Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCXLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

De regione ꝑſonarum

O miſeriā magnā nimis flēdā qͣꝫ exponēdā magisQuartū ē qꝛ fomite pccatiaggͣuata Qui fomes ē q̄dā r̄licta infectio oēs vires aīe ⁊ corꝑis mēbra inclinās ad vicia ⁊ a ꝟ̓tutibꝰ r̄trahēs ex eo ꝯtrahēs malaml̓ta. ſcꝫ maliciā ī volūtate Ignorāciā in intellectuIntꝑāciā īꝯcupiſſibili Infirmitatē in iraſcibili ⁊ talia plura Poſtremo ptꝫ ex eo. ꝙ originali iuſticia ēpͥuata ⁊ velut hō ille ab ihrl̓m in iericho deſcēdēs incidēs ī latrones. ſpoliata ē gͣtuitis ⁊ vulnerata in donis naturalibꝰ O ſi nō eſſet mēs vulnerata qͣnta qͣꝫqꝫ eiꝰ latitudo eēt ī mēſa Miſeri gͦ quodāmodo ſumus ex aīe ꝑteDe miſeria ⁊ vilitate hoīm̄ ex ꝑte corꝑis §. ij.Ecūdo pͥncipalit̓ colligit̉ hoīs miſeria Exꝑtecorꝑis. ⁊ hͦ ſi ꝯſideret iſta q̄ ſubnectūt̉Fctus. cōceptꝰ. cibꝫ. īfirmꝰ. mala. fructꝰPoterīt his ⁊ alia plura ꝯnecti. ſꝫ cū de totius ꝯpoſiti miſerijs diceꝰ illa patebūt Age ergo de miſerijscxꝑte corꝑis videaꝰ Que patēt pͥº ex materia pͥe formationis Nā n̄ ē formatꝰ hō de aliqͦ nobili oleo autſimplici t̓re elemēto qͣꝫuis t̓ra obſcurior ⁊ vilior ſit alijs elem̄tꝭ Sꝫ formauit dn̄s deꝰ hoīeꝫ de limo terrePlanetas ⁊ ſtellas fecit vt aiūt ex igne Flatus vētosex aere Piſces ⁊ volucres ex aqͣ. hoīes ⁊ iumēta fecit de t̓ra. vn̄ vilior ē ceterꝭ Iumētꝭ cū qͥbꝰ vnꝰ ē ei introitꝰ ⁊ eqͣ ꝯdicio reē aſſil̓atꝰ Uere lutū ⁊ cinis luto ⁊fauille ꝯꝑatꝰ Quid ergo lutū ſuꝑbis. de qͦ puluis extolleris. vn̄ cinis gl̓aris Scd̓o ex materia ꝓprie ꝯceptionis q̄ lōge vilior ē pͥma Cōcipit̉ eī hō de ſeīe fedofetido ⁊ infecto Quis ergo p̄t facere mūdū de in mūdo ſeīe ꝯceptū Uere ſeme īmūdū fetidū ⁊ īfectū. ex cꝰqͦdāmodo ꝯtactu aīa q̄ creatur mūda ⁊ pulchra leꝓſafit ⁊ vicijs īmūda vt Innocēcius declarat Erubeſcocogitare vereor ſcribere horreo dicere q̄ memini melegiſſe de hͦ ſeīe Turpia em̄ ſunt ruīatu. turpiora ſcptū turpiſſima dictu Fygeneri hūano niſi ꝟtute exornarit ſuam vilitatē Tertio ex cibo qͦ nutrit̉ſī vtēro. Et vere fediſſimo qꝛ ſāguine mēſtruoſo de qͦ ph̓idicūt ꝙ ex eius ꝯtactu fruges nō germiant areſcuntarbuſta moriūt̉ h̓be. amittūt arbores frcūs. canes īrabieꝫ efferūt̉. ꝯtaminantur ꝓles Sꝫ ⁊ hec p̄uerecūdia diximꝰ ſilēda Quarto ex corꝑis infirmitateNā naſcit̉ flebile debile ībecille brutis minꝰ hn̄s q̄ natura vel currūt aut reptāt ſꝫ hō totꝰ ē ībecillus Naſcunt̉ eiulātes dicūt ē vl̓ a qͦt qͦt naſcūt̉ ab ena Uuꝰ qͥriſit zoraſtes mgr̄. mali fuit. Cōcipit̉ gͦ cū īmūdicia⁊ fetore Parit̉ cū triſticia ⁊ dolore Nutrit̉ cū anguſtia ⁊ labore Cuſtodit̉ cū īſtātia ⁊ timore Nudus ēgredit̉ ⁊ r̄gredit̉ miſerijs īnumeris onuſtꝰ. quas qͥadicere nō poſſumus ſatius tacemꝰ Quinto ex maloꝝq̄ corpꝰ aiē īfert pl̓itate Nā vt d̓t autor Cōpēdij hͨ fcitPctꝫ. ꝓnu. grauis. īpugnat. mala tardatIdeſt ꝯtrahit̉ pctm̄ ẜm cōes doctores ex corꝑe Se

cūdo ꝓnitas pctī. proni eī ſt̓ ſenſus hōiꝫ ad malum.t̓tio difficultatē bōi Agꝝ pigri hōis r̄pleuerāt vrticeqͣrto īpugͣtionē. Caro eī ꝯcupiſcit aduerſus ſpūꝫ ⁊c̄.qͥnto alia ꝯplura mala. qꝛ intellcm̄ ebetat. Corpꝰ em̄qd̓ corrūpit̉ aggͣuat aīaꝫ Curas gignit ꝯͣ illd̓ dico vobis ne ſolliciti ſitis. Paſſiōes varias generat hō natus de ml̓iere ⁊c̄ replet̉ multꝭ miſerijs Poſtrēo a gloria retardat. ꝑꝑ qd̓ apl̓us cupiēs diſſolui ſuſpirioſeclamabat Infelix ego hō Ultīo vilitas hūai corꝑisclaret ex fructu egrediēte Nā ſi diligēter īſpicias qͥdꝑ os qͥd ꝑ nares ceteroſqꝫ meatꝰ corꝑis egredit̉ viliꝰſterqͥliniū nūqͣꝫ vidiſti Herbe qͥppe ⁊ arbores ex ſe ꝓducūt frōdes ⁊ fructꝰ ⁊ flores: ⁊ tu d̓ te lēdes pedicl̓os⁊ lūbricos. Ille de ſe effundūt vinū oleū ⁊ balſamuꝫ⁊ vt tu d̓ te licētia tͣpiꝰ loqͣr ſtercꝰ vrinā ⁊ polipū l̓ ſputū. Ille de ſe ſpirāt ſuauitatē ꝯdoris. ⁊ tu de te abhomīatōeꝫ reddis fetoris Qual̓ ē arbor tl̓is ⁊ fructꝰ eiꝰUere gͦ ẜm corpꝰ vilis es hō. qua vilitatē deꝰ hūanogn̄i ꝑmiſit vt lōge āpliorē vilitatē ſcꝫ ſuꝑbie ab eo fugaret q̄ multo intolerabiliꝰ corā ocul̓ eꝰ fetet. ꝑꝑ qd̓qͦdā in loco dixit hūiliatio tua in medio tui. Un̄ horrendū mōſtꝝ poſſe cū tāta vilitate inflari in altūDe miſerijs totiꝰ hōis .§. tertiusAm de miſerijs ꝯpoſiti .i. totiꝰ hōis dicēduꝫ q̄ſatis expͥmūtur in verbis Iob dicētis Hō natꝰ⁊c Quēadmodū ea explicat Bernar. Sꝫ vt ordīatiꝰloqͣmur ẜm Innocētiū ex tribꝰ colligit̉ in ſūma ſcꝫmiſerabili hūane cōditiōis ingreſſuExculpabili hūane cōuerſatiōis ꝓgreſſudānabili hūane diſſolutiōis egreſſuIngreſſus ſeu ꝓgreſſus. ſil̓ exitꝰ hoc dāt.Hꝫ de his Innocētiꝰ pulchꝝ tractatū vbi ꝑ tres ꝑtes tria mēbra hec deducit Aſſignabimꝰ tn̄ ⁊ hic d̓ ſingul̓ pauca Miſeria īgreſſus hōis ex his pateſcere p̄tVn̄ ortꝰ. l̓ vbi. qualis miſer hoſtꝭ et ad qͥd Prīo inqͣꝫ ex origīe vn̄ naſcit̉. Naꝫ vt de pͥncipijsaīe ⁊ carnis taceamꝰ Hō (ait Iob) natꝰ de ml̓iere.O nobile pͥncipiū īmo miſeꝝ deteſtabile nis. Miſerū em̄ aīal feīa de cꝰ miſerijs nō ē nr̄ꝫ loqͥ. Scd̓o exloco vbi naſcit̉ qꝛ ꝑegrinꝰ a dn̄o lōgiquꝰ a regno Ininſula exilij. in valle miſerie. in de ſerto ẜpentū ⁊ ſcorpionū. in loco pn̄ie ⁊ laboris. in regiōe mortis ⁊ doloris ⁊c̄. ſicut liliū int̓ ſpinas: In corꝑe ꝟo tanqͣꝫ ī locoꝓpͥo Qd̓ quid̓ an̄ pctm̄ fuiſſet aīe ſolacioſū tal̓ naculū. Nūc aūt doloroſum ergaſtulū. An̄ ꝑadiſus delitiarū. nūc vero locus omniū miſeriaꝝ. Et qd̓ fuiſſꝫ obediens inſtrumentū ſcm̄ eſt grauas īpedimentū Etqd̓ fuiſſet domꝰ honeſtatis factū eſt carcer orgialisfeditatis: Educ de carcere aīam meā ⁊c̄. Tertio exqͣlitate qua naſcitur qꝛ ſn̄ ſcīa verbo ⁊ virtute Flebil̓⁊ debilis ⁊ imbecillis. pctō onuſtꝰ ⁊ infectus. Quiſqꝫꝓſequat̉ Quarto ex miſeria cui ſubijcit̉ Replet̉ em̄multis miſerijs Iobait. Uere ml̓tis ⁊ ml̓tiplicibus

N

O

N