De explanatōe orationis dominice

indignā ferre ẜuitutē. Tedeat exilium. diſpliceatmiſeria pudeat fede turpitudinis In mentē redeatꝓmiſſa hereditas Repoſita adoptio beata ⁊ felix expectatio Huiuſcemōi affecōes fecūdꝰ amor quotidie parit Nec ē momentū ſterile amāti qꝛ momentūamāti eſt omnis res ⁊ omnis occurſus O igitur felixnimiū ille qͥ poſſet ſpū filij donatꝰ dicere ſic pater niUocaliter dicere non ē dicere Sed cordis noſtri medullis ex oībꝰ īterioribꝰ noſſe ⁊ ſentire pietatē filiorūī cordibꝰ nrīs toto pectore patrē ſpirātes ⁊ āhelāteſHoc ē viuaciter efficaciter dicere Abba pr̄ veracit̓viuaciter efficaciter clamare abba pater Et hoc niſiin ſpūfilij nō clamatur quēadmodū apoſtolus īqͥtNemo poteſt dicere dn̄s ieſus niſi in ſpūſcō ⁊c̄ Dicere inqͣꝫ veraciter efficaciter ⁊c̄ Et hec de Pater.Noſter¶ AOſter amor ⁊c̄. Scd̓o captatur beniuolentia¶ laudādo dei dignatiuā charitateꝫ cū dicit̉ nr̄Non em̄ dicēdū eſt meus qd̓ xp̄o ꝓpriū ſed noſter ml̓tiplici ꝯgruitate Primo ꝓpter amoris inductionēqꝛ dicēdo noſter inuitamur ad fraternitatis amoreꝫvt ſic qͥlibet ꝓ alio qͣꝫtū ꝓ ſe oret Iuxta illudOrate ꝓinuiceꝫ Nā orō vtiqꝫ tāto acceptior qͣꝫto coīor O igitur pater noſter qͥ te nobis dare non ceſſas ꝑ tue bonitatis diffuſionē fac vt tui ſimus habētes inuicemfraternā dilectionem. ¶ Scd̓o ꝓpter pacis ꝯſeruationem Nō em̄ debet eſſe iurgium vel ꝯtentio inter fratres Iuxta illud gen̄. xiij. Nō q̄ſo ſit iurgiū vl̓ ꝯtētiointer me ⁊ te Fratres em̄ ſumus O igitur noſter pater ⁊ pax nrā qͥ pacē reliqͥſti in terris da pacē nob̓ vtveri fratres ſimus pacifici filij tui ¶ Tercio ꝓpter ſb̓uentionis mutuā inpenſionem Fratres em̄ mutuūſibi auxiliū debēt ꝓuerboꝝ xviij. ¶ Frater qͥ iuuatura fratre quaſi firma ciuitasᵐ gͦ primogeīte inter ml̓tos fratres frater ⁊ o pater noſter da vt oꝑe fratresdiligamus ⁊ aīas ꝓ eis ponamus ¶ Quarto ꝓpter elationis ꝯpreſſionē inuitans nos ad humilitateꝫ docens oīm̄ noſtrū equalitateꝫ vt nemo de nobilitatisgenere extollatur Iuxta boetij illud Omne genꝰ hominū in terris ſimuli ſurgit ab ortu ⁊c̄ Quid genuset pauos ſtrepitis ⁊c̄. Et malach̓e. ſecundo Nūqͥdnon pater vnus oīm̄ noſtrū nūquid non vnus deuscreauit nos Quare gͦ vnuſqͥſqꝫ deſpicit fratrē ſuū ⁊c̄.O igitur pater deus humiliate ꝓ fratribꝰ da humilitatē cū fratribꝰ ¶ Quinto ꝑꝑ mutui honoris exhibitionē q̄ inter fratres erit Iuxta illud Ro. xij. Honore inuicē p̄ueniētes Et vere merito deberemꝰ nos inuicem honorare quos tm̄ ſublimauit deus vocās ſeeoꝝ patrē ac ꝯſtituēs eos filios ac ꝑ hoc ⁊ heredesO gloria ⁊ honor in quo nō ē inſipiēs qͥ voluerit gloriari He ſunt cauſe cōmuniores quas ſuꝑ noſter aſſignāt doctores Suꝑ quo nihilominus verbo lataſe offert materia deuotionis qͥ illud ad ſpecies explicare volet Quid em̄ eſt pater noſter niſi pater meus

xverbi Pater meꝰ ⁊ virginis matris pater meus ⁊ſeraphin ⁊ cherubin ⁊ breuiter oīm ſcōrum ac reruꝫO qͥ ſe huic ꝯſiderationi daret is qͣꝫtū deuotiōis verbum illud noſter ꝯtinet experiretur.Qui es in celise Rigat tercio dei beniuolentia captatur dumieius maieſtas laudatur dum ſcꝫ in celis addit̉Nam licet ⁊ interra ſit ⁊ vbiqꝫ dictum tamen eſt incelis hijs ex cauſis ¶ Primo dicitur in celis ⁊ nō interra ꝓpter mētis ad celeſtia erectionem Ut ſcꝫ erubeſcamus verſari in terris vbi audimus nos patremhabere ī celis Propter itē mētis deuotionē ⁊ ꝯpunctionis excitationē vt doleamꝰ ſegregari a patre pudeat iacere in exilio patre ſedente in ſolio Iuxta illudp̄s. Fuerunt mihi lachrime panes dum dicitur vbi ēdeus tuus vt ſic mente dicamus heu mihi bone celeſtis pater qꝛ incolatus meus ꝓlongatꝰ ē nimis O qn̄veniam ⁊ apparebo ante faciem patris exul filius¶ Secūdo dicitur in celis nō vbiqꝫ propter mentisfixā ſtabilitionem hinc venerabilis hugo Si dixiſſꝫQui es vbiqꝫ veꝝ dixiſſet ſed ne inepta ⁊ inania querendo mente euagemur dicit In celis vt mente illicradicata q̄ celeſtia ſunt queramus O igitur pater qͥes in celis cōgregetur cor meū ne euagetur in terrisſed ſemꝑ ſit meditatio ⁊ ꝯuerſatio mea apud te ī cel̓¶ Tercio propter mentis noſtre ad celū ꝯformationem ⁊ aſſil̓ationeꝫ vt ſcꝫ ſicut celi diſtincti ſunt varijs ꝓprietatibꝰ Ita eciam petentium ⁊ orantiū mētes adornētur diuerẜ virtutibꝰ vt ſic deus digneturinhabitare eos quaſi in celis O igitur pater qͥ es incelis ideſt habitas in ſanctis ꝑ graciam Utinaꝫ miſera mea anima terrenis inmerſa tibi fiat celū clarūvarijs virtutibꝰ ornatū a peregrinis īpreſſionibꝰ alienum vt ſic te felicē habeā in habitatorē deum Latahic poſſet fieri adductio de proprietatibꝰ celoꝝ de qͥbꝰ paſſim inuenitur in ẜmonibꝰ ſcōrum ⁊ p̄ſertim inlibro de triplici via habetur iſtud deductum Quarto propter noſtram eruditioneꝫ Ut ſcꝫ diſcamꝰ ſpecialiter illic deum eſſe vbi p̄eminet in effectu ⁊ ꝓprietatibꝰ Et ſic eſt in celis ꝑ potētie inmēſitateꝫ. ſapientie claritatem. qua ōnia noſcit Nec iuxta quoſdā circa cardines celi ambulat inferiora hec nō curās ⁊ ignorans Preſidet em̄ intuēs ⁊ moderās cūcta Adeovt ſine eius volito non cadat foliuꝫ ex arbore nec velpaſſer in obliuione eſt corā eo ⁊c̄. Itemqꝫ vt doceatinherentie varietatē qua aliter in iuſtis aliter in peccatoribꝰ aliter ī celis aliter in inferis ⁊ in terris Hicnotetur varietas quomodo deus eſt in rebꝰ ¶ Quinto propter virtuoſitatis influxionē Ut ſicut celū inferioribꝰ multa influit Ita eciā omne bonum ab eoqͥ in celis eſt venit Omne em̄ datum optimū ⁊ ōnedonum ꝑfectum ab eo deſcēdit. Omnia em̄ vt poetaait deſcēdunt a ſummo culmine rerū Quō niſi ꝯſultonihil eſt quod ſidera poſſunt Dicitur gͦ in celis vt ſic