Titulus vicelimus ſecūdus

GIIA A

tur ꝯtemplatioēm. qͥd de ipſis oīm creatori incarnato domino iheſu ſentiendum ¶ Porro ſi iuxta p̄allegati verbum. diſſerentem cyceronem omnis facūdia deficeret. ſi maronis muia eberet. cum volet d̓illis genericis vniuerſalium rerum chriſti cōceptibꝰdiſſerere puta ex anima angelo ⁊ hmōi īmaterialibꝰrebꝰ elicitis qͥd nobis hinc dicēdum. Certe digitusopponēdꝰ ori Corda cum māibꝰ ſunt leuāda ꝓ illis lucidiſſimis ſpeciebꝰ. diuiniſſimis cōceptibꝰ ōni ꝑegriuatiōis ⁊ incolatus ſui tꝑe in gl̓am patris ⁊ et̓namnoſtram ſalutem habitis. chriſtus ipſe laudandusbn̄dicendus glorificandꝰ Te cōfiteor bn̄dico laudoglorifico honoro magnifico ſuperexalto ⁊ adoro dn̄eih̓uſuꝑ ōnibꝰ ſacris de me ⁊ pro me habitis cogitaiōnibꝰ diuinis Te laudāt celū ⁊ terra.De affectionibꝰ anime Iheſu §. iij.unt qͥnto in anima etiam affectꝰ qui ī chriſtoob eoꝝ ꝑfectiones ſunt beneficendi. Sunt autem hec affectiones diuiſe ẜm vim iraſcibilem: Etom̄s eas chriſtus aſſumpſit quas in natura ylantauit. Nūqͣꝫ tamen inordinate neqꝫ rōnis iudicium p̄uenientes. ꝓpter quod ⁊ magis vocantur in chriſtopro paſſiones qͣꝫ paſſiones. Gaudium in chriſto fuit quia exultauit in ſpū ſancto. Math̓. xi. Iram habuit quia infremuit ⁊ conturbauit ſeip̄m teſte ioh̓e.Et marci. iij. legit̉ ꝙ ꝯtriſtatꝰ ſuꝑ cecitate cordis eorum circūſpiciens eos cum ira dixit. Ini qͦs odio habuit ẜm ꝙ iniqͥ. ⁊ ꝑfcō odio odiuit oēs peccātes ad̓oꝙ tabe ſcere eum fecit zelus ſuus. immo qui ⁊ comedit eum. De triſticia qͥd dicam: Lerte īmīnente paſſione pauere cepit ⁊ tedere ⁊ triſtis eſſe vſqꝫ ad mortem.Orro affectum dilectionis eius quis vel modice cogitabat cum ⁊ in aduerſarios ⁊ capitales inimicos ꝑfectiſſima. eius dilectio fuit Unde inpſalmo. cix. in dn̄i ih̓u ꝑſona ꝓpheta dicit. ꝓ eo ꝙ diligebam eos aduerſabant̉. ⁊ poſtea Odium pro dilectione mea. Quod vt iudeorum peccatū grauius ītelligat̉ d̓t. Neceſſe igitur dilectioēm dn̄i Ibū in eos n̄ꝑfunctoriam fuiſſe. aut vt dici ſolet ſuꝑficialem. Etlicet hic nō dicatur qͣꝫta fuerit. Magna tamen ex fideli ſeruo eius ⁊ docili diſcipulo officioſo comite paulo coniecture noſtre aperitur feneſtra. Is em̄ qͣꝫtumamauerit ex ꝟbis eius qͥ veritatem loquens coramdeo nō mentitur teſtimoniū ei reddēte ꝯſcīa ſua ī ſpiritu ſancto adaperit in magna illa triſticia ⁊ continuo cordis dolore quo aliquando optabat anathēaeſſe ꝓ fratribꝰ. ad Romanos. ix. Uere magna hecdilectio ſed ſerui ſed diſcipuli haut qͥcqͣꝫ paris illi qͦnemo maiorem habuit charitatem. qui omnibꝰ filijſdei dilectionis exemplar prepoſitus ⁊ datus magiſter. Non tamen oportet ꝙ ſic etiam chriſtus ſicutpaulus anathema fieri cupiat a deo ⁊c̄. ſicut nec oꝑ-

tet (licet paulo magis amauit) ideo etiam omnia q̄paulus paſſus eſt patiebatur. Illis em̄ ſpiritus datus erat ad menſuram. Chriſtus autem non ad mēſuram Unde nihil tale paſſus licet ex dilectiōe ſua qͣmaiorem nemo habuit ad inimicos triſticia ei magna ⁊ dolor continuus cordi eius incomparabilitermagis qͣꝫ paulo. ⁊c̄. Et de his affectibꝰ loquitur crebro in pſalmis ⁊ ꝓphetis. Ut in. xxxv. Ubi nos habemus Quaſi fratrem quaſi proximum complacebam ⁊c̄. Ibi Hieronimo teſte hebrayca veritas habet. Tanquam amicus tanquam frater inceſſi. tanquam mater lugens ⁊ triſtis incuruabar. ¶ Habuitergo matricium affectum. Et in. xxv. Factum ē cormeum tanquam cera liqueſcens in medio ventrismei. Utiqꝫ ex amore qui liqueſcere facit. Qui affectꝰamoris ſi tantus erga inimicos fuit quis comp̄hendet quales in amatos aut in deum ipſum extiterit.Certe diximus quedam ſupra ſed indicibile eſt prorſus. Et grande quiddam de hoc innuit principiumpſalmi. xiiij. Diligam te domine. Ubi in hebrcohabetur archanicha adonay. hoc ē Matricaliter amabo re domine. Uel matricaliter mouebor in te. Ocogitet mens iſta. ſileat lingua de inexplicabili¶ Omnes igitur affectiones dominus iheſus eteas perfectiſſimas habuit. nam pro noſtra ſalute ēas aſſumpſit. Quid igitur tante dignationi retribuere quid niſi gratiarum actiones ⁊ congratulationēdebemus; Gratias itaqꝫ tibi referat domine Iheſuomnis lingua ſuper penalibus delectabilibꝰ ſuauiſſimiſqꝫ affectionibus tuis propter me aſſumptis.O da mihi ſentire quantum ſuper meis peccatis dolorem. quantum pro ſalute gaudium ꝑſenſiſti. Daqꝫ mihi affectiones meas tuis conregulare vt d̓ nulla gaudeam niſi de quo tu gauiſus fuiſti. non doleam niſi quod indoluiſti. non iraſcar niſi cui iratꝰ fuiſti. Sꝑ ſꝑem qd̓ ꝓmeruiſti mihi.De actibꝰ in anima chriſti §. iiij.Axto ſunt iam in anima actus quidam in chriſto extollendi. Et ſunt duplices Scilicet cognitiui. ⁊ affectiui. Quia de ea procedunt cognitiōēs⁊ volitiones. Que in chriſto qͣꝫ fuerunt ꝑfecte quisverbis conſequetur. ¶ Quales cognitiones habuitex ſuperioribus eliciendum.¶ Quinqꝫ enim iuxta doctores modos habuitcognoſcendi Scꝫ ẜmdīnā nat̉aꝫoīa actualia ⁊ potēcialiagloriamoīa finita actual̓r. īfinita hītugrām ⁊ ſic ꝯgͦ oīa ad redēptioēm ſpectātianaturam nouitᵐ q̄ ſpectāt ad vniuerſi ꝯſtitutōeꝫexꝑiētiam que venerunt ad ſenſuum organa.

Q

na.