Dn̄ica. XX.

ij. Et ꝓpter hoc relinquet homo patrē⁊ matrē ⁊ adherebit vxori ſue. ¶ Secūdum genus eſt inter deū ⁊ anima. Etde iſtis dn̄s Oſe e .ij. Spōſabo te mihiin iuſticia ⁊ iudicio in miſericordia etmilerationibus. ¶ Tercium genus eſtinter verbū et humanā naturaꝫ. Et dehis dicit ſponſa in can̄. iij. Egrediminifilie ſyon ⁊ videte rege̓ ſalomonē in diademate qͣ coronauit euꝫ mater ſua indie deſponſationis ſue. ¶ Quartu genus eſt inter chriſtū et eccleſiam Et deiſtis loquitur angelus ad IohanneꝫApoc̄. xxj. Ueni et oſtendam tibi ſpōſam vxorem agni. Et hic d̓r. Simile ē̄regnn̄ celoꝝ ho. re. qͥ fe nupt. fi. ſuo ꝓEt in quolibet genere iſtaꝝ nuptiaruꝫinuenit̉ mirabilis vnio. ¶ In primo inuenit̉ vnio carnalis. qꝛ per eam efficit̉vt ſint duo in carne vnā. Unde Mat.xix. dicit dn̄s. Erunt duo in carne vnaEt ſubiungit. Iam non ſunt duo ſedvna caro. ¶ In ſecundo genere nuptiaru inuenit̉ vnio ſpūalis. qꝛ per eamefficit̉ vt ſint duo in vno ſpū. ꝓ quo dic̄apl̓s. j. Coꝝ. vj. Qui adheret dn̄o vnꝰſpūs eſt. Et. j. Ioh. iiij. dicit̉. Qui manet in caritate in deo manet et deus ineo. ¶ In tercio genere nuptiarū inuenit̉ vnio ꝑſonalis. quia ꝑ eam efficiturvt ſint duo in vna ꝑſona. Nā ſicut anima rōnalis ⁊ caro vnus ē hō. ita deꝰ ⁊homo vnus eſt chriſtus. Pro quo dic̄Ioh. Uerbū caro factū eſt rōne ineffabilis vnionis. ¶ In quarto inueniturvnio ſacramētalis. qꝛ ꝑ eam efficit̉ vtſint non ſolum duo ſed etiam multi invno corꝑe. Pro quo dicit apl̓us Ro.xij. Multi vnū corpus ſumus in chriſto. Et. j. Coꝝ. x. Unū corpus ml̓ti ſumus. oēs em̄ de vno pane ⁊ de vno calice ꝑticipamus. De hoc genere vltīonuptiaꝝ ꝓponit̉ p̄miſſa ꝑabola. cū diēchriſtus Simile ē regnū celoꝝ hoī regi qͥ fecit nuptias filio ſuo S¶ Circa quas nuptias quatuor conſiderādaſunt. vide licꝫ que ſint nuptie. quis auctor nuptiarū. quis ſponſus et q̄ ſpon

ſa. ¶ Nuptias iſtas intelligimus ẜmexpoſitionem ſanctoꝝ ꝯiunctionē chriſti et eccleſie ꝑ ſacramentū incarnationis factā. He ſunt nuptie celebrate invtero virginali. Un̄ Grego. Quptialis thalamus eſt vterus vginalis. Dehoc thalamo dicitur in pͣsͣ. Ipſe tauꝙͣſponſus procedens de thalamo ſuo.Auctor v̓o nuptiaꝝ d̓cus pater eſt. quihic ⁊ hō d̓r ⁊ rex. Homo ꝓpt̓ benignitatem Iohel̓. ij. Conuertimini ad dominū deū veſtꝝ qm̄ benignus ⁊ miſericors eſt. Rex aūt d̓r ꝓpter potētie altitudinē. quia eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antium. Psͣ. Quis ſicut dn̄s deus noſterqui in altis habitat. ¶ Spōſus v̓o. harum nuptiarū eſt filius regis .ſ. chriſtDe quo psͣ. Deus iudiciū tuū regi da.⁊ iuſticiā tuā filio regis. ¶ Sponſa voeſt eccleſia que hic regnū celorū d̓r. qꝛregnant in ea viri celeſtes. qͥ in ipſa ſolo corꝑe cōſtituti cogitatiōe ⁊ auiditate in celeſti patria ꝯuerſant̉. dicentes illud Phil̓. iij. Nr̄a cōuerſatio in celiseſt. q em̄ ſurſuꝫ ſunt ſapiūt nō que ſuꝑterra. Cū hac gͦ ſponſa chriſtus nuptias celebrauit. qn̄ ꝑ incaruatōisⁱ myſteriū ſibi eccleſia fideliū copulauit. TScd̓o auctoris nuptiaꝝ .ſ. der patrisſubdit̉ ꝯmēdatio. cū addit̉. Miſit ſeruos ſuos dicere inuitatis vt venirent:Oſtendit̉ aūt comēdabilis tripl̓r. vicꝫin largitate miſcd̓ie. in magnitudīe potentie. in executione iuſticie. ¶ Primūſcꝫ largitas ſue miſcd̓ie apparet in tribus. ¶ Primo in multoꝝ ⁊ ꝑ multosvocationē. Multi em̄ ſūt vocati ad nuptias incarnatiōis. vt .ſ. credant illud ⁊efficiant̉ de nūero eccleſie qͣm ſibi chriſtus cōpulauit. Sꝫ heu pauci ſunt electi. vt d̓r ī fine euāgelij. Uo cauit etiā ꝑml̓tos. Un̄ pl̓alit dr. miſit ẜuos glo. l.ꝓph̓as dicere īuitatis .i. iudeis vt venirēt. ⁊ nolēbāt venire credēdo. Et qꝛ nōſuffic̄ largitati mīe d̓i ſemel vocare. itērū miſit alios plures prioribꝰ .ſ. apl̓os⁊ ſeqͣces eoꝝ. Quoꝝ in oēꝫ terrā exiuitſonus. ⁊ in fines orbis t̓re yba eoꝝ. psͣ.