Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. XVII.

legit̉. et eſt morbus ſubcutaneus deſignans peccatū gule. qꝛ talis quāto plꝰbibit. tanto plus ſitit. Sic gulo ſus qntūcunqꝫ comedat vel bibat ſemꝑ tamēcutēʳ corꝑis ſui ſitit deſiderat implereUn̄ tales dicūt Sap̄. ij. Uino p̄cioſo vnguentis impleamus nos. Et dicitgloſa hydropicus habet anhelitū fetidū. qd̓ ſꝑūaliter ꝑtinet ad guloſū. psͣSepulcrū patens eſt guttur eoꝝ. Eptimo ſanauit muliere patientē fluxūſanguinis luxuriā. Luce. viij. Et eccemulier erat in fluxū ſanguinis ab annis duodecim tetigit fimbriā ſanata eſt Et bn̄ luxuria ſanguinis fluxūmulieris deſignat̉. quia ſicut vnū itareliquū coinqͥnat. Un̄ prouer. vj. Quiingred it̉ ad vxorē ꝓximi ſui erit mudus tetigerit. Pro quo Apoca.xiiij. d̓r. Hi ſunt mulieribꝰ ſūtcoinquinati. virgines em̄ ſuntQSecundo ſequit̉ curationis modꝰ. ibiIpſe v̓o app̄henſum ſanauit ac dimiſit. Circa quā ſanationē quinqꝫ ſūtpenſanda. Sanauit em̄ clementer.nullus em̄ ip̄m infirmū obtulit. nullꝰ ipſo interceſſit. forte quia ꝓpter paupertatē nullū amicū habuit. Sed chriſtus ſola ductus clemētiaᵇ app̄hēſumſanauit. Licet em̄ diuitibus promptusſit. plus tn̄ pauꝑibus. Qd̓ pauci mēdicoꝝ faciunt Lu. iiij. Euangelizare pauperibꝰ miſit me. ſanare cōtritos corde.Itē in hoc oſtendit̉ ſua clemētia apprehēdendo tangere voluit egrotum.qd̓ pleriqꝫ medicoꝝ abhorrent facere.Sꝫ que magis abominabilis infirmitas. ꝙͣ ſpūalis que peccatū incurrit̉.quod patet in lucifero. qui pulcerrimus eēt angeloꝝ ex ſolo peccato adeoabominabilis factus eſt vt abſqꝫ magno horrore videri non poſſit ꝙͣto minus tangi. Sed chriſtus etiā et talibꝰintantū ſe familiare̓ exhibuit. māducado bibendo illis. qd̓ etiā a pluribꝰſibi improperatū fuit Marci. ij. Quare inquiunt cum publicanis peccatoribus māducat magiſter veſter. Et ip

ſe reſpondit. Non egent ſani medico.ſed qui male habent. Secūdo ſanauit ꝑfecte. quia totū hominē ex totoquia ſanauit ac dimiſit Qd̓ faciunt alij medici. Imo indignabant̉ eide hoc illi ſibi videbant̉ medici. Un̄Ioh. v. dicebat eis. Mihi indignamini. qꝛ totū hominē ſanū feciin ſabbato. Et Lu. xiij. Ite dicite vulpi illi. Ecce demonia eijcio ſanitates ꝑficio.Nam ſumma dei pietas veniam nondimidiabit. Aut nihil aut totum ꝓpiciando dabit. Tercio ſanauit leuiter. non vrēdo. non ſecando. nec potiones dando. ſicut alij medici faciūt. Sꝫtm̄ miſerendo. Unde euangeliſta nonplus dicit fecerit niſi ſanauit ac dimiſit. Sap. xvj. Miſericordia tua adueniens ſanabat oēs. Sic ſanari petebat dauid dicebat. Ego dixi dn̄e miſerere mei ſana anima mea qꝛ peccauitibi. Et Mathei. viij. Tm̄ dic vbo ſanabitur puer meus. Uel etiā ſemelgendo. Luce. xvij. Cum tetigiſſet auricuiam ſanauit eum. Uel certe ſe tangiꝑmittēdo. Luce. .vj. Omnis turba q̄rebat eum tagere. quia virtus de illo exibat et ſanabat omnes. Quarto ſanauit gratis qꝛ nec ante nec poſt aliquidab infirmo extorſit. quia ſanauit ac dimiſit. Quod certe alij medici non facinnt. quia ante etiam ꝙͣ infirmum veſint videre volunt ſalariū habere. Sꝫnoſter medicus aliud querit niſi vtſibi de curatione gratias referamus.Hoc fecit Oauid quando dixit Benedic anīa mea domino. Et poſt ſubditQui ſanat oēs īfirmitates. Sic Act̉.iij. ille qui ex vtero matris claudus fuerat. poſtꝙͣ ſanatꝰ fuit ambulabat exiliens et laudans deum Quinto ſanauit euidenter. non in angulis ſicut quidam medici faciūt. ne alij ab eis informentur. ſed ipſe non. nam coraꝫ phariſeis app̄henſum ſanauit. Matth. xxj.Acceſſerūt ad ceci claudi in tēplūet ſanauit eos. Sic mariā magdale ſanauit ſpūaliter corā cōuiuātibus