De ictā ttinitate.

Adeamus cū fiducia ad thronū gͣtieeius vt miſcd̓iam cōſeqͣmur ⁊ gr̄aꝫ inueniamus in auxilio oportuno. Et. ij.Coꝝ .xij. dictū eſt paulo cū multū tētaret̉ ⁊ peteret ſtimuli tentationeꝫ remoueri. Sufficit tibi gr̄a mea. Exempluꝫca. xij. P O ¶ Iteꝫ cōmunicatio ſpūſſancti quā admirabilē inuenimꝰ ſi triapenſamꝰ. Coīcat em̄ ſe nobis ſine dilatione. Un̄ Actu. ij. Factꝰ eſt repente decelo ſonꝰ tanꝙͣ aduenientis ſpūs. Neſcit em̄ tarda molimina ſpūſſctī gratiaItē ſcd̓o cōicat ſe ſine diminutōe. Un̄apl̓i repleti ſunt. nihil em̄ vacui in ipẜremāſit. Nā ſumma dei pietas veniaꝫnō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciendo dabit. Iteꝫ cōicat ſe tercio ſineꝑſonaꝝ acceptione. Un̄ d̓r in Act̉. Repleti ſunt oēs. Et Act̉. x. In nationesfuit effuſa gr̄a ſpūſſctī. Dixit petrꝰ. Inveritate cōperi qm̄ nō eſt ꝑſo. ac. deusE¶ Scd̓o nobis eadeꝫ bn̄ficia adaptat. cū dicit. Sit ſꝑ cū oībus vobis.Amen. Opta gͦ vt cū oībꝰ nobis ſit caritas pr̄is. vt .ſ. ꝓ tam ineffabili mūereid eſt ꝓ filio quē nobis dedit ip̄m modis oībus et ſꝑ diligamus. Rn̄ Mat.xxij. Diliges dn̄m deū tuuꝫ ex totoʳ corde tuo ⁊ ex tota aīa tua ⁊ ex tota mente tua Et aduertite cariſſimi ꝙ chriſtꝰvult vt totus hō ꝯuertat̉ ad amoreꝫ d̓ipr̄is. Diliges gͦ dn̄m deū tuum ex totocorde tuo ꝙͣtum ad intellectum. ex totaaīa tua ꝙͣtum ad affectuꝫ. ⁊ ex tota mēte tua ꝙtum ad ipſius ꝯtinuā memoriam. Sic exponit btūs Augꝰ. Et ſꝑ totū ponit vt nihil remaneat in hoīe qd̓in amorem dei pr̄is nō ꝯuertat̉. ¶ Itēoptat vt gratiā dn̄i noſtri ieſu chriſtiq̄ ſe ꝓ nobis obtulit in ꝑaſſiōe ſit ſemꝑ nobiſcū. vt .ſ. ipſaꝫ ſꝑ in memoria teneamus Hebre. xij. Recogitate inquiteū qui talem ſuſtinuit a pctōribꝰ aduerſus ſemetip̄m cōtradictioneꝫ Et Tre.iij. dicit dn̄s ꝑ ꝓphetā. Recordare pauꝑtatis mee ⁊ trāſgreſſionis abſinthij etfellis. Et ſubdit ꝓpheta in ꝑſona fidelis aīe. Memo. me. ero ⁊ tabeſcet ī me

anīa mea. Quia v̓e ſi paſſio chriſti admemoriaꝫ reuocet̉ nihil eſt in hoīe qd̓non tabeſcat. ¶ Item optat vt cōicatioſancti ſpūs ſit cū oībus nobis. vt .ſ. ſine dilatione ſine diminutionē. ſine ꝑſonaꝝ acceptiōe nobis dona ſua cōicet.¶ Cōicat aūt primo donū timoris cūcordis cōtritiōe ꝯterendo ⁊ huiliandoaīam. ⁊ expellendo ſuꝑbiaꝫ. Ccc̄. j. Timor dn̄i expellit pctm̄. Suꝑbia em̄ d̓rpctm̄ antonomafice ¶ Secūdo cōicatſpūſſanctus donū pietatis cum ꝓximiꝯpaſſione. ⁊ expellit inuidiā. Eſt eī benignus ſpūs ſapientie. nec ꝑmittit īuidiā aduerſus ꝓximū regnare. qualiterregnauit in ſaul ꝯͣ dauid. qꝛ ſpūſſctūsreceſſit ab eo. ¶ Tercio cōicat donū ſcientie ſpūſſanctus cū ꝓpriā cognitione⁊ expellit iram. qͥ em̄ vere cognoſcit defectus ꝓprios nō iraſcit̉ alijs ſꝫ ſibi tm̄Ecē ī. ij. Qui addit ſcīam addit ⁊ laborem vel dolorem ẜm aliā lr̄aꝫ ¶ Quarto cōicat ſpūſſctūs donū fortitudīs cūaduerſoꝝ ſupportatiōe. ⁊ expellit accidiā. q̄ maxīe venit ex impatientia. Un̄d̓r talibus Eſa. xliiij. Noli timere ẜuemeus iacob. effunda ſpm̄ meum ſuꝑ ſemen tuū. Iacob luctator interp̄tatur.Semē iacob ſunt illi q̄ eū in hͦ imitantur. ⁊ iſtis dat̉ ſpūs vt in oꝑatōe fortificent̉. ¶ Quinto cōicat ſpūſſctūs donūcōſilij cū mūdi abiectōe. ⁊ expellit auariciā. Mat. xix. Si vis ꝑfectus eſſe vade ⁊ vende oīa q̄ habes ⁊ da pauꝑibꝰ¶ Sexto cōicat ſpūſſctūs donū intellectus cū mētis attractōne circa ſpūaliaꝯtēplanda. et expellit gulā qͦ facit ventrē terre adherere. ⁊ impedit aciē̓ mentis. qꝛ ſicut dicit Hiero. Pinguis venter tenuē ſenſū nō gignit. Propt̓ hͦ dic̄ſalomō Ecc̄es. ij. Logitaui vt a vinoabſtrahere carnē mea vt ſic tranſferrēaīm meū ad ſapīaꝫ. ¶ Septimo ⁊ vltimo cōicat ſpūſſanctꝰ donū ſapīe cū diuini ſaporis delectatōe. ⁊ expellit luxuria. qꝛ ſic̄ dic̄ Grego. Guſtato ſpū deſipit oīs caro. In cꝰ ſignū petrꝰ iacobꝰ