Titulus vicelimuſterciusGTIXXAUI

noꝝ volutus ē motus ſolis ⁊ non defecit. vt ait Auguſt. Certe ſi fuiſſet rota artificis terreni. milleſiesfracta fuiſſet: ⁊ ſic oīa periſſent. ¶ Pro indubitatoqͦꝫ tenēduꝫ ꝙ nihil eſt inutile cōditū. hoc em̄ derogaret hōri cōditoris. Fere licet videantur nocine valdetn̄ ſunt cōmodoſe āmonētes trāſgreſſionis pͥme ⁊ īcuſſiue timoris ⁊ medicīalia hn̄t. Nōne pulices valent ad hūiliationē. ⁊ ſic oīa licet ignoremꝰ Auguſti.Gil̓e eſt ſicut ſi vadis ad officiam artificis vbi vidē̄smulta inſtrumēta inqͥris vt qͥd tāta ml̓titudo. Nouit artifex qͥ nihil ibi retinet inutile ⁊c. Sic ⁊ artifexdeꝰ nouit ad qͥd oīa valent. Nec minꝰ grati eſſe debemus. qꝛ alij etiā in his ꝑticipāt. īmo ꝓ hoc āplioresdēmus grās. qꝛ nos in oībus ⁊ omīa ꝑꝑ nos dilexit.Un̄ ſic hec oīa ſūt accipiēda qͣſi ꝑꝑ nos ſolos cōdita⁊ cuiqꝫ ſingulariter īpenſa. O diligā te ꝓ oībꝰ his domine virtꝰ mea. diligat te ineffabilis exultatio meaqͥ oīa mihi ſubieciſti vt totus te amarē.Parentes Capl̓m octauūOmus ⁊ diuitie dātur a ꝑntibꝰ Prouer. xixBn̄ficio creationis grā bonoꝝ ꝑntū adiūgit̉qͥbꝰ mediantibꝰ hō ꝓcreat̉ in lucē ⁊ educat̉. Quanteſit beneficētie bonos accepiſſe ꝑntes. ſapiēs in verbis p̄ſcriptis mōſtrare nitit̉ ex cōſequentibꝰ ip̄is bonis. Nā domꝰ ⁊ diuitie dātur a ꝑntibꝰ. Nō externatm̄ dicit. ſed de internis ſūma ei cura Domꝰ inqͣꝫ anime materia .ſ. carnis at̄ ip̄m corpꝰ ⁊ diuitie bonorū morū a ꝑntibꝰ bonis inſtrumētaliter ⁊ occaſionaliter dātur Un̄ regraciādus eſt oīm ille primꝰ parēspater luminū qͥ ſingulis ſuos ꝑntes di ſpōit Et vt adgrās inciteris. cōſidera qͣles tibi pͦ multis ꝑntes dedit. qͣꝫ itē plura ex ip̄is tibi euenere bonaNo magnos. nō īfames. miſeros. ſed honeſtos.In primis igit̉ valde regratiandꝰ ꝙ dederit nō magnos ⁊ nobiles vt ſeculi potētes. quoꝝ filij ⁊ pleriqꝫ odijs hoīm ⁊ ꝑiculis exponūtur aīarū. vtꝫ. Deinde ꝙnō dederit infames aut notorios vt de fornicationeaut adulterio. quoꝝ filij ⁊ ſacris ſunt indigni. qͥppeqͥ ab altari niſi diſpenſati repellūtur Itē ꝙ nō miſeros aut infirmos vt leꝓſos lunaticos aut mēdicos.quoꝝ filij ſepe morbis eiſdē cōtaminātur ⁊ ſibijpſisin vita ſunt oneri ⁊ alijs execrādi. Adeo ꝙ magis videantur nati pene qͣꝫ vite ⁊c̄. Tales ergo non dediſtigratie tibi. Sed dediſti mihi parentes mediocres.nec diuitijs nimios. nec pauperie defectuoſos. Uitahoneſtos. cōuerſatione gratos cura pro filijs ſollicitos. pro educatione inſtitutiōe promotiōe filioꝝ laborioſos. Patrē paterna viſcera geſtantē. ſub diſciplina ſeruantē. Matrem q̄ matricia in natos filiosgeſſit. que me decē menſibꝰ anguſto in vtero libensportauit. diualuit ⁊ difficiliores infantie mores blā

da pietate ſuſtinuit. que lauit pannoꝝ ſordes. ⁊ immūdo ſepe fedata in ſtercore. que aſſedit egrotanti.blandiebatur tenero. q̄ pro me ſua faſtidia ſuſtulitmea qͦqꝫ paſſa. Munera tua ſunt hec dn̄e deꝰ meusqͥ me talibꝰ ꝑntibus ꝓuidiſti. Tu vnꝰ es pater nr̄. aquo oīs paternitas in celo ⁊ in terra nōiatur. qͥ parētibus carnis noſtre naturalē hanc pietatē inſpiraſtiviſcera tā pia in filios infudiſti. Tibi igit̉ aſſcribendū qͥcquid ab his īpenſum. Tibi grās ago ꝙ a parētibus te tamē auctore ſum conceptꝰ. cōfotus. coagulatus. cōalitꝰ. plaſmatus. figuratꝰ. formatꝰ. viuificatus. auctꝰ Grās tibi ꝙ me mater mea pregnansportauit. ꝑturiuit. laborauit peꝑit. inuoluit. reclinauit: geſtauit: lactauit: balneauit: nutriuit. educauit:duxit. erudiuit. inſtituit docuit. ⁊ in hanc etatē perduxit. ⁊ me te amare incitauit. Grās tibi ꝙ domus⁊ diuitie a ꝑntibus date. ꝙ hereditates ad me diriuate qͣs licet forte mihi aūt quibuſdā nō dederis gͣnde ſuperbie fomētū nobis in hoc tua pietas abſtulitHinc igitur grē tibi. Poſſet hoc beneficiū extendi:⁊ extendendū eſt etiā ad ꝑntes ſpūales aut p̄ſidētesde quibꝰ innūera veniūt bona Suꝑ his itaqꝫ oībusbe neficijs creatiōis grās tibi referāt o creator cunctacreata ⁊ indulge tue creature oīm creatoꝝ abuſum¶ De bn̄ficio gratificatiōs. Mēbrū. v.Ratificauit nos in dilecto filio ſuo Aphe.pͥ. Poſt bn̄ficiū creationis ſubſeqͥtur bn̄ficiū gratificationis Parū em̄ oīa illa increatiōe collata. īmo nihil profuiſſent niſihoc dn̄s beneficium ſuperaddidiſſet. In pͥmo em̄ ꝑntis lapſu o anima ⁊ tu cecidiſti ⁊ per cōtractū a parentibꝰ originale pctm̄ miſera euaſiſti. filiaire et perditiōis nata. bonis naturalibꝰ ⁊ ſpūalibusaut vulnerata aut ſpoliata. ptāte principis tenebrarum ſubiugata. a patria celeſti repulſa. a paradiſoalienata. Sed nō in finē oblitus eſt miſereri deusNā videns vidit afflictionē tuā benefactor ſpōſus tuus ⁊ addidit adhuc benefacere ⁊ liberare iſrl̓. Deſcendit itaqꝫ ſingularis illa maieſtas liberare te: ⁊ totaſollicitatur trinitas pro ſibi gratificando te. Miſitpater filiū. filius dedit ſeipſum vterqꝫ miſit ſpirituꝫſpūs diſpoſuit qͥcquid ad gratificationē neceſſariū.Hoc igitur beneficiū o anima nūqͣꝫ diſcedat a cord̓.crebrū ſit in ore. Nā licet multa ⁊ innumerabilia ſt̓dei beneficia. pro quibꝰ ſemꝑ diligēdus ⁊ laudāduseſt bn̄factor deꝰ. hoc tn̄ vnū eſt qd̓ plus omnibꝰ accēdit vrget ⁊ mouet ⁊ ꝑmouet ad rediligendū. Superomnia em̄ nobis amabilem reddit deum opus noſtre redemptionis. calix paſſionis pro nobis epotatus quod beneficiū hic arcem renet ⁊ eſt primūNatum Membrū primūIc deus dilexit mundū vt filiū ſuum vnigenitum daret vt omnis qui ⁊c̄ Ioan. iij. Aſpice nūc aīa mea qͣꝫtum te pater celeſtis dilexit

C

R iij