Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXCIXr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus viceſimūſquartusQXCI X

QXCI X

Cimꝰ fructꝰ roſaria legētis ⁊ in fraternitnte exn̄tis.q ſꝛ eſt eiꝰ orō deo ḡratior ⁊ ei ſalubrior Gratiꝰ em̄ſalubriꝰ qͥs orat ex charitate ꝓ alijs qͣꝫ pro ſe Hincchryẜ. Si ꝓ te ſolo oraueris ſolū tuū meritū poſſid̓pis. Si vero ꝓ oībꝰ oēs qͦꝫ ꝓ te orabūt Scd̓o qͥa? orō hec cōis efficatior. iuxta illud Si duo ex vobisꝯſenſerint ⁊c̄. Oīs enī pugna vnanimiter aggreſſa:victoriā parit. Tertio Iuſtos magis in grā ꝯfirmata ſi ceciderint citiꝰ reſurgere preſtat. Meliꝰ eſt enimduos eſſe qͣꝫ vnū Nā frater qͥ adiuuat̉ a frē eſt qͣſi forris ciuitas. Quarto pctōres in fraternitate faciliꝰ cōnerti facit ꝓpter multitudinē orātium Chryẜ. merito xp̄s offerentiū ⁊ orantiū fidē ⁊ nō vecordiā egrotireſpicit. Et licet pctōres deus nō exaudit per ſe. ꝑ alios tn̄ ait Tho. exaudit: īmo ⁊ alijs mōis qͦs p̄terimus verbū illud a ceco. licet nō vſqꝫqͣqꝫ cece dictumerponi poteſt: Nā ⁊ deꝰ pctōres audit pꝫ de manaſſe⁊ alijs Quinto preſtat ꝯſolationē ſpūalē Grādis eīeſt cōſolatio tot milia hrē ꝓ ſe orantiū ⁊c̄ Sextogrāde dat adiutoriū ⁊ aſtat in extrema ncc̄itate Ml̓ta em̄ ſubſidia in fraternitate decedētibꝰ exhibētur. Septīo cōſequitur indulgētias multas a varijs.vt cōputat̉ vbi ſupra ad hoc diſtributas. qͣs ꝓ mereri cōſultū eſt ⁊ ſalubre. lꝫ aliqͥ has impugnēt ꝓpt̓ abujſus pl̓imos circa eas cōtingētes Octauo multiplicat̉ ⁊ auget̉ meritū ex ꝑtici patione tātoꝝ bonoꝝ etroſarioꝝ: Nono Leuiꝰ ⁊ breuiꝰ pꝰ mortē hꝫ purgatoriū ꝓpter multitudinē orantiū ⁊ auxilioꝝ Decimo acquirit cōſuetudinē ſalutandi virginē ⁊ ſemperorandi. Et ſic implet illud. Oportet ſemꝑ orare vnd̓⁊ ſpes creſcit vt nec ip̄a deſinat ꝓ nobis ſemꝑ interpellare Undecimo hoc exercitio pctā ⁊ ml̓ta mala vitant̉. virtutes augent̉. ⁊ grā impetrat̉ nā Bernar. teſte vbi deuote nomen Marie nōīatur. ibi demon effugat̉ culpa vitat̉ ⁊c̄: Duodecio deꝰ trinitas⁊ virgo mater ſūme honorant̉: angeli gaudēt: terraletatur vt cuidā aiunt reuelatū Hos ⁊ hmōi fructus latiꝰ ꝓſequūt̉ qͥ de laud̓ pſalterij marie ſcrid ſer̄t De mō rōſaria dicēdi ⁊ obiectaʳ aſſumēdi. §. i.Erū quia bona hec nō aſſeqͥtur niſi qͥ digne exFoluerit iſta Nā ſicut teſte Hiero. Melior eſtſeptē p̄ſalmoꝝ decātatio cū mentis puritate ⁊ deuotiōe qͣꝫ totiꝰ pſalterij modulatio cū indeuotiōe Sic⁊ ꝑ oēm modū putamꝰ de pſalterio ꝟgīs hmōi.Un̄ qͥ d̓ legēdis roſarijs volet referre fructū qͦ ſapiēt̓pſallat ei ē ſtudēdū. Nō eī ꝓrſꝰ ē ſn̄ crimīe maria alloqͥ ſn̄ reuerētia ſn̄ deuotiōe. vn̄ dixit vt aiūt cuidā īreuelatiōe. Legas in̄ cū d̓uotiōe roſariū ⁊ acceptiꝰ mͥerit qͣꝫ ſi īattēte dixerꝭ mͥ pſalt̓iū. Qui āt ſapiēt pſallere rōſariū aūt marie pſalteriū cupit t̓a agere dꝫ ſcꝫan̄ ſe p̄ꝑare. digne illd̓ legere. ⁊ fine bono ꝯclud̓re.Nā vt paucꝭ ſingl̓a tāgaꝰ de p̄ꝑando ſapiens di: An̄orōꝫ p̄ꝑa aīaꝫ. t. hͦ āt ꝑꝑatio fieri dꝫ ꝑ t̓a iſta ſeq̄ntia

Cordis recollectionē ⁊ excitationēScꝫ ꝑ Mētis expurgationemRectā ⁊ debitam intentionēNā roſariū lecturꝰ pͥmo oīm dꝫ cor ſuū a diſtractōibꝰ recolligere vt poſſit dicere marie Inuēit ẜuꝰ tuuſcor ſuū vt oraret te orōe hac ⁊c̄ Recollcm̄ qͦꝫ vt torpeat hꝫ excitare ⁊ ad d̓uote ac alacrit̓ hꝰ ꝟgīs laud̓s exoluēdas excutere Ad qd̓ deẜuiūt ꝟſꝰ illi īfra ānotati.2º vt digne corā virgīe apꝑeat cor ab oī pctōꝝ ſpurcicia gn̄ali qͣdā ꝯt̓titōe expurgare hꝫ. alioqͥn pctōri dicet. cur enarras laud̓s eꝰ Poſtrēo ſic corde diſpoſitintētio d̓bita p̄mittēda A qͣ totū ſortit̉ opꝰ d̓nōiatōnē Eſt āt hͦ ad oēs dilatāda pẜt ī ad eos qͥ ſt̓ hꝰ frat̓nttatꝭ. ⁊ hͨ d̓ p̄ꝑatōe ip̄a. iā d̓ mō legēdi diciꝰ ſic orabitꝭreuerēter ſenſitiua Ad nōia ieſus ⁊ maria īclīanꝰſcꝫ Attēte ex ītellectia ad ꝟboꝝ ſēſū ⁊ obiecā attēdēdeuote affectīa uffectꝰ pios eliciendoPoſſent de ſingul̓ his dici multa Uarij em̄ circa ſingula varia habent exercitia q̄ p̄terimꝰ breuitatꝭ cauſa. Nā qͥdā vt reuerēter pſallāt in geuibꝰ illa legantAd ſingula nōia Ieſus ⁊ maria inclināt ⁊ ſil̓ia agūtEt ꝓbe Nā ſcribit dyoniſiꝰ carth̓. quendā diuturnūhabuiſſe purgatoriū eo ꝙ nō inclinauerat ad marienomē. ꝓrſus dulciſſimū ⁊ reuerendū. Sic ⁊ ad attēte dicēdū valet verbis intēdere ⁊ certā quandam intelligentiā exinde formare. Ad qd̓ deſeruiunt Roſariā de Aue ma. Porro ad deuote roſariū dicēdū: qꝛibi norūt cōſiſtere fructū a varijs varie ē elaboratuꝫQuidā ex verbis affectꝰ eliciūt. Alij obiecta varia etdeuota aſſumūt. Alij vbis angelice ſalutatiōis īflāmatoria q̄d̓ p̄mittūt l̓ adijciūt Nūc p̄mittēdo. Auebenigne ieſu. vel Aue dulcꝭ mr̄ āna. vl̓ in fine annectando Et bn̄dcā ſit hōeſtiſſiā mr̄ tua anna Et ſpōſus virginēꝰ Ioſeph ⁊ Ioachī pater. ⁊ oīs cognatiotua ſcā. Sic qͥſqꝫ ſua exexcitia hꝫ. Nec voto viuiturvno. Felix qͥ talibꝰ verſari p̄t. nec puerilia iſta ducitNō em̄ ſunt puerilia ſed dina. Nō ridēda ſed imitanda. qͥbꝰ mēs erigit̉ in deū aūt in virginē diuam:Poſtremo qꝛ finis denōiat cuncta oꝫ vt de mō t̓minādi aliquid dicamꝰ Et certo ſic finiēda ſunt vt illudEccl̓. xlv. ꝯueniat illi Sacrificia eiꝰ cōſummata ſūtigni. Igni ſcꝫ p̄cipue d̓uotōis. Dꝫ eī d̓uotꝰ finito rōẜ.ꝓ negligētijs veniā pctereꝓ immiſſa deuotione grās agere Et aliqͣ d̓uota etet vt acceptū ſit offerrecordiali orōe ꝯclud̓rehoc vel cōſil̓i mō dicēdo. Audi nos maria. nā te filiꝰtuꝰ nihil negās hōrat ⁊c̄ O virgo gl̓ioſiſſiā miẜicordiſſiā ⁊ hūilima. Accede accedē ad tuū p̄dilciſſimuꝫfiliū on̄s ei pectꝰ ⁊ vbera. ⁊ ip̄e on̄dat ꝓ nob̓ prī latꝰ⁊ ſacratiſſiā vulnera: Accedātqꝫ oīm electoꝝ p̄ces etmerita ⁊ nulla poterit eē repulſa vbi tanta ſūt charitatis īdicia ⁊c̄. Sic etiā in exordiēdo roſariū p̄mittipoterit orō illa Bernar. ſcī Per te aſcenſū habeamꝰad filiū o benedicta inuentrix gratie gēitrir vite. ⁊c̄.