Dn̄ica. II. poſt paſce.

Secūdā .ſ. tꝑis nō habebāt ꝓpt̓ metuꝫ⁊ ſuꝑbia iudeoꝝ. ꝓ quo ⁊ foribus clauſis latebāt. De tercia .ſ. eternitatis reddidit ſpem ⁊ tandē rē. Propt̓ quā triplicē pacem ter in euāgelio hodie dixiteis. pax vobis. H ¶ Scd̓o qꝛ heſitabāt in fide ꝯfirmauit fidē in ſignis queon̄dit. Exp̄ſſe eī thomas on̄dit ſe ī fideheſitare cū diceret apl̓is. Niſi viderofixurā clauoꝝ eiꝰ. ⁊ mittā manū meamin latus eiꝰ nō credā. Un̄ dn̄s on̄densſigna vulneꝝ dixit thome. Inferdigitūtuū huc ⁊ vide inꝙͣ plagaꝝ multitudinē plagaꝝ magͥtudinē ⁊ plagaꝝ amaritudinē. Mulcitudinē ꝙͣtū ad numeꝝqꝛ qͥnqꝫ. Pro quo on̄dit manus latus⁊ pedes. Uere fuit in eo illud Eſa. j.Uulnus ⁊ liuor ⁊ plagatumens. Uul.nus in clauo. liuor ī flagello. plaga intelo. ita ꝙ a planta pedis vſqꝫ ad verticem nō erat in eo ſanitas. Itē vide plagaꝝ magnitudineꝫ ꝙͣtum ad miſeriamUide quale fuit vulnus claui vbi digitus potuit inferri. qualis lancee plagavbi manus eſt īmiſſa. Iteꝫ vide plagarū amaritudinē ꝙͣtum ad ſenſum. qꝛ inmanibus ⁊ pedibus q̄ ſunt magis ſenſibilia doloris ꝓpter ꝯcurſum neruoꝝ⁊ in latere vbi vitalia. Et ꝙ ex hoꝝ ſignoꝝ on̄ſione fuerit fides ꝯfirmata. cōfeſſus eſt thomas dicens. Qn̄s meus ⁊deus meus. Et dn̄s ſubdit. Quia vidiſti me tho. cre. ⁊cͣ. I¶ Tercio in dono qd̓ ꝯtulit amoreꝫ ipſoꝝ inflamauitcū inſufflauit dicens. Accipite ſpm̄ſanctu. Si exhibitio oꝑis ꝓbatio eſt dilectio. o qͣntū tunc apl̓i tenebant̉ ip̄m dilie. ꝓ tanti numeris collatione. quia hͨdonū multū ipſos nobilitauit. Hoc em̄donū qͥbus ꝯfert̉ hos replet. Un̄ Eſa.xj. Replebit eū ſpūs timoris dn̄i. Iteꝫinduit. Un̄ iudic̄. vj. Spūs induit gedeonē. Iteꝫ vngit. Un̄ Eſa. lxj. Spusdn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxerit me. Replet gͦvt fluuius. Sic repleti ſunt apl̓i ſpūſancto. Act̉ ij. psͣ. Fluminis impetus leti.ci. It̓ induit vt vtus. Un̄ ipſis dictū eſtLuc̄. vlt̓. Sedete hic donecº induamini

virtu. ex al. Item vngit vt gr̄a. Und̓ .j.Ioh̓ .ij. Unctio docet vos de om̄ibus.Replendo igit̉ vt fluuius fecit eos inꝯſcientijs puros. Propt̓ qd̓ apl̓s dixitCoꝝ. iij. Qihil mihi ꝯſcius ſum. Induendo vt vtus fecit ipſos in aduerſitati.bus duros. Pro quo dicit Ro. ix. Certus ſum ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita poteritnos a charitate dei ſeꝑare. Ungēdo vtgr̄a fecit ip̄os ad infirmos cōpaſſiuosCoꝝ. xj. Quis infirmat̉ ⁊ ego nō infirmor. Rogemus gͣ dn̄m vt nobis paceꝫofferat. vulnera lua ad memoria reducat ⁊ donū ꝯferat ſpūſſancti.¶ Dn̄ica ſecūda poſt paſchade epiſtola. Sermo. XCIII.Hriſtus paſſus ēꝓ nobis vobis relinquens exēplum vt ſeq̄mini veſtigia eiꝰ. j. Pet̓. ij.R ¶ In his btūs petrus duo facit.Primo em̄ paſſionis on̄dit bn̄ficiū. cūdicit. Chriſtus paſſus eſt ꝓ nobis. Secundo on̄dit hocip̄m eſſe noſtre imitationis exemplū. cū ſubdit. Uobis relinquēs exemplū vt ſeqͣmini ⁊cͣ. ¶ Circaprimū ſcꝫ circa paſſionis bn̄ficiuꝫ triatangit. vicꝫ qͥs paſſus eſt. qͥd paſſus ⁊ qͣre paſſus. Quis paſſus. qꝛ xp̄s. Uoluitaut btūs petrus patiente noīe exprimere ꝓpter qͣtuor. ¶ Primo vt ẜm quā naturā paſſus eſt aduertamus. Saluatorem̄ noſter qꝛ duas naturas ſcꝫ diuinaꝫ⁊ hūanā in ſe habuit duobus fuit noīatus noībus. vt ſic vtraqꝫ natura in duplici noīe notificaret̉. Nam ieſus .i. ſaluator dictus eſt. qꝛ ſaluū fecit ppl̓m ſuūa peccatis eoꝝ. Et ꝯſoli diuinitati ꝯuenit. Nemo em̄ peccata dimittit niſi ſolus deus. Dictus eſt etiā xp̄s .i. vnctus.⁊ hoc ꝙͣtum hūanitatē. Inqͣntū em̄ deus fuit vngens. ſꝫ inqͣtum hō fuit enctus. Qd̓ vtrūqꝫ tangit psͣ. dicens. Unxit te deus deus tuꝰ oleo leticie .i. gr̄e. p̄ꝯfortibus tuis .i. alijs apoſtolis vel ſauctis. qꝛ ſibi datus eſt ſpūs. nō ad menſuram. nos aūt om̄s de plenitudine eius