Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CCXXr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus viceſimuſquartusCCX A

verūetiā eodē ordīe petūtur qͦ deſiderāda ſunt Quiapͥmū finis. deīde ordinata in finē vtꝫ. Un̄ nō ſolumꝑfecte poſtulare inſtituit. ſed etiā affectū ad ordinate deſiderandū informat. Tertio a breuitatis cōpendioſitate. Nā in ſui exordio ⁊ in oī ꝑte breuis eſt. Ethoc rōibus ⁊ cōgruētijs multis. Primo vt fiduciamdet cito īpetrandi ⁊ ānuendi qͥ tā breuiter vult rogari. Secūdo vt vtilia doceat. res .ſ. nō verba ml̓taNā oīs res petēda ꝯplectit̉: licet diuerſa ſint verbaTertia vt prudētia ingenioſoꝝ in paucitate ꝟborūde profunditate miſteriorū ⁊ multiplicitate ſn̄iarummiret̉ ⁊ exerceat̉. Quarto vt faciliter addiſcat̉. Facilins meōriter teneat̉. Frequentius dicat̉ ⁊ ſn̄ faſtidioſepius repetat̉. Poſtrēo vt nullꝰ ab eiꝰ ignorātiā excuſetur Quia qd̓ tā facilit̓ ſcit̉ nō niſi culpabilit̓ igͦratur. Utqꝫ on̄datur ꝙ in mētis deuotiōe ⁊ nō in ꝟborū multiplicatiōe virtus orōis ꝯſiſtat. Iuxta illud.Prantes nolite ml̓tū loqui ⁊c̄ Quarto p̄cellit hecorō ceteras in vtilitate. vtputa in exaudibilitate Eſtem̄ veriſil̓e ꝙ xp̄s eā nō formaſſet niſi exaudire volūiſſet In pctōꝝ deletiōe. Ait em̄ Augꝰ. De qͦtidianis⁊ leuibꝰ pctīs ⁊ breuibꝰ ſn̄ qͥbꝰ hec vita nō ducit̉ quotidiana orō fideliū ſatiſfacit. In bonoꝝ īpetratione⁊ ad bonū diſpoſitiōe. Hinc an̄ ⁊ pꝰ horas dici ſolet⁊c̄. Quid longiꝰ īmorandū Nō ē in ea vel vnū ꝟ̓bumqd̓ nō ſingulare adducat ꝯmodū exceditqꝫ eius vtilitas oē ingeniū. Excedit etiā poſtrēo a ſpūalitate Nāteſte gloſa. Nulla orō eſt magis ſpūalis qͣꝫ iſta q̄ ex ore filij dei q̄ veritas ⁊ ſpūs ē proceſſit. Grandibꝰ miſterijs ⁊ ſacramētis referta adeo vt nec verborū nūerus nec ordo quidē vel adiūctio ꝯiūctiōis a miſterijsvacet vt a quibuſdā ē deductū. Ob q̄ oīa ⁊ ſil̓ia cummagna eſt deuotiōe dicenda. Sed vt deuote dicaturoꝫ vt pintelligatur. Ut aūt intelligat̉ ſequēs rōſarium in quo meditabilia q̄dā eiꝰ explanatia hn̄tur inſpiciatur et attendatur. In orōne dn̄ca pͥmo captat̉ bn̄uolētia. bōitatemlaudando. ¶e prēm reuerēs. amo. fidēs. grā. pūgēs. Secūdo cōmendādo charitatē dicēdoNr̄a. aōr. pax. ſubuenias. haut effer. hōres Tertio maieſtatē laudādo.Erigat. vt firmet. ſimilet. doceat. fluat indePrima orō q̄ agit ꝓ fine orādo Scīficet̉ ⁊clorificās. purga. cōformās. noſcito firmās Secūdo petit̉ nrā beatitudo Aduēiat.Militat. ethereū. fidei ſcriptū. vel opē fert. Tertio petimꝰ donū grēEt placiti. ſigni. cōformis. adipleat. inſtar. Quarto que ad btītudinē ſpectatCorꝑis. ac mētis. nrūm. da. cōtidianū.Quinto petit̉ malum auferriCōmiſſi. omiſſi. doni. dimitte. velut nos Sexto petit̉ auferri malū proximo

Conſenſū. pereā. pcto nō ꝙ: plura. ſed vnā. Septīo petit̉ amoueri malū pn̄s.O ffenſe. macule. pene. ſtigis. a ſathane meExplātō hꝰ rōſarij ⁊ pͥmū d̓ captatōe bēiuolētie ꝑpīRo verſuū poſitorū explanatiōe notanduꝫpꝙ tres ſūt hꝰ orōis ꝑtes pͥncipales Captatōſcꝫ bn̄uolentie Septuplex petitio. Et final̓ꝯcluſio. Et qꝛ meditabilia hec ex vulgatis doctoruꝫexpoſitiōibꝰ ſūt collecta. iō velut nota paucis tm̄ ſttangēda. In dm̄iice itaqꝫ orōis exordio fit beniuolentie captatio Que captat̉ pͥmo laudādo eꝰ bonitatemcū d̓r Pater ⁊c̄. Et hic cor cōfortat̉. Dicimꝰ āt pr̄ ⁊ n̄dn̄s aūt deꝰ Primo vt d̓r in verſu ꝓpter exhibitōemdebite reuerētie Malachie. Si ego pr̄ vbi ē hōr meus. Eſt em̄ filial̓ reuerētia deo potiſſimū debita.Dicat ergo hic mēs deuota O ſūme deꝰ pr̄ ⁊ vere pr̄oī pr̄nitatis mō. A qͦ oīs pr̄nitatis affectꝰ ī filios deriuatur. Pr̄ inqͣꝫ creatiōe. redēptiōe. affcū. educatione cura. ⁊ hereditatis ꝓmiſſiōe. da mihi filialē reuerētiā. in te prēm tl̓em ac tm̄ ⁊c̄. Tangit̉ in hac oraciūcl̓a abūda deuotiōis materia ſed paſſim expoſita ⁊c̄Secūdo ꝓpter ꝓuocationē amoris ⁊ amicicie Pr̄ eīmagis appetit amari qͣꝫ timeri. Iuxta illud Hiere.Saltē amō voca me pr̄ ⁊c̄. hn̄s ſcꝫ in me affectū filialē O īmenſa clemētia dei viliſſimo luto. d̓teſtabili ſaniei: hōi pctōri prēm ſe deꝰ facit ⁊ pr̄ vult ꝯpellari Ovtinā tubone ⁊ amātiſſiē pr̄ vtinā aōris grām īfundas vt digne te diligaꝫ prēꝫ. Tertio ꝓpter p̄ſtationeꝫꝯfidentie. Quid em̄ negabit filijs qͥ dedit ꝙ pater eſtCuiꝰ prīs amor ſuꝑat oēm etiā maternū amorē Iuxta illud ꝓpheticū. Nūquid p̄t ml̓ier obliuiſci infāteꝫſuū ⁊c̄. ⁊ ſi illa oblita fuerit. ego tn̄ nō obliuiſcar tui.O igitur vere orō dulcis cꝰ principiū paterno nomine dulceſcēs ſequētiū petionū obtinēdaꝝ fiduciā preſtat O igit̉ pr̄ dā filialē fiduciā vt in te iactē oēm meaꝫ curā. Quarto ꝓpter penſationē grē. vt .ſ. cogitemꝰppl̓o xp̄iano maiorē grām exhibitā qͣꝫ iſraheliticoNō eī fecit taliter oī nationi: Illis qͥppe vt ẜuis ī ſinuatus ē dn̄s ⁊ deꝰ. ſed ppl̓o grē ſpm̄ infudit adoptiōisin quo clamet Abba pr̄. O da ne in me deꝑdita eat gͦtia tanta da vt digne viuā illi ⁊c̄. Quinto ꝓpt̓ mentis cōpunctionē de p̄teritis ⁊ cautionē de futuris etreꝝ cōtēptū terrenaꝝ. vt ſcꝫ pudeat indigna geſſiſſe generi degenerē vixiſſe tanto prī. Et vt deincepscauere ꝓponat a pctī ſordibꝰ ne tanto prē reddaturindignꝰ. vt ſic timor pr̄ne offenſe cauſa ſit cautele.Spernatqꝫ oē terrenū qͥ prēꝫ hꝫ deū vt filiꝰ regis e qͦrū fimū aūt latrine officiū. Un̄ pꝫ ꝙ ex hac dictionepr̄ multiplicē p̄t deuotꝰ ſibi elicere affectū Iuxta deuoti illiꝰ cōſiliū dicētis. Si inqͥt auribꝰ haurias. ſi līgua reuoluas. ſi mēte ꝑtractes breue hoc verbū pat̓nr̄. Nō breuē hinc formes affectū. ſed ꝓtinꝰ aſſurgataīmꝰ ad bēiuolentiā. reuerentiā. ⁊ cōfidentiā. Induat generoſū aīm regie nobilitatisdeat deīceps

C