̓ apl̓i Sihoībꝰ pla. chriſti ſer. non eſſem. qͥ dicitmath. vj. Attēdite ne iul̓. ve. fa. co. ho.Et hͦ fecit in diebꝰ ſuis. hͦ ē in tota vitaſua. Ab infantia em̄ vſqꝫ ad ſeniū cōtinuauit. Un̄ bn̄ ꝯuenit ei illud Deut̉. penulti. Sicut dies iuuētutis tue. ſic ⁊ ſenectus tua. Quia eadē hūilitas. eadeꝫaſꝑitas. ęadē pietas ſeruata eſt.¶ In hac gͦ vite ſanctitate a nobis imitādus eſt. Primo vt iuſti inueniamur inope p̄miſſaꝫ triplice̓ iuſticiā exercendoSeueritatis quo ad nos. pietatis quoad ꝓximū. hūilitatis quo ad deū. Seueritatis iuſticia qͣ noſipſos caſtigemꝰet hͦ maxīe ī puericia exēplo btī nicolaAd hoc ip̄m nos puer ieſus ꝓuocauitUn̄ Bern̄. Hoc em̄ ſtabulū eiꝰ p̄dicathoc p̄ſepe clamat. hͦ mēbra illa infanti