Beneficiarium

¶ De beneficio creationis Capl̓m quartūEus creauit de terra hōieꝫ Accl̓. xvij.Ubi recenſet innūera alia creationiſdona: Un̄ hic de beneficio creationispſecuturi Primū nobis videndū eſtde beneficio illud antecedēte .ſ. de predeſtinatione dīna. Deinde de creatione ip̄a ⁊ tandē de medijs ⁊ ſubſequentibus eā. vt patet intuēti¶ De p̄deſtinatione igit̉ dicturi illud apl̓i p̄mittendumPreuidit Mēbrum pͥmūEnedictꝰ deus ⁊ pater dn̄i nrī ieſu xp̄i ⁊c̄. qͥelegit nos in ip̄o an̄ mūdi ꝯſtitutionē vt eſſemus ſcī ⁊ infra Qui p̄deſtinauit nos in adoptionē filioꝝ Ad Epheẜ. i. ¶ Primū itaqꝫ in creationis bn̄ficio attendendū eſt. ꝙ an̄ mūdi ꝯſtitutionem nos elegit. ⁊ ab eterno predeſtinauit. Unde etpͥncipio ſui capl̓i ſuꝑ hoc beneficio apl̓s grās agit vtpatet: Et vere dignū ⁊ iuſtū ē ſuꝑ hoc agere gͣtes qm̄grandiſſimū eſt bn̄ficiū illud. pluraqꝫ alia q̄ ad p̄deſtinacionē cōcurrunt .ſ. iſtaPrenoſcens. amat. elegit. ꝓponit. ⁊ aſtatNā ⁊ quinqꝫ iſta neceſſaria ſunt cuiqꝫ artifici erga opus ſuū priuſqͣꝫ ꝑficiat illud Primū igit̉ ad p̄deſtinationē reqͥritur p̄cognitio. qꝛ ſicut neſcire dei ē reꝓbarc. ita ſcire dei pōt dici cauſa p̄deſtinatiōis Iuxtaillud Rho. viij. Quos preſciuit hos ⁊ p̄deſtinauit.Ab eterno itaqꝫ te in mente geſſit. te plene ꝯgnouit⁊ tn̄ tam tui amās fuit ꝙ oīs cognitio nequitie tuea te creādo eum diuertere nō valuit O res mirandaO grē tibi dn̄e ¶ Secūdo te etiā amauit ⁊ bonuꝫ tibi voluit Hieremi. In ꝑpetua charitate dilexite Ogrāde dictu. difficile creditu. ꝙ deꝰ hōies amet ⁊ ad̓o⁊ ab et̓no amet Rediligā te dn̄e amator ⁊ amor meus ¶ Tertio poſt hec te elegit. Ex eo em̄ ꝙ diligit eligit Ephe. i. Elegit nos in ip̄o ⁊c. Ioan. xv. Ego elegi vos. O electionē gratuitā electionē vtilē nimisqua ſine ſaluatur nemo. Electio dei nō preſupponitbonos. ſed quos malos eligit facit bonos ¶ Quarto ꝓpoſuit ⁊ voluit miſereri Eph̓. Sumus p̄deſtīati ẜm ꝓpoſitn̄ eius qui oꝑatur oīa ẜm cōſilium volūtatis ſue Cuiꝰ vult miſeret̉ Nullus enim teſte Auguſtino fit ſaluꝰ niſi quē deꝰ velit Et iō rogādꝰ eſt vtvelit qꝛ nccē eſt fieri ſi voluerit ⁊c ¶ Poſtremo ab initio creature oīa ad meā ſalutē direxit. Ab initio cōditiōis ſꝑ mihi aſtitit excludēdo īpedimenta ꝯferēdonccāria ad īplendā hāc et̓nā gratuitā p̄deſtīationēAttēdite igit̉ oīa intima mea qͣꝫtū ⁊ qͣle ſit bn̄ficium iſtud ꝙ deus deorum ab eterno ⁊ ante ſecula tuimeminerit tue ſalutis ſemper actualiſſime ſollicitiſſimus fuit ⁊c. Nam ⁊ ex hoc ꝙ anima ẜm eſſe idealeab eterno in verbo fuit tres ꝑfectiōes nobiliſſimasſibi accepit. vt aiunt doctores.

realem cōſubſtantialitatem.ſ.fontalem ſuauitatemformalem accidentalitatem.Primū pꝫ qꝛ ẜm Augꝰ. hoc ꝓprium eſt diuīe ſimplicitati vt quicqͥd eſt in ea ſit deꝰ. Alias in deo eſſetaccidens qd̓ eſt impoſſibile. qꝛ eſt actus purus. Secundū patet: nam per realem idēptitatem eſſētie anima deguſtat in tali eſſe ſuauitatē diuinam ex eodēfonte diuinitatis cū ipſo verbo Tertiū patet. cumenim creatura ſit in deo creatrix eſſentia ẜm Ancelmū patet ꝙ anima exiſtēs in verbo quodāmodo creauit celū ⁊ terram ⁊ omnia cum illo fecit vt d̓claratIordanus. O ſuꝑbiam o gloriam qͥd vnqͣꝫ hoc beneficio maius ¶ Hec dicta ſunt ẜm cōmuniorem opinionē doctorum plurimoꝝ tenentiuꝫ ꝙ idea ſit realiter dīna eſſentia. differens tamē ab ea rōne Scd̓mquā poſitionē poterint dicta illa verificari. Secꝰ tamen de ideis ſentiūt poſteriores ⁊ reputatiſſimi quidam. vt Ockam. ſcꝫ. Petrus de aylliaco Ioanneſgerſon ⁊ horum ſequaces beatiſſimū Auguſtinuminſequentes ⁊ tenētes ꝙ idee nō ſint in deo realiter⁊ ſubiectiue. ſed tantum obiectiue ſicut omnes creature ab eterno fuerūt in deo. quia ab eterno fueruntcognite a deo. Et ideo vt aiunt nunqͣꝫ inuenitur ꝙAuguſtinus alicubi ponat ideas niſi in diuina ītelligentia. Non in eſſentia Per hoc innuens ꝙ nonſint in deo niſi ſicut cognita. ⁊ nō ſicut ibidē realiterexiſtentia. Unde dicit Ubi eas arbitranduꝫ eſt eſſeniſi in mente creatoris ⁊ diuina intelligētia cōtineri ⁊c̄ Quam poſitionem lucidiſſime tractat ockaꝫſuper primū circa .xxxv. diſtinctionem. Et petrꝰ ī ſuoſcripto ſententiaꝝ. Et aꝓpbat gerſon in diuerſis locis. ſcꝫ de vita anime ⁊ ſuper cantica ad carthuſienẜ.Et hac via verba ſuperiora non ſunt vera niſi exponantur. Nam verum quidem eſt Crcatura eſt ī deocreatrix eſſentia per tropū ⁊ ſcema Sed ſimpliciter⁊ proprie nullo modo ⁊c̄ vt dicunt iſti.Non em̄ ſic idee ſunt creatrix eſſentia. ſed vera creatura a deo cognita vt latius illi declarant. At obiecta omnia diſſoluūt. Et ſi que verba Auguſtini in cōtrariū vidēt̉. exponūt. īmo audētiꝰ petrus d̓t. ſi ſecꝰAugꝰ. ītelligat qͣꝫ exponūt. ī hͦ eū nō ſequēdū ſꝫ cū reuerētia d̓clinādū ꝓut Augꝰ ip̄e ī ꝓlo. t̓tij. d̓ t̓nitatedocuit di. Noli nrīs lrīs qͣi canōicꝭ īẜuire ⁊c̄ Teneātlcōres poſitiōeꝫ quā velīt ſat ſit nob̓ ſcripſiſſe ſana ſb̓mod̓ratiōe opionū ne cū aliqͦ aberramꝰ Medio tutiſſimi ibimꝰ Nō nr̄m ē diſcernere int̓ doctos. legantvtrorūqꝫ rōnes ſtudioſi. Nec ſubito aut temere p̄cipitent ſn̄iaꝫ ad oē ꝟbū. Sint aīalia mūda. ſint rūinantes ac vngulā fiſſo pede ac diſcreto diuidētes. etdiſcant cū ſapiente ſententiā differre in tempus iudicij ⁊ perfecte cognitiōis Quoniā perfecta cognitōeopus eſt ad iudiciales ſentētias ꝓferendas. que nonniſi collatiōe ⁊ collatoꝝ ꝯſeruatiōe habent̉ ⁊c Sicqꝫ

R

E