Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dominica. IIII.

ꝑpetuo voluit eſſe ratū. non in figuraſed in ꝓpria ꝑſona mori voluit. Oblatus eſt em̄. qꝛ ipſe voluit. In hoc itaqꝫſanguine noui teſtamenti ꝯfirmationeeduxit vinctos ſuos de lacu in quoerat aqͣ. Hic eſt ſanguis abel de terra clamauit. Hic eſt ſanguis edi qui ioſeph tunicā cruētauit. Hic eſt ſanguisagni paſcalis quo ſuꝑliminare domꝰin egypto tingit̉. Hec eſt. medicina ſerpentis enei. qui in palo erigit̉. Hic eſtſanguis vituli quo ppl̓us ab oībꝰ peccatis abluit̉. Hoc eſt oleuꝫ qd̓ de lechito vidue ſareptane refundit̉. O ſalutare oleū quod vulneribus ſauciati infūditur. inciderat in latrones. et ſemiutuus redit ad priſtinā ſanitatē. O colliriū illuminatoriū qd̓ ocl̓is ceci nati apponit̉ viſus recuꝑat ſanitatem. Odulce ꝓfluuiū in quo naamā ſyrus abluit̉ et lepre deformitatē deponit. Heceſt vnda emorroiſſe fluxus deſiccat̉.Hec ſunt natatoria ſyloee vbi Lōginꝰlauit oculos illuminatus ꝑuenit adpr̄iaꝫ claritatis et̓ne. Ad qua nos pd̓. De epiſtola.Sermo. LXVIII.Cla que ſurſū eſthieruſalē libera eſt que eſt minr̄a Gal̓. iiij. L¶Dn̄ica hecſeptima eſt ab illa qua incepit plāctusvel miſeria hūana. Et catat̉. Circūdederunt me gemitus mortis. Et qm̄ doloris noſtri eſt finis ſabbatiſmus aīarum quarū cepit beatitudo in etate ſeptima. hoc eſt in morte cuiuſcūqꝫ. ꝑficitur aūt in octaua que eſt reſurgentiuꝫideo in hac dn̄ica que ſeptimā eſt leticia ſignat aīaꝝ ſonat vox leticie ī introitū miſſe: dicit̉. Letare hieruſalem.Que v̓ba ſumpta ſunt de Eſa. logotꝑe ante captiuandū populū conſolat̉vt fuerāt in triſticia captiuitatis. de liberatiōe ꝑfecta gauderet. ad ſignandū fideles in babylonia huiꝰ md̓i captiuati penalitatibus detinent̉. cōſide-

rantes futurā liberationē et btītudinēin aīe ſanctoꝝ ſunt minus ꝯtriſtent̉.Et vt efficacius fideles in pn̄ti in futura beatitudinis māſione poſſint ꝯſolari. inducit eccleſia v̓ba p̄miſſa apl̓i. inqͥbꝰ apl̓us. ꝯmēdat future ciuitatisſionē. M ¶Oſtēdunt̉ aūt qͣtuormendabilia celeſtis ciuitatis. in fideles poſt tribulatiōes pn̄tes recipiendiſunt. Uidelicꝫ ſitus amenitas. dicitQue ſurſum eſt. Itē loci libertas cumdicit. Libera eſt. Itē oīs turbatiōis elōgatio. dicit. Hieruſale. Que interp̄tat̉ viſio pacis. Itē oſtendit̉ ipſiꝰ erganos affectio. dic̄. Mat̓ nr̄a. Et hecqͣtuor maxīe attendūt hoīes māſioneꝫbona appetētes Cōmendat̉ autē exſitꝰ amenitate. dicit. Que ſurſum eſtEa em̄ que ſurſū ſunt pulcra ſūt ex ſolis pluſtratiōe. Apoc̄. Ciuitas illaeget ſole. Et ſolū fulgebit claritatedei ſed oīm ſctōꝝ d̓i. Quia fulgebūtiuſti ſicut ſol. Itē que ſurſuꝫ ſunt ſanaſunt ꝓpter ſubtilitatem aeris. Apoc̄.Mors erit vltra. Quia aer ibi purior ē. Un̄ pōt ificere naturā. Aug.Libēter poteſt morari in illa ciuitate in poſſet mori. Itē ea ſurſumſunt amena ſunt ex remota viſione. qꝛ eſt qd̓ ipſos lateat. qꝛ oīa videnteꝫvident. Sicut dicit Grego. Et Eſa. lx.Tunc videbis. afflu. mnirabit̉ dila. cor tuū. Scd̓o ꝯmendat̉ a libertato d̓r. Libera eſt. Iob. Paruꝰ magnus ibi ſunt. Et ſeruꝰ liber a dominoApl̓us. Ipſa creatura liberat̉ a ſeruitute. Tercio ꝯmēdat̉ a turbatōis remotione d̓r. Hieruſalē .i. viſio pacꝭ.qꝛ erit ibi liber a qͣtuor ſunt padꝑturbatio. De qͥbꝰ reqͥre in ẜmone depurificatiōe. Uel d̓r ciuitas ſuꝑna hieruſalē ꝓpter pacis .i. chriſti viſione. qꝛſicut dic̄ apl̓us. Chriſtꝰ ē pax nr̄a fecit vtraqꝫ vnū quē fideles videbunt facie ad facie. tm̄ ẜm hūanitatē ſꝫ etiāẜm diuinitatē qd̓ ē delectabile. In ip̄oem̄ tanꝙͣ in ſpeculo oīa ꝯgnoſcet. Argumentū in traffiguratiōe vbi petrus