De ſancto andrea.

lia. Qui aduertens euāgelium in ſinuſuo confuſus redijt ad apoſtolū dicensꝙ nō poterat plus continere niſi ſibi hͦorationibus impetraret. Tunc andreas diu contra illud peccatū predicansa tercia vſqꝫ ad nonam ieiunauit. fleuit⁊ orauit. Et cum nō ſentiret ſe exauditum. dixit dn̄o ꝙ nō comederet neqꝫ biberet. niſi exaudiretur. Et cum ieiunaſſet per quinqꝫ dies ⁊ oraſſet nec exaudiretur dixit. Dn̄e ꝓ mortuis ſuſcitandistuam obtinuimus miſericordiam quare nō ꝓ iſto qui vult ſaluari. Tunc voxait. Non eſt parum andrea quia nō ēsexauditus ꝓ ſene. Sed oportet ꝙ anteper ſex menſes ieiunio ⁊ oratione fatigetur. qui cū hoc feciſſet ⁊ venditis oībus bonis pauperibus ero gaſſet. migrauit ad dn̄m. Et vox ad andreā. Andrea lucratus es ſenē. qui peruenit adſalutem. Merito ergo de ipſo p̄miſſaverba leguntur quibus dicitur. Ore cōfeſſio fit ad ſalutem. Quia cum biduopenderet in cruce in xp̄i confeſſione. nōſolum ſibi ſed ⁊ alijs quos docebat fitipſius confeſſio ad ſalutem.¶ De eodem.Sermo. CLXXVIII.Enite poſt mefaciam vos fieri piſcatoresihoīm. at illi continuo relictisreti. ſe. ſunt eū. Math̓. iiij. In his verbis ꝓuocamur ad ſequendum chriſtuꝫhoc dupliciter. ſcꝫ verbo ⁊ exemplo.Uerbo magiſtri inuitantis cū dicit. Uenite poſt me. Exemplo diſcipuli obedientis. cum ſubdit̉. At illi cōtinuo relictis rhetibus ſecuti ſunt eū. E¶ Uerbo autē magiſtri tripliciter ꝓuocamurPrimo inuitatione cum dicit. Uenite.Secundo inuitationis determinatiōe.cum dicit poſt me. Tercio inuitationisvtilitate. cū addit. Faciā vos fieri piſcatores hoīm. ¶ Primo ergo inuitatione prouocamur. cū dicit. Uenite. Eſt

aūt duplex xp̄i inuitatio. Una ad gratiam. ⁊ hec peccatorum. De qua hic. ⁊ inMath̓. xj. Uenite ad me omnes qui laboratis ⁊ onera. eſtis ⁊ ego reficia vosAltera ad gloriā. ⁊ hec beatoruꝫ. De qͣī Math̓. xxix. Uenite benedicti patrismei ꝑcipite reguū. ¶ In prima que ēad gratiā tria implicant̉. que debēt peccatores trahere ad venienduꝫ. Primomultitudo laboris. cuꝫ dicit. Qui laboratis. quia vere iuxta ꝓphetā vt iniqueagerēt laborauerūt. Secūdo magnitudo oneris. cū dicit ⁊ onera. eſtis. Quiaiuxta psͣ. Iniquitates mee ſic̄ onꝰ graue grauate ſūt ſuper me. Tercio copiafamis. pro quo ſubdit. Et ego reficiamvos. Sunt enī peccatores omni bonoſpūali famelici. De qua famē. Amos.viix. Mittam in vos famem. nō famēpanis. neqꝫ ſitim aque. ſꝫ audiendi verbuꝫ det. In ſignū cuius filius prodigꝰrecedens a patre cum portione ſubſtātie que ipſū ꝯtingebat poſtꝙͣ cōſumpſerat omnia dixit. Quanti mercenarij indomo patris mei abun. pa. ⁊ ego hic fame pereo. ¶ In ſecunda etiam inuitation que eſt bonorū tria implicant̉ trahentiā. ſcꝫ patris benedictio. cum dicitUenite benedicti patris mei. Secūdoregni perceptio. cū dicit. Percipite regnum. Tercio eiuſdē regni eterna ꝯtinuatio. cū addit. Quod vobis paratū eſtab ori. mūdi. Quis fratres n̄ gaudeatde tanti pr̄is benedictiōe. ſi yſaac hoīsmortalis benedictio tam deſiderabilisfuit vt eaꝫ iacob vt eaꝫ eſau vix cū lacrimis obtinuerit. quātomagis deſiderabilis debet eſſe bn̄dictio patris celeſtis.Si regnū temporale a multis iam deſiderabile eſt. quantomagis regnū illudquod eſt regnū omniuꝫ ſeculorū et maxime regnuꝫ quod eſt ab origine mundi. ⁊ cuius regni non erit finis. ¶ Sedcerte quia ad hanc inuitationem glorieno ꝑuenit̉ niſi ꝑ inuitationē que eſt adgr̄aꝫ. iō pus dr̄. Ueīte pꝰ me. vbi innuitinuitatiōis d̓termīatiōeꝫ. Uenite īquit