Tituluſ triceſimuſquintusGC LITII¶ Prologus

Emorare nouiſſima tua etineternum nō peccabis. Eccl̓i. vij.Quia in ſubſequētibꝰ regionibꝰ denouiſſimis eſt agendū circa q̄ oīmexercitia deuotoꝝ verſari ſolēt. Iōde ip̄is in gn̄e eſt aliqͥd p̄mittēduꝫDeinde de ſingul̓ ẜm regiōes ē proſequendū. In primis aūt q̄ ⁊ quot ſint nouiſſima videndū. Et inueniūtur p̄ſertim qͣttuor a ſcis ꝯputata. ⁊ a Bernardo ⁊ ſeqͣcibꝰ eiꝰ Et ſūt Mors. iudicium. iehenna. ⁊ gl̓ia. Quid horribiliꝰ morte: qͥd terribiliꝰ iudicio. qͥd intolerabiliꝰ iehenna. qͥd iocudiꝰ gloria celeſti. Que quidā ſub verſibꝰ his ꝯplexus ēGis duo ſūt qͥ cordetenꝰ ſub pectore miſi.Nors mea. iudiciū. barat̉ nox. lux ꝑadiſiHabes ergo q̄ ⁊ quot ſūt nouiſſima Iā inquirēduꝫquare crebro ſūt meditāda Et vt breuiter nos expediamus de inductīs in gn̄e. qm̄ ponemꝰ incitamēta d̓ſingulis in ſpē. Nota tn̄ ꝙ ꝑꝑ hec crebriꝰ ſunt memoranda.Ipſa nouiſſima ꝑꝑ plurima ſunt memorandaOptatum. ſuaſum. factū. qꝫ opus vtile multum¶ Primo hec nouiſſima frequēter ſunt ruminādaqm̄ hoc ſingulariter a deo optatū. vtꝫ Deute. xxxij.Utinā ſaperent ⁊ intelligerent ac nouiſſima prouiderent. O nota verba. cogita ſuſpirātis illiꝰ ꝑ vtināꝓ tua ſalute miẜicordie viſcera. ⁊ īple eius deſideriūſepe reuoluēdo nouiſſima ¶ Secūdo qꝛ hoc ſuadet̉in ſcripturis ⁊ a ſctīs Scriptura em̄ ſctā vt Uince.ait ſuadet locū nouiſſimū tenere. Tꝑs nouiſſimump̄cauere. vtꝫ in multis locis ſcripture. Nūc gn̄aliterde illis in gn̄e. nūc ſingulariter de ſingulis in ſpē monēdo. Hinc eſt illud Eccl̓i. .xxviij. Memēto nouiſſimoꝝ. Et Prouer. xix. Audi cōſiliū ⁊ ſuſcipe diſciplinā. ⁊ eſto ſapiens in nouiſſimis Ad idē etiā hortant̉ſctī in ſuis doctrinis. vt ptꝫ de Bernardo ⁊ alijsTertio trahet nos ſctōꝝ exemplū ⁊ factū qͥ ſe tā diligēter in his exercuere. vt eſt de multis videre de Hieroni. Grego. Bernar. in meditatiōibꝰ ⁊ de oī illo felici choro patrū egyptioꝝ Hieroni. ſꝑ tuba iudicial̓inſonuit Grego. in oībꝰ fere omelijs horū meminit.¶ Quarto qꝛ hoꝝ meōria hōi preſertī ꝓficere volenti eſt nccāria. Maxime aūt vitioſo ⁊ carnali Nō em̄alio quopiā lixiuio tā facile cōcupiſcētiaꝝ ſordes delentur ſicut meōria hoꝝ vt declaratur in Btūs vir.⁊ hō quidam. Nam ⁊ timor neceſſariꝰ qͥ prouenit exiſtis quo ſine iuſtificari ait ſapiens poterit nemo.¶ Poſtremo qꝛ vtile eſt exerceri in iſtis: vt patebitde ſingulis. Nam vt dicit quidā horū memoria a peccatis reuocat. virtutibꝰ cōpulat. ⁊ in om̄i bono opereretinet ⁊ cōfirmat. Ita ꝙ in prouiſiōe nouiſſimoruꝫcōſiſtit ⁊ totius vite p̄terite erratoꝝ correctio. ⁊ periculorū futuroꝝ euaſio. ⁊ oīm neceſſariorū ad ſalutē

ſufficiēs procuratio. Cū igitur tāta ſint ad horū memoriā inductiua libēter ⁊ frequēter cogitemꝰ iſta egrediamur a torpore ⁊ deſidia Ingrediamur in regiones ſequētes ꝑ deuota meditabilia quorū aliqͦt deſingulis iā ſunt annotanda.¶ De regiōe mortis ſiue mortali Capͥ. primūEmor eſto qm̄ mors nō tardabit Eccī.xiiij. Primuꝫ nouiſſimoꝝ cuiꝰ meōriainplurimū religioſo ē congrua ſiue regioquarta ē Mors ip̄a vel regio mortalis.que crebriꝰ eſt a deuotis frequētāda ꝑꝑinductīa generalia p̄miſſa Aut etiā qꝛ mortis meditatio aſſidua ſūma eſt ph̓ia plurimū vtilis ⁊ neceſſaria. Nā de primo ſapiēs ille plato teſtat̉ ꝙ ſūma ſapientia ē meditatio mortis aſſidua. Q etiā mortis memoria multū vtilis ſit ⁊ commodoſa ſapiens innuitEccl̓i. vij. cū dixit Melius eſt ire ad domū luctꝰ ſcꝫſuꝑ mortuo qͣꝫ ad domū cōuiuij In illa em̄ ⁊c̄. Et vere melius qm̄ multiplex ex hmōi meditatiōe conſeqͥtur fructusNors memorata bona. tibi conferet hecrecitanda.tēptatHinc tīor. excutiens. reuocat. dolet. arduaCōtēnēs. re ꝓbat. caro lāguꝫ. vitāqꝫ. largꝰAſt humilis. gaudens. fugitās mala gaudia ſperans.¶ Primo ergo mortis meditatio timorē incutit Nōeſt em̄ ait Uincē. tā ꝓphanꝰ tā inſanꝰ tā inſenſibilisaūt tā miſerabilis qͥ nō vehemēter horreret ſi diligēter ⁊ intēte ꝑſpiceret ⁊ in corde ſuo ꝓfundiꝰ rumīaret ꝙ morietur ⁊ neſcit vbi. qn̄. vel quō. quot qn̄ totdolores p̄ment tot circūdabūt anguſtie ⁊ nullꝰ qͥ poterit ſubuenire Iure timēdus ē trāſitꝰ ꝑiculoſus vbinō poſſet hō euadere quin aliqd̓ mēbrū amitteret. qͣꝫtūuis ſollicite p̄caueret ¶ Secūdo torporē ⁊ ſegniciem̄ excutit Eſt em̄ velut ſtimulꝰ aſinū pungēs ⁊ calcat laſciuū. ⁊ diſcolū vrgens equū. Et ergo Ecc̄s. ix.d̓r Qd̓cūqꝫ p̄t manꝰ tua inſtāter oꝑare. Un̄ ⁊ hancmeōriam mortis iuſſit hrī Bernar. ꝓ accidie expulſione Et vere qͥ vltimū momentū ſe ſꝑ hrē putaret puto ꝙ feruentiꝰ deo ſeruiret Hinc quidam ſe excuterevolēs ſibi ſꝑ dixit. Ecce hec vltīā ē hora. cras em̄ moriemur O tētemus ⁊ ſcruorē ſentiemꝰ. ¶ Tertio apctō reuocat. Et ergo ſapiēs Eccl̓i. vij. dixit In oībꝰoꝑbꝰ tuis memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū n̄ peccabis .i. vix. Et iure pctm̄ horreſcit qui de morte cōgitat. quoniam illā ꝓpter peccatū inductam nouit.Hinc abbas qͥdā. memor eſto ſemꝑ exitus tui ⁊ nonerit delictū in anima tua ¶ Quarto dolet .i. ad pēitētiā agendā ꝓuocat. ſicut patet Ione. iij. de Niniuitꝭqͥ penitentiam egerunt ad cōminationē mortis. Etde Ioanne baptiſta predicante. ⁊ Eſaie. xxxix. Qui