Beneficiarium

qui vnigenito ſuo nō peꝑcit. ſed gratificādo te illuꝫdedit. Attende qͣꝫtū filiꝰ ipſe qui tā excellens apparuit cū conderet te hūiliari dignatꝰ ꝓ reꝑando te. ⁊ gͣtificādo te. Illic tā ſublimis. hic tā humilis. nō tn̄ h̓qͣꝫ illic minꝰ admirabilis. Illic potēter tibi magͣ contulit. Hic miẜicorditer ꝓ te dira ſuſtinuit. prī obediens. ſibi in nullo ꝑcens. ſeipſum plene pro te ⁊ tibi īpendēs oīa ſua oꝑa oꝑans ⁊ donās tibi. ſcꝫCōceptū. vitā. mortē. ſurgit. tibi cunctaAōceptionē em̄ ſuā mundiſſimā dedit vt tua īmundā mūdaret. vitā ſuā ſcām vt tuā inſtrueret Mortēſuā acerbā vt tuā occideret. ſurgēs vt te iuſtificaret.Aſcendēs vt pro te interpellaret. oīa ſua oꝑa ⁊ merita tibi donans oīa tibi factꝰ Et nō mō hec tibi d̓ditſed dedit ⁊ vitā eiꝰ p̄cedētia. vt p̄figuratio ꝓphetatioꝓmiſſio q̄ egit in veteri teſtamēto ad fidē roborādaꝫDedit ⁊ vitā cōcomitātia. vt cōceptionē ntītatē. vita paſſionē ⁊ mortē ad te inſtruendū ⁊ ſpē ſubleuandā Dedit ⁊ vitā ſubſequētia vt reſurrectionē. aduocationē. In iudicio regreſſionē ad charitatē inflāmādā ¶ O quanta ſūt hec ⁊ qͣlia qͣꝫ magna ⁊ vtilia. vereem̄ dulcedine plena ſi tn̄ rite ꝓfūda eſtimatiōis trutina fuerint librata ⁊ diiudicata. Sꝫ nō hic tractanda ¶ Inſuper hic videndū qͣliter ⁊ qͣꝫ nultiplicit̓ filiūſuū pater dederit nobis. ⁊ ip̄e filiꝰ ſeip̄m. certe ſe naſcens dedit ſociū. cōueſcens in eduliū. ſe moriēs ī p̄cium ſe regnās dat in p̄miū Itē dedit ſe in ſolaciūnoſtre peregrinatiōis. in cōſiliū nrē directiōis. ī r̄mediū noſtre curatiōis. in ſubſidiū recōſiliatiōis. in preſidiū defenſiōis. in viaticū refectiōis. in p̄cium redēptionis. vt Uincētius declarat. Qui mōi cū alijs qͥbuſdā ponūtur in libro de inſtructiōe cordis ſub hisverſibꝰ: videantur ibi.Exēplū. lociꝰ. merces. medicꝰ. pater actorVltor. doctor. aor. ſpes. laus. pacīa. virtꝰ.Ualde igit̉ multipliciter ſeip̄m xp̄s dedit nobis. qͥamultiplex fuit indigētia nrā. Nā dedit ſe carnaliterad redimēdū. ſacrāliter ad reficiendū. ſpūalit̓ ad cōſolandū. dīnaliter ad eternaliter ꝑfruendū Dedit ſeꝓpter nos in vitā. ī mortē. in tribulationē ⁊ gl̓ificationē. īmo Ambroſio teſte oīa nobis ē factꝰ Si enimeſuris cibꝰ ē. ſi ſitis fons. ſi lāgues medicīa ⁊c̄. quidergo āplius faciet: Eerte ait Augꝰ: dicere audeo qꝛdeus cū ſit oīpotēs plꝰ dare nō potuit. cū ſit ditiſſimus plꝰ dare neqͥuit cū ſit ſapientiſſimꝰ plꝰ dare neſciuit. Uerei ſtud oībꝰ bn̄ficijs p̄ſtat. Nā licet magnū ſit aliqueꝫ ſua gratis alicui cōferre. multomagiseſt ſeip̄m īpendere Et cū magne ſit charitatꝭ. aīampro amicis dare multomaioris charitatis eſt inditium ꝓ inimicis ponere qd̓ filius dei fecit. qͥ cuꝫ adhucinimici eſſemꝰ vt nos releuaret illuc vn̄ cecidimꝰ ip̄ede ſcendere dignatus eſt vbi iacebamꝰ. Et vt iuſte r̄d̓deret qd̓ ꝑdideramꝰ. ip̄e pie pati dignatꝰ ē quod tole

rabamꝰ. Deſcendit ad mortales ſuſcepit mortalitatem. ſuſtinuit paſſionē. vicit mortē reſtaurauit hominem. O aīa obſtupeſce tāta mirabilia tāta beneficia ꝓpter te exhibita. Uere grāditer te diligit qͥ tibitam grādia fecit. Olim cū nō eſſes dilexit te vt cōderet. cū feda eſſes dilexit vt pulchrā faceret. ⁊ vt oſtenderet tibi quantū te diligeret nō niſi moriēdo te liberare voluit In creādo dixit ⁊ fecit. ſed hic dira ⁊ dura ſuſtinuit Grandi itaqꝫ dignatiōe pͥmo hōi ſpiraculū vite infudit. ſed multo maiore charitate iā nonſua ſed ſeipſum eidē īpendit ac tradidit De hͦ bn̄ficioplura in ſuꝑioribꝰ ſperſa habētur.Pneuma Membrū ſecundūEdit nobis pignꝰ ſpūs. ij. Ehoꝝ. v. Deditſpūm ſctm̄ ſuū in nob̓. i. Thi. iiij. Nō ſuffecit ꝙ filiū dediſſet niſi ⁊ ſpūm ſanctū ꝓ nob̓ad nos ⁊ ī nos bonꝰ ille pater qͥ ſpūm bonū dare potuit ad charitatē ſuā nobis mōſtrandā. ⁊ ſalutē noſtrā oꝑandā miſiſſet O quantū bn̄ficium iſtud ſi ritefuerit ꝯſideratū. a quo ⁊ qͣꝫto qͣle ⁊ qͣꝫtū donū. ⁊ qͥbꝰcollatū. Magna em̄ ⁊ multa oꝑatur ſpūs iſte vbi venerit. nec vacuā eſſe ſuā habitationē ſinit: Sed oīaiſta donatDona dat. ⁊ fructꝰ. cauſat. ſpiramīa gͣtisO qͣꝫ bonꝰ ⁊ ſuauis eſt ſpūs tuus dn̄e āminiſtrās omnia nccāria ſaluti In pͥmis infundēs ſeptē illa donaad ſeptēplicē expeditionē qͣ indiget aīa nrā: Et priōexpedit aīam ꝯͣ vitiorū obliquitatē. ſecundo expeditvires naturales. tertio expedit ſe ꝑtē virtutū officiaQuarto expedit in paciēdo ꝯformiter ad xp̄m. qͥnto in agēdo. Sexto in ꝯtemplādo. ſeptīo in agendo⁊ cōtemplādo ſil̓. vt pulchre Bonaue. in breuiloqͥoſuo hec declarat Grās tibi ꝙ dediſti dona hōibꝰ ettā neceſſaria dona. Ex hoc eodē ſpū hēmꝰ. ⁊ xij. fructus illos ſpūs qͦs apl̓s enūerat nobis ad internammētis delectationē. ¶ Hēmus ⁊ ex hoc ſpū effectusvarios ad cōfortationē: ipſe monet docet ⁊ mouet.Ipſe illumīat: viuificat ſolatur mētes. Ipſe ē nobispignus ſalutis. robur vite. ſcientie lume. Nō eſt huius loci enūerare effectus ſpūſſancti qui etiā ſunt innumerabiles nobis. Gratias tm̄ agamꝰ. oīa enimbona ſua cōicat nobis. ⁊ eſt totiꝰ cauſa ſalutis. Queꝫſpūm chriſti qͥ nō habuerit nō eſt xp̄i. ad Rho. viij.Ex hoc etiā ſpū hēmus inſpiratiōes ſacras ⁊ bonasīmiſſiones. qͣs nō ceſſat ſpirare ſpūs bonꝰ licꝫ crebrorepulſus a nobis. Grās igitur huic ſpūi agamꝰ quotiens cogitatiōes iuſticie ⁊ veritatis īmiſerit nobis.Ip̄e em̄ eſt qͥ iuſticiā loqͥtur. cuiꝰ ẜmo veritas eſtUe nobis ſuꝑ inſania ⁊ ingratitudīe noſtra qͥ totiens auertimꝰ aureꝫ dn̄o maieſtatis ad nos inclamate Uere grandis iniuria. ingratitudo deteſtāda nolle audire dei vocem. O quanta eſt bonitas ſpūs huius. qͥ qͣꝫuis ſemꝑ videt nos aures auertentes. obdurātes corda. nihilominꝰ iugiter clamat in plateis. L