De beata virgine
vel verſus infra annotatos Et hec de mō roſaria exoluēdi. Quo mō qͥ vnū exolueret gratiꝰ putamꝰ marie ageret qͣꝫ ſi verboſando pl̓a inattente incōcinnerepeteret. Nō em̄ tā marie placet verboꝝ multitudoqͣꝫ mentis deuotio Nec tā vult multa dici qͣꝫ deuoteea exolui. Phariſaici em̄ vitij ē multiplicare nō digne exoluere vota. Cōtra dn̄i ē preceptū dicētꝭ Orantes nolite multū loqͥ Fructꝰ etiā oronis ē priuatiuūImpedit em̄ multitudo attētionē ⁊ affectionē Cuꝫtn̄ in pijs affectibꝰ oīs cōſiſtat orōnis virtꝰ Et īpedito meōrie officio īpoſſibile reliqua interioris hōis officia debite abſolui. Nihil em̄ cōferre diiudicare ītelligentia p̄t. q̄ meōria nō attendit ⁊ cōmeōrat Et impedito intelligētie officio nihil ꝑfectū volūtas abſoluere p̄t Oēm ergo fere orōis fructū īpediunt qͥ nō attente ea exoluere qͣꝫ multiplicare ꝯtendūt tꝑs verborum multitudīe terētes in multiloquio exaudiri putantes. cū tn̄ paulus in eccl̓ia dei malit quinqꝫ. ꝟbain ſuo ſenſu loqui qͣꝫ decē milia in lingua. Hinc etiāilluminatꝰ ille Anthoniꝰ crebrius vt de illo Athanaſius refert ſolet monere frēs. Nō in multiloquio verboꝝ in orōibꝰ fidendū. ſed magis in feruore deſiderioꝝ ⁊c̄ In hoc em̄ eſt orōnis virtꝰ Quē qui tollit eiuſfructu priuat. Et ob hec ⁊ alia gͣuibꝰ viris multiplicatio roſarioꝝ nimia eſt ſuſpecta Uelut ab angeloſathane ꝑſuaſa Nā ſcribit Uenerabilis Gerſō ī tractatu de tētatiōibꝰ diuerſis Hortat̉ inqͥt nōnunqͣꝫ(haut dubiū qͥn diabolꝰ ſathane angelꝰ in lucis āgegelū ſe trāſformās) dicere multitudīeꝫ īmenſā pͥuatarū orationū Uel vt ſe qͥs nimiū grauet: vel afficiat̉tedio. eaſqꝫ ſine deuotione ꝑficiat. aut ſuꝑbiat. aut īpediatur ab vtilioribꝰ magis Sūmo itaqꝫ cauēduꝫeſt religioſis ne ad hmōi indiſcrete ſe ferāt cū alia legenda habent. Ingratū eſt em̄ ſpūi ſcō qͥcqͥd obtulerimꝰ neglectis his q̄ debemꝰ Nec obiecerit h̓ qͥs eccl̓epreceptū qͦ pſalmodias ⁊ hymnos iuſſit multiplicare. Alia em̄ ei rō fuit cū ſapientibꝰ ⁊ inſipiētibꝰ normā exercitādi p̄ſtituere habuit. Ut idē Gerẜ. declarat Secus de pͥuatis orōibꝰ. Que tn̄ nō ab re multiplicari vident̉ cū vtilioribꝰ intēdere hō nō pōt. Hinclaudabilis profecto inſtitutio illa qͣ gregarijs hͦ ⁊ ruralibꝰ eſt cōſultū vt roſaria repetāt ⁊ legāt int̓ itinerandū ⁊ oꝑandū. Nō eī meditatiōibꝰ intenti vacarepoſſunt. Sed religioſis ſecū cōſiſtere potētibꝰ volūtnō eque cōſulendū Preſtat em̄ vt gerẜ. interna exercitatio multiplicatiōe vocaliū ⁊ curſim dictaꝝ orationū. nō tamē videmꝰ qͥn religioſus qͥſqꝫ cautꝰ tēporis obſeruator etiā ſine meliorū īpedimēto poſſet talia ſibi tꝑa p̄ſtituere vt quotidie pſalteriū virgīs dicere poſſet. Inter ſurgendū ⁊ veſtiendū. Inter eūdū⁊ redeūdum. Int̓ itē opus manuū Quibꝰ tꝑibus n̄granditer poterit vacare internis Hinc certa huiꝰmodi tꝑa quiſqꝫ ſibi cōſtituere habet. vt monuit venerabilis ille Pater voindeẜ. Omni e nim negocio o
portunitas eſt et tꝑs ⁊c̄ Et hec de mō exoluēdi roſaria. Quibus hoc duximꝰ annectendum ꝙ licet indeuotꝰ quis exoluerit ea nō preſtās ſibi occaſionemnō vereri habet de fructu amiſſo Quis em̄ dubitarehabet ſi deꝰ dedit iumētis in montibꝰ fenū ⁊ pullosexaudit coruoꝝ. qͥn frigidas etiā ſeruoꝝ matris eiꝰexaudit orōes ⁊ iuſtorū preces aſſiduas nō deſpicit īfinem. īmo certe tenendū ſi frigidis noſtris verb̓ adiunxerimꝰ ignita dei eloqͥa. inflāmatoria illa vite etpaſſionis. aut ceteraꝝ reꝝ obiecta ꝙ graui fruge etiam ſupra qͣꝫ ſperare poſſemꝰ ibunt orōnes noſtre.Ualde ergo cōfidenter etiā ſimplicibꝰ orandū. tamet ſi nō valde ꝓfundent intentionē. aut nō valde flagrent affectiōe. Uidemꝰ enī reges patres. ait deuotus ille Baſiliꝰ ꝑuuli filij paruo munuſculo puta pomo aut balbo verbo ſciuſcule ꝓlato delectari magisqͣꝫ tributis prouinciaꝝ aut graui orōne cōſulētis Etſi deuotis adiūxerimꝰ nrā infirma verba obiectis tāto erūt efficacia ſupra hūanū modū noſtra verba addeū. qͣꝫto verbū dei ꝓ nobis exinanitū. Semꝑ ergoroſaria exoluenda in vniōe aliquoꝝ obiectoꝝ chriſti aut matris eius. Et hinc ſequentia hic ſūt aggregata roſaria. vt inde inter legendū aſſumamꝰ deuotionis obiecta ⁊ inter meditandū ne fluctuamꝰ meditabilia. Habentur aūt in hac diſtinctiōe Roſariaſequentia. primo ſeptē ſeptem ferijs aſſignataDe marie ortu ⁊ ortū an̄tibꝰ.ij.iij.De expōne āgl̓icepͥmūiiij.ſalutatſecūdūNā feria v. pot̓it legi De mēbroꝝ benedictiōibꝰ.vi. roſariū De marie īmēſis doloribꝰ.ſab̓.De eiuſdem gaudijs.dn̄icaDe eius gloriā in celis.Eſt itē in ſuꝑioribus p̄miſſū roſariū vnū de cōceptuvite ⁊ dn̄ice paſſionis ꝓ ſimplicioribꝰ. Annectiturqꝫvnū generale de marie pͥuilegijs ꝓ cōtēplari volētibꝰ. vt cōgruat oībus oī die dicēda a volentibꝰ exoluere marie pſalteriū: Et in calce huiꝰ diſtinctiōis annotauimꝰ rōſariū expoſitiuū dn̄ice oratiōis quēadmodū angelice ſalutatiōis Et poterint ex his roſarijscolligi certa meditabilia circa ſingula fere marie feſta vt notatur in cōcluſione ipſa. Et ex his patēt huius diſtinctiōis cōtenta.¶ Sequūtur q̄dā metrica carmīa qͥbꝰ vtendū ꝓ deuotiōis incitamētis an̄ vel int̓ legēda roſaria. Quorū prima ſūt ꝓ captanda beniuolentia.Pia chriſtifera mea mr̄ virgo maria¶ Celi regina radians deitatis agalma:oſ¶ Aſtrū prerutilū tutū peccantis aſilumDigneris dn̄am me te laudare clientē.Promat amor laudē (taceāt fantaſmata) grandemTotū virgo tua rapiat me diuior oda.