Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄icainfra octa.

ꝯtinentes v̓gīes. Un̄ psͣ. Iuuenes eo come. ignis virgīes eoꝝ non ſuntlam̄ tāte. qꝛ nullꝰ ꝑditionē plāgit virginitatis. tn̄ incōꝑabilis theſaurꝰ ſitAut quō ī mari hꝰ md̓i ꝯſtituti ꝯtinueauxiliū non īploramꝰ. nauē corꝑis nr̄i qͥnqꝫ ſenſus tanꝙͣ qͥnqꝫ foramīatinue̓ aq̄ ꝯcupiſcētiaꝝ vt aīam demergant ꝯtinue influunt. Propt̓ clamabat psͣ. Saluū me fac̄ deꝰ qm̄ intrauerūt aqͣ vſqꝫ ad aīam meā. Et pꝰ. Laboraui clamas rauce facte ſūt fauces meeItē implorandū ꝯtinuū auxiliū ꝯͣ continuū impctū infernaliū latronū. j. pe.v. Aduerſariꝰ vr̄ diabolꝰ tanꝙͣ leo rugiens circuit q̄rens quē deuoret. Grego.Maligni ſpūs qͣſi quidā latruculi īternr̄m obſidet. Exemplū ca. ij. S. Propter p̄miſſa beatꝰ petrus docet vt oremus prudēter feruēter ꝑſeuerater.S Scd̓m ſtudiū p̄ꝑatōis ad ſpūſſctīreceptiōeꝫ innuit eſſe ꝓximi dilectioneꝫ dic̄. An̄ oīa aūt mutuā ī vobiſmetipſis cōtinuā caritate hn̄tes. Hāc dilectionē̉ docet eſſe tripl̓r exhibendā. vieꝫin affectu cordis ꝯpaſſiōeꝫ. Pro quodic̄. An̄ oīa in vobiſmetipſis caritatēꝯtinuā hn̄tes. qꝛ ſi ꝓximi miſerijs ꝯtīnue poſſumus ſubuenire. tn̄ ꝯtinuetenemur ꝓxīo cōpati in nobiſmetipſisIoh. xxxj. Ab īfantia creuit mecū miſeratio. Sic cōpatiebat̉ apl̓s. ij. Coꝝ.xj. Quis infirmat̉ ego n̄infir. Itē ineffectu oꝑis ſubuētionē dicit. Hoſꝑitales inuicē ſine murmuratiōe. Hebre. xij. Hoſpitalitatē nolite obliuiſci. hac qͥdā placuerūt deo angel̓ hoſpicio receptis. Sic̄ legit de abraā. Gen̄.xviij. Et de loth Gen̄. xix. Iteꝫ in affatu oris cruditōꝫ Pro quo dic̄ Si qͥsloquit̉ qͣſi ẜmones dei. Hebre. iij. Adhortam ini voſmetip̄os ſingl̓os diesdonec hodie ꝯgnoīat̉ vt obdureturqͥs ex vobis fallacia pctī. Docꝫ beatus petrꝰ. quēlibet in p̄miſſis ꝓximūcorde diligere oꝑe ſubuenire. oredocere. H. Terciū ſtudiū p̄ꝑatōisad ſpūſſctī receptōꝫ īnuit reſpectu dei

gr̄aꝝactōeꝫ. ad tāgit tria Prīo.em̄ monet vt oīa bona nos a deo hr̄eꝯgnoſcamꝰ. Pro quo dic̄. Ammīſtrattanꝙͣ ex v̓tute quā ammīſtrat deꝰ. Nihil em̄ a nobis ſꝫ oīa a deo hēmꝰ. Eſa.xxvj. Oīa oꝑa nr̄a oꝑa. es dn̄e. j. Coꝝ.iiij. Quid hēs qd̓ accepiſti. SScd̓omonet vt oīa facimꝰ ad honoreꝫ deifaciamꝰ. Pro quo dic̄. Ut in oībꝰ honorificet̉ deꝰ. Oīa facitis ī noīe dn̄inr̄i facite Math. v. Sic luceat lux vr̄acora hoībꝰ vt vide. oꝑa ve. bo. glorificēt pa. ve. in celis ē. Tercio vtoībꝰ deo gr̄as referamꝰ. Pro quo ſubdit. Cui eſt honor gl̓ia imꝑiū infinita ſeculoꝝ ſecl̓a. j. Theſ. ij. Gr̄as agimus deo ſine int̓miſſiōe. Rogemusdn̄m. vt det nobis p̄miſſa p̄ꝑarari vtſpūm ꝓmiſſuꝫ cōſeq̄ valeamus. De euan. Ser. CVIII.Um venerit ꝑaclitꝰ queꝫ ego mittā vo. a pr̄eſpm̄ veri. il. teſ. phi. de me. Io.xv. A Ut feruētiꝰ affectuoſiꝰ nosad ſpūſſctī receptōeꝫ p̄ꝑemꝰ ī p̄miſſisv̓bis ſpūſſctī vtilitas nobis ī tribꝰ oſtēdit̉ Eſt em̄ vtilis ſpūſſctūs meſtis. qꝛꝯſolator. Pro quo d̓r hic paclitꝰ .i. ꝯſolator. Itē eſt vtilis ignaris. qꝛ eruditor. Propt̓ d̓r. Spus v̓itatis. Itēeſt vtilis dubijs. qꝛ teſtificator. quodic̄. Ille teſtimoniū ꝑhibebit de me.Primo ineſtis vtilis eſt ꝑaclitꝰ .i. ꝯſolator. Meſti aūt ſiue triſtes ſūt oēs fideles ꝙͣdiu ī ſecl̓o ſūt ꝯſtituti. quibꝰdic̄ dn̄s Io. xvj. Mundꝰ aūt gaudebitvos aūt ꝯtriſtabimini. incipiētesde pctīs ꝯmiſerūt ꝯtriſtant̉. ij. Eoꝝ.vij. Que em̄ ẜm deū triſticia eſt pniain ſalutē ſtabilē oꝑat̉. Proficiētes tnſtant̉. qꝛ ꝓpt̓ infirmitate carnis tn̄bonū vt vellet oꝑant̉. Un̄ ad Ro. viUelle adiacet mihi ꝑficere aut inunio. Et ex triſticia ſubdit. Infel q̄s me liberabit de corꝑe mortis hAug. in ſol̓. Qd̓ magis me poſſe ci