In cena dn̄i.

Citis quid fecerꝭvobis. Ioh. xiij. Felix diſcipulus qͥ ad hāc q̄ſtionē valet reſpōdere Eſt ei q̄ſtio illiꝰ ſūmi doctorisqͥ hodie dixit in euangelio Ego dn̄s ⁊mgr̄. Mgr̄ vtiqꝫ v̓itatis ⁊ dn̄s maieſtatis. qꝛ gͦ eſt mgr̄ veritatis q̄rit de illis q̄facit vt ſciamus. Scitis inqͥt̉ qͥd feceriꝫvobis. qꝛ dn̄s maieſtatis īꝑat vt eadēoꝑe ꝯpleamꝰ. Quēadmodū īquit egofeci ⁊ vos fa. H ¶ Uult gͦ nos ſcirequinqꝫ q̄ tali die fecit vt quēadmoduꝫipſe fecit ⁊ nos faciamꝰ. ¶ Et primovult nos ſcire hūilitatē quā oſtēdit pedes diſcipuloꝝ lauādo ¶ Scd̓o caritatē ꝑua docuit ẜmonē faciendo. cū dicitMādatū nouū do vobis ¶ Tercio benignitatē quā on̄dit pctōres recipiendo. Sic̄ patet in maria magdalena q̄acceſſit ad ip̄m cū alabaſtro vngētiQuarto diſcretiōeꝫ quā innuit maloscꝗuimit̉ tolerādo. ſic patet de iuda.¶ Quinto patīaꝫ qua on̄dit aduerſa ſuſtinēdo. Tali em̄ die captus fuit ⁊ aliamulta mala ſuſtinuit. ¶ Ueꝝ in primoſcꝫ in pedū lotiōe magnū recipimꝰ documentū. ſi cōſideramus quo hūilit̓ lauit. qꝛ genua flectēdo dn̄s lauit pedesẜuoꝝ. mgrͣ diſcipuloꝝ. Si inqͥt ego dominꝰ ⁊ mgr̄ laui pedes vr̄os. Itē quōlauit feruent̉. vt em̄ ꝓmptior fieret a cena ſurrexit. Itē vt eſſet aptior veſtimēta depoſuit. Itē vt maiorē feruorē exprimeret ip̄e ꝑſonaliter aquā in peluimiſit. ipſe pedes lauit. et etiā ipſe exterſit. qd̓ fuit nobis magne hūilitatis exēplū I¶ In ſcd̓o .ſ. ī ẜmone ꝑfecte caritatis edidit documētū. ⁊ hoc ip̄m pluries inculcauit. qꝛ tribꝰ vicibus ſub p̄cepto dixit Mandatū nouū do vobisItē Io. xiiij. Hoc ē p̄cep. me. vt di. īuii.⁊cͣ. Itē hec mādo vobis vt dili. īui. Inculcauit aūt dilectiōꝫ ꝙͣtū ad tria. vicꝫꝙͣtū ad dilectōis materia. formam ⁊ finem. Dilectōis materia eſt deus ⁊ ꝓximus. De dilectōe dei dic̄. Manete ī dilectōe mes. De dilectōe ꝓximi dic̄. Hec

mādo vobis vt dili. īuii. Forma v̓o dilectōis eſt diligere vſqꝫ ad morteꝫ. qꝛ etiāvitā pn̄teꝫ debemus ſiue ꝓ deo ſiue ꝓꝓxio exponere. Sicut fec̄ chriſtus. Un̄dic̄ Ioh. xiiij. Maio. hac dile. ne hꝫ ꝙͣvt ai. ſu. po. qͥs ⁊cͣ. Et Io. dic̄ ī can̄. iiijEt nos debemus aias ꝓ fra. po. Exeplū in ꝓmptu. ca. xj. C Finis v̓o dilectōis eſt ſūmū bonū. Non em̄ dꝫ quisvera dilectōe aliū ꝓpt̓ carnalia diligere ſꝫ ꝓpt̓ et̓na. ad qͣ ſeip̄m diligit. Und̓dixit dn̄s Mat. xxij. Diliges ꝓximū tuum ſic̄ teip̄m .i. ad qd̓ te ip̄m debes diligere. Iſtu finē dilectōis on̄dit dn̄s hodie in ymōe dicens. Diligatis inui. ſic̄dile. vos. Chriſtus em̄ nō ꝓpter aliuddilexit nos ꝙͣ ꝓpt̓ ſummū bonū. K¶ Tercio docuit benignitatē ī marie magdalene benigna receptiōe. q̄ benignitas in tribus emicuit. ¶ Primo in ipſius ad caput admiſſionē. Un̄ Math.xiiij. Uenit ml̓ier hn̄s alabaſtꝝ vngenti et effudit ſuꝑ caput eius. Licet ei peccatrix fuiſſꝫ nō tn̄ dixit ei Recede a mene appropinqͣs mihi. qm̄ mulier polluta es. Imo opus ipſius ꝯmendauit dicens. Opus bonū oꝑata eſt ī me. Exemplū ca. ix. C. Iteꝫ benignitas emīcuit in diſcipuloꝝ ꝓ ipſa rephenſione.Mar. xiiij. quid moleſti eſtis huic mulieri. ¶ Item benignitas emicuit qꝛ noſolū factū ipſius ad diſcipulos comendauit ſed etiā vt toti mūdo innoteſceret diſcipulis indicauit dicens. Amendico vobis vbicūqꝫ p̄dicatū fuerit hoceuāgeliū ī toto md̓o dicet̉ ꝙ hͦ fe. ī me.eius. ¶ Quarto docuit diſcretōeꝫ iniude reuocatōe. in hͦ maxīe dās p̄latisexēplū. Nō em̄ ſubditū ſuū ve ꝓditore ſtatī ꝯfūdere voluit ſꝫ diſcrete ſtuduit reuocare. Et hͦ tripl̓r. ¶ Prīo ad memoria reuocādo amorē. cū dixit. Amice ad qͥd vēiſti. Uocat eū amicū vt ſaltē ꝓpt̓ p̄t̓itū amorē reſipiſcat Psͣ. Siis qui ode. me ſuper me mala locutusfuiſſet ab ſcondiſſem me forſitā ab eo.Seneca. Nulla peſtis grauior ad nocendum ꝙͣ faminaris inimicus.