Dn̄ica. III. poſt paſca
ſi quo mō ad te ꝑueniāꝰ. B¶ Scd̓oapl̓us vt illūc ꝑuenire poſſimꝰ. a quibꝰta ꝙͣ ꝑegrini cauere demꝰ det̓minat. qꝛa carnalibꝰ deſiderijs q̄ mi. aduer. ai.Carnalia deſideria dic̄ maxīe reſpc̄tuluxurie. in qͣ caro maxīe delectat̉. De qͥbus deſiderijs. j. Theſ. iiij. Sciat vnuſquiſqꝫ vas ſu. poſ. in ſā. ⁊ ho. nō in paſſione deſiderij ſic̄ ⁊ gentes qͦ īg. deum.Haimo. Paſſio deſiderij eſt qn̄ hō velut equꝰ ⁊ mulus quibꝰ n̄ ē intellectusfert̉ ad libidine. nec refrenat libidīs ardore. Ro. j. Exarſerūt in deſi. ſu. Quedeſideriā carnis mili. aduer. aīaꝫ qͣdrūpl̓r .ſ. in pug̓ndo ꝑ cogitatōes. vulnerado ꝑ delectatiōes. ſuffocādo ꝑ ꝯſenſumdſi mēbratī ſacerādo ꝑ diuerſas actō eſQue qͣtuor bt̄s job ī ꝑſona carnaliū tāgit. xvjCircūdedit me .ſ. caro lāceis ſuiſi. cogitatiōibꝰ vulnerauit lūbos meosꝑ deiectatōes. effudit ī t̓ra viſcera meaꝑ ꝯſenſū. ꝯcidit me vulnere ſuꝑ vulnusꝑ diuerſas oꝑatōes. Bn̄ gͦ dic̄. Obſe.vos abſti. a car. d̓ſi. q̄ ſic mi. aduer. aīaꝫC ¶ Tercio v̓o qͣl̓r nos int̓ eos interquos ꝑegrinam̄. hr̄e deamꝰ informatcū dic̄. Cōuer. hn̄tes int̓ gē. bo. vt in eoꝙ detractant de vobis taꝙͣ de. ⁊cͣ. Adꝯuerſatōꝫ at bona vt alioꝝ vitet̉ detractio pl̓a ꝑegrino ſūt neceſſaria. Et primū eſt honeſtā ſocietatē q̄rere qd̓ fecitapl̓s ſic̄ dic̄. ij. Coꝝ. viij. vbi loquit̉ deluca. Miſimꝰ inquit frēm cuiꝰ laus eſtin euāgelio ꝑ oēs eccl̓ias comes ꝑegrinatōis nr̄e. Ecce ꝙͣlaudabilē hūit apl̓sſociū. Hinc eſt ꝙ cuꝫ vxor thobie fleretde filio. d. heu me fili mi vt quid te miſimus ꝑegrinari ꝯſolatꝰ ē eā vir ſuus dicēs. Noli tbari ſatis em̄ fidel̓ ē vir illecū quo miſimꝰ eū. Letāt̉ ⁊ cātādo p̄t incedere ꝑegͣnꝰ cā tl̓i ſocio. psͣ. Cātabilesmi. erat iuſti. t. in lo. ꝑe. mee Glo. Cantus releuat labores ⁊ tollat tediū. Itēꝑegͣnꝰ cū īdigenis ꝓ rebꝰ nō dꝫ ꝯtēdereMūdanoꝝ res ſi delicie ⁊ honores ꝓqͥbꝰ ꝑegͣnꝰ celeſtis nō dꝫ ꝯtēdere ẜꝫ pitita ꝙͣ gͣue onꝰ ꝯtēnere vt leuiꝰ ceptū iterpoſſit ꝑagere. De tl̓i ꝑegͣno dr̄ Deut̓. x.Dn̄s amat pe. ⁊ dat ei vic. ⁊ ve. Hec eīꝑeg̓no ſufficere dn̄t. Un̄. j. thi. vj. hn̄tes
ali. ⁊ qͥ. teg. his ꝯtē. ſi. ſꝫ md̓ani d̓licijs ⁊bonoribꝰ intm̄ ſe onerat ꝙ an̄qͣ ꝑueniant deficiūt. ⁊ tn̄ ꝓ his ꝯtēdere nō deſiſtūt. Un̄ bonū ꝯſiliū dat̉ celeſti ꝑegͦno.Ecc̄. xxix. Mimū inqͥt ꝑ ma. pla. ti. ⁊ īꝓpe. ꝑeg. tu. nō aū. It̓ celeſtis ꝑegͣnꝰ ſivult illoꝝ ꝑ quos trāſit deriſiōes vitaredꝫ cū diſcretiōīs moderamīe dietas cotinuare. Un̄ Lu. xiiij. dr̄. Ne forte cū viderit illudāt ei dicētes. hic hō cepit edificare ⁊ n̄ potuit ꝯſūmare. qd̓ ē ꝯͣ ml̓tosqͥ in iuuētute qͣi in īchoatōe ꝑegnatōisſue ita feruētes ſūt. ita magͣs dietas faciūt. ꝙ an̄ꝙͣ ad finē ꝑeḡnatōis ſue .i. adſenectutē veniāt d̓ficiūt. Al̓ibꝰ dr̄. j. pe.iiij. Nolite ꝑe. in fer. qͥ vo. ad tē. fit. It̓vir ſctūs tā ꝙ ꝑegnꝰ dꝫ hoſpiti bn̄ ſoluere. Hoſpes qͥ in ꝑeg̓natōe nr̄a oīa bōanobis fac̄ dn̄s. Un̄ nos bn̄ dēꝰ ei ſoluere. ſꝫ qꝛ oīa bōa q̄ hēꝰ ſua ſt̄ ⁊ d̓ ſuo ſibiſoluaꝰ ⁊ gͣtū hēbit. ꝓpt̓ qd̓ dicebat illebōꝰ ꝑe gͣnꝰ dauid. Tua ſt̓ oīa ⁊ q̄ d̓ māutua accepimꝰ dedimꝰ tibi. Pereḡni eīſūꝰ ⁊ ꝓpt̓ hͦ ſupple bn̄ tibi ſoluere volūSūt et aliqͥ ꝑe gni curiales q̄ failie hoſpitis aliqͥd dat vt meliꝰ hoſpitiū heantSic certe pauꝑibꝰ qͥ ſt̄ d̓ faīlia xp̄i dēꝰmunuſcula .i. el̓ynas dare vt nobis hoſpitiū bonū p̄ꝑent. Ecc̄. xvj. Oīs mīai. oē opꝰ mīe faciet vnicuiqꝫ locū .ſ. in celo ẜm meritu opeꝝ ſuoꝝ ⁊ ẜm ītellectuꝑḡnatōis ſue. Qui eī intelligit ſe ihhacmiẜia ꝑeḡnū ſapiēs ē ſi ꝑ oꝑa mīe p̄paret ſibi in celo bonū locū. Qd̓ ⁊ ꝯſulitdn̄s Lu xvj. Facite vo. a. de ma. iniqͦ. vreci. vos in etna taber. Ad qͣ nos ꝑ.De euage. Sermo. XCVI.Undꝰ qͥdē gaudebit. vos āt ꝯtriſta. Io. xvj. yCIuxͣ ſnīam Ecc̄. qͥ dic̄. vij. cor ſapientivbi t̓ſticia cor ſtulti vbi leticia duo in pͥmiſſis v̓bis a dn̄o īnunt̉. vicꝫ ind̓anoꝝex pn̄ti gaudio ſil̓ticia quā tagit. cū dicMd̓s q. gau Et iuſtoꝝ ex pn̄ti inerore ſapīa. ⁊ hac īnuit cū dic̄. Uos at ꝯt̓.Mudanoꝝ āt ſtulticiā ex pn̄ti gaudiopēſat̉. ſi tria aduertāt̉ .ſ. tp̄s locus ⁊ ca.Gaudēt eī in tꝑe triſticie. in loco miſe-