Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCXLVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus triceſimus ſecūdusTC V TITII

tiando mercari poſſunt Nā ex conſideratione nobilitatis proprie cōꝑant ſibi vicioꝝ deteſtationem ſibiip̄is affecti dicentes Erubeſce volūtari in ceno qͥ tamingenuus es ⁊ de celo Dum āt vilitatem propriamattendunt affectum humilitatis ⁊ proprij ꝯtemptꝰſibi conquirunt dicētes Unde ſuꝑbis terra ⁊ cinisAbi vero culpas proprias ꝑpendunt iudicij timorēaſſumunt ſcientes qm̄ nullū peccatum manebit inultum. Quando autē pietatē reformātis attenduntnon mirum ſi amoris affectum ſibi cōqͥrunt adeo vtdicant dn̄e quid eſt homo quia magnificas eū ⁊c̄.Et cū viro deſideriorum dauid diligā te dn̄e ⁊c̄. Secure igit̉ iugrediāt̉ regionem hac deuoti fouet em̄ vndiqꝫ pios affectus Et conſiderentGn̄oſe ſit formatinaturā oriētemnimis vilificatimiſeriāaqͥloneꝫQuā vicioſe d̓formati ꝑª culpam qͦ ad occidētēgͣtioſe reformatigrāmauſtrumDignꝰ qͣꝫ vilis. deformatus reparatusDe ſiugul̓ paucula tangendaDe plaga orientali qͣꝫ nobiles ſimus conditi ꝑnaturamMembrum primumE dignitate humane conditionis Tum exꝑIte corꝑis tū exꝑte anime nil h̓ iam opus ē dicere cum multa vbi de benefitijs actum ē diximus.dictis doctorumſpeculatione creaturaꝝ plēiꝰ hēt̉.Et exrōcinatione veritatumIta ꝙ vere cōſtat nobiliſſimū creaturarū eſſe genus hūanū quo ad aliqͣ etiā angelicā ſuꝑgrediēs naturā vt dixiꝰ sͣ de āgel̓. Dicit eī Aug. ẜ. lxxi. ſuꝑ Io.Nihil potētiꝰ aut ſublimiꝰ mēte rōnali Quicqͥd ſuꝑcā eſt creator ē Sanc tn̄ intelligendū hͦ vt aiunt. Oigit̉ hō ingenue qͣꝫtus ſis ⁊ qͣlis iugiter meditare Cōſidera mirabilē hūani tui corꝑis ꝯpoſitionē. mirabiliorē corꝑis ⁊ ſpūs cōnexionē ⁊ mirabiliſſimā anīerōnalis ꝯditionē. Uide quō aīa tua dei imagīe inſignita. ſil̓itudīe decorata. rebꝰ cūctis p̄lata. in oībꝰ ꝑfecta in oꝑe mirifica. hn̄s volubilitatē cogitatiōis. agibilitatē imaginatiōis ingenij acumē. diſcretionisexamen. capacitatē meōrie. viuacitatē intelligētie ⁊c̄q̄ diximꝰ ſupra Attēde quō a deo ſis honoratꝰ poſitus in loco voluptatis fulcitꝰ floribꝰ. ſtipatꝰ malis.gl̓ia ⁊ hōre coronatꝰ ꝯſtitutꝰ ſuꝑ oīa oꝑa manuū plaſmatoris terre dn̄s. celi ciuis domeſticꝰ dn̄i ſabaothfrater deoꝝ ſpūuꝫ. ⁊ coheres celeſtiū ꝟtutū. redemptꝰ ſanguīe. dotatꝰ ſpū fide deſponſatꝰ ⁊c̄ Ex his itaqꝫ ⁊ alijs colligant filij adā genus ambicioſū ſuaꝫ p̄clarā dignitatem ⁊ bono ſpū pie ſuperbie. caueāt nedegeneres maculā in gloria ponant amplectēdo vanitatē Pudeat volūtari in ceno qͥ tā nobiles conditiſunt a deo. Hec de plaga orientali qͣ de ml̓ta dcā ſūt

inter beneficia ſupra.De aqͥlonari plaga qͣꝫ viles ꝑ miſeriā Mēbrū. ij. inſoleſcat ncce eſt vt ⁊ īꝑfectionē ac vilitatē ſuT ne ex cōſideratiōe tā eximie dignitatis aniꝰaꝫ ad mentē reuocet vt vnū altero tꝑetur Eat igit̉ ſollicitus negociator alterā in hac regiōe dietā ad ꝑtemſeſe cōferens aquilonarē ꝯſiderās ſui deſcm̄ ⁊ vilitatē. Et vt eam pleniꝰ videatpͥmoanimeſcd̓o de miſerijs corꝑis perſcruteturtertiovtriuſqꝫVilis tū mēte. tū corꝑe. vilis vtroqꝫDe quibꝰ pauca dicamꝰ Et primū de mentem entꝭ miẜia ⁊ vilitas ex ꝑte aīe ex his colligi p̄tNateria fragil̓. vitio fomes ſpoliata. Primo ex aīe origīe ⁊ materialitate Nā pͥmū aīefundamentū ē Nihileitas ⁊ vanitas ex ꝑte noſtra.Uere miſeri ſumꝰ qui de nihilo ſumus Nam ẜmIoh̓. nider in anīa duo ꝯſiderantur .ſ. ea q̄ ſūt bona⁊ ꝑfectiōis. ⁊ illa a ſolo deo qͣſi prē emanauerūt Iteꝫmala ⁊ ea q̄ īperfectiōis. ⁊ illa qͦdāmō a nihileitateqͣſi mrē ꝓueniūt Uere miſeri ſumꝰ qͥ d̓ nihilo ſumꝰac ꝑ hoc in nihilū ex noſtra natura tendimus.Secūdo ptꝫ aīe miſeria ex eꝰ ꝑfecto nihili ⁊ actionūfragilitate. Nā ſi bn̄ inſpicitur vndiqꝫ nil eē reꝑitur:⁊ fragil̓ ad oē poſſe ſeu ad oēm actū Et p̄ẜtī vt Nid̓ait nihil eſt quo ad quinqꝫ.Fis nihilo: nihiles. cogitans. vis. agis. nihil exples.Quoꝝ qͥnqꝫ nullū ē ex nob̓ in qͣꝫtū bōi ibi aliqͥd ē. ſedinqͣꝫtū defectuoſi. Nā d̓ fieri d̓r Ro viij. Uaītati creatura ſubiecta ē Ip̄e fecit nos ⁊ nō ip̄i nos Hīc etiācreare diffinit̉ ꝑ aliqd̓ de nihilo facere De rꝰ .ſ. de eſſed̓t Greg. Oīs crcat̉a ī qͦlibꝫ inſtāti ad nihilū decid̓rꝫſic̄ ex nihilo ꝓdijt niſi manu dei ſubſiſteret De tertio.ſ. cogitare d̓r. ij. Cho. iiij. Nō ſumꝰ ſufficiētes cogitare aliqͥd a nob̓ Uere fragilitas magͣDe qͣrto .ſ. d̓ velle Imo ⁊ de. v. d̓r ad Phil̓: ij. Deꝰ ē qͥ oꝑat̉ in nobisvelle ⁊ ꝑficere. De qͥnto lucidiꝰ Ioh̓. xv. dn̄s ait Sn̄me nihil poteſtis facere Qd̓ bn̄ noſcēs yſaias. xxvi. dixit Oīa oꝑa nrā oꝑatꝰ es in nob̓ dn̄e Et probe. deꝰ eīvt Uincē. teſtat̉ eſt oꝑm nrōꝝ pͥncipiū Et pͥncipal̓roꝑando Spēaliter inſpirādo Efficaciter adiuuandoImꝑialiter aſtringēdo. ⁊ exēplariter excitando. Utpulchre declarat diſtinctiōe. iiij. ꝑte pͥma ſpeculi moralis Nā hoc ⁊ ph̓i nouerunt qͥbꝰ hec ꝓpō vulgarꝭ fuit Q cā pͥma plꝰ influeret qͣꝫ ſecūda ⁊cͣ. Nouerit gͦ ſeaīa nil poſſe niſi mori peccare deſtrucre ⁊ corrūꝑe opera dei. vt d̓t Ioh̓. dn̄ici Nā ⁊ ſi quedā bōa ex gratiaagit tāte indeuotiōi ea ꝑmiſcet ꝙ oēs iuſticie nrē taceo corruptelas ſūt deo qͣſi pānꝰ mēſtruate qͦ fetidiꝰexecrabiliuſqꝫ nihil. Tertium vnde anime miſeria deprehenditur eſt ꝙ totaliter peccato originalieſt infecta ⁊ inuoluta ⁊ filia ire facta anteqͣꝫ nata.

V

I

G

R