Dn̄ica. II.
mō. qꝛ illud mō no habet modū. vt dicit Augꝰ. Exempluꝫ ca. ij. Ꝙ. RIScd̓o innuit ꝙ ꝯfeſſio debet eſſe nudanō palliata. cū dicit Oſtēde. Nō eī qͥsdebet vti verbis vel noībus palliatis.ſed ꝓpriū peccatū ſuo noīe ꝓprio qͣntūcunqꝫ turpe exprimat. ⁊ nō ſolū peccata ſed oēs circūſtantias quātūcunqꝫturpes ⁊ abominabiles vt ſic tota ſanies apoſtematis expellat̉. Oebet eniꝫdici. Quis. qͥd. vbi. ꝑ quos. quotiens.cur. quo. qn̄. Quilibet obſeruet aīe medicamina dando. ¶ Quis .ſ. ſi maſculꝰvel femina. iuuenis vel ſenex. nobilisaut ignobilis. ſolutꝰ vel ꝯiugatus. clericus vel laicus. cōſanguineus vel affinis. ¶ Quid vtrū .ſ. adulteriuꝫ vel fornicatio. Aut homicidium vel hmōi.Ubi. in loco ſacro. vel via publica. velloco nō cōſecrato. ¶ Per quos .ſ. mediatores. qꝛ oēs tales ſunt ꝑticipes criminis ⁊ danatōis. ¶ Quotiē s. debet eīcōfiteri ſi pōt nō ſolū pctā ſed etiam vices. vt dicat quotiēs fornicariā cognouit vel adultera. et vtrū vnam aut plures. Et quotiens iterauit iniurias. ethmōi. ¶ Cur vtrū ſponte vel coactusvtꝝ cupiditate vel pauꝑtate. et hmōi.¶ Quo .ſ. de mō agendi vel patiendi.qd̓ melius actu ꝙͣ locutiōe ſcit̉. ¶ Qn̄vtꝝ in tꝑe ſacro. puta aliqͥbꝰ feſtis velleiunijs. vel hmōi. S ¶ Tercio innuit dn̄s ꝙ ꝯfeſſio dꝫ eſſe ꝓpria. cū dicit.te. nō aliu. psͣ. Deꝰ vi. me. annū. ti. nonalienā. qꝛ alit̓ ſi crimē alioꝝ diceret. nōeſt aliꝰ crimīs corrector ſed ꝓditor veldetractor. Fallit hͦ vbi circūſtātia taliseſt ꝙ aliter nō p̄t ꝯfiteri pctm̄. vt ſi cognouit matrē ſuā vel filiā. vel ſimile. ⁊tūc non ē ꝓditor. qꝛ nō dicit vt aliū ꝓdat ſed vt liberet ſe. qꝛ aliter nō poſſetꝯfiteri peccatū. T ¶ Itē in hͦ ꝙ dicitoſtēde te ſacerdotibꝰ. innuit ꝙ cōfeſſiodꝫ eſſe integra. Nō em̄ dicit oſtēde caput vel manus vl̓ aliud. ſed te totū. qꝛnō tm̄ ꝯfiteri dꝫ qͥs qd̓ fecit manibꝰ vl̓pedibꝰ. ſꝫ etiā oculis ⁊ auribꝰ ⁊ alijs. vtſcꝫ oīa pctā dicat q̄ ipſe ꝯmiſit. nō diui
dendo inter diuerſos ſacerdotes ſꝫ vnioīa. Deꝰ em̄ ſumme bonꝰ imꝑfectōnisopus nō hꝫ. aut em̄ totū hoīem ſanataut nihil. Un̄ v̓ſus. Sūma dei pictasveniā nō dimidiabit. Aut nihil aut totū ꝓpiciādo dabit. Caue gͦ ne ꝓpt̓ verecundiā diuidas ꝯfeſſionē. Ridiculoſi em̄ erāt nūcij dauid. qͥbus veſtimētavſqꝫ ad nates erāt preciſa. ⁊ medietasbarbarū raſa qm̄ male cooꝑit̉ cui dorſum nudū apꝑet. Rex ille qͥ nūcios dauid ſic deturpauit diabolū ſignat. quipeccatoribꝰ ſuadet vt q̄dā peccata detegant. Sed qͥ habitat in celis irridebit eos. Ideo dicit dn̄s ꝑ hiere. Effunde ſicut aqua cor tuū. Aliqͥ eī effundūtſicut oleuꝫ. Alij ſicut mel. Alij ſicut vinū. Alij ſicut lac. Cū oleū effundit̉ ſipinguedo in vaſe remanet. Hij ſunt qͥpartim pctā ſua ꝯfitent̉ maioraᵉ ꝓpterverecundiā retinentes. Sicut mel effūdūt qui quidē oīa ꝯfitent̉. ſed dulcedine delectationis retinēt ſicut vas mellis. Sicut vinū effundūt qͥ odorē retinent ſicut vas vini. hoc eſt qn̄ libenteraudiūt tractare ea q̄ incitant ad peccādū. Sicut ſac effundūt qͥ coloreꝫ peccati retinent. ſicut vas lactis candoreꝫ. hͦeſt qn̄ delectatiōes mūdi libenter aſpiciunt. Sꝫ caue ne ꝑcutiat te dn̄s ꝑiesde albate. Effunde gͦ ſicut aquā cor tuum poſt cuius effuſione nihil remanetU¶ Quinto on̄dit ꝙ cōfeſſio debeteſſe frequēs. cū dicit pluraliter ſacerdotibꝰ. Per plures ſacerdotes innuit frequentiā. qd̓ dupliciter ē intelligēdum.Uno mō vt ſi freq̄nter ceciderit ī mortalia pctā frequēter cōfiteat̉. Alio mōvt etiā eadē pctā frequēter ꝯfiteat̉. Siforte vna inter multas cōfeſſiōes inueniat̉ placēs deo. et etiā ꝓpter freq̄nteꝫpudorē ꝯfeſſiōis. q̄ magna pars eſt ſatiſfactionis. et etiam vt plures habeatorantes pro ſe.¶ De euangelio.Sermo. XXXVII.