De paſtione dn̄i

ſuo pacificans ea q̄ in celis ⁊ in terris. ip̄e factꝰ paxnoſtra Sacrificiū dignū deo Holocauſtū ꝑfecte oblationis. Et incenſum in odorem ſuauiſſimi odorisnō ſolū olfactibus ſpirituū ſūmorum. ſed ⁊ dignumdeo incenſū. Cuiꝰ omnigene ⁊ digniſſime oblationiſi noſtras mēſtruatas hoſtias acceptari velimus vtvniamus oportet. Iuxta qd̓ apl̓s docet. Per ipſumhoſtias offerētes ſꝑ deo. ad Hebre. xiij. Et ſic ex coniunctiōe eiꝰ dignificabūtur. vt ſupra eſt deductū. Sectemur itaqꝫ hunc ſūmum ſacerdotē noſtꝝ. ꝯtēdamus ꝑfecti fieri velut pater ⁊ frater nr̄ iſte celeſtꝭ etnoſtra oꝑa eius paſſionis hoſtie iūgentes. oīgenas⁊ nos hoſtias vno ſub oꝑe offerre nitamur practicaſub tali ¶ Ut ſcꝫ in oīm operū noſtroꝝ initio. autſaltem in diei ip̄ius primordio intentionē dirigamꝰꝙ omnia ⁊ ſingula oꝑa noſtra in vnione cōſummate illiꝰ ⁊ vnice ſūmi ſacerdotis hoſtie agere velimus⁊ ſecum ꝑiter omnigenas hoſtias offerre ⁊ ideo ſingula oꝑari vt ſint ⁊ in hoſtiā pro peccatis remittendis. In victimā pro cordis impuritatibus ⁊ īperfectionibꝰ tollendis. In decimā recognitionis dominij. In primitias gratitudinis diuini beneficij. Inpaciticū vnionis cum deo. In ſacrificiū latrie. Inholocauſtū reſignationis ꝑfecte. In incenſum perfecti vnitiui amoris. Et auſim dicere ſi ſic cōfeſſi fuerimus dn̄o in directione cordis noſtri. non fraudabimur deſiderijs voti noſtri. ſed quēcunqꝫ locum calcauerit pes deſiderij nr̄ erit: ⁊ intentio acceptabitur adeo. Hinc Gerſon inter regulas de intentiōe in ſuocōpendio docet formare plures intentiōes alterutrāſub altera. Et alij quidā dicūt ꝙ multum referat ſicvel ſic dirigere intentionem. Nam ſi in opere intēdoſolius peccati veniā. ſolam quaſi offero hoſtiam Siſolam gratitudinē. primitias ſolas reddo. Sed ſi ōnia hec ſimul intendo. omnis generis hoſtias vno īopere exhibeo ¶ Q ſi intentionē neglexerimꝰ. ſaltēin fine operum noſtrorum ſub tali oratione. operanoſtra offeramus dicēdo cum deuotario quodam infine horarum meditationū ⁊ operationū reliquarū¶ O ſuperclementiſſime pater ecce hoc quātulum/ennqꝫ laboris ſcripture meditationis orationis ⁊c̄.ſacrificium tibi offero in vnione acceptiſſimi ⁊ omnigeni ſummi ſacerdotis noſtri quo ſine oēs noſtreiuſticie ſunt vt pannus menſtruate obſecrās. vt idſuſcipias in hoſtiam pro meis ⁊ totius eccleſie peccatis. In victimam pro putribilibus affectuum ſordibus expiandis. In decimas pro feudaria recognition vniuerſalis tui in me dominij: qͦ tibi ad omniame obnoxium agnoſco. In primitias pro omnibusbeneficijs vnqͣꝫ acceptis. In pacificū pro vnionē mētis mee. īmo totius imaginis tue cum de te deo viuo ⁊ vero In ſacrificiū quod ſacrata religione ⁊ latria tibi tanqͣꝫ deo principio ⁊ fini debeo. In holocauſtum pro ardenti amoris dilectione debita. In

incenſum pro cōſummato ⁊ perfecto reſignationisamore. O dirigatur oratio oꝑatio ⁊c̄. ſicut incenſuꝫſūmi illiꝰ ſacerdotis in cōſpectu tuo. ⁊c̄. Amen. Quitantis hoſtiarum generibus venit comitatꝰ non incōſpęctu dei apparet vacuus.Qaptes pater paſſi nati. quaꝫ d̓libo victimam.Noxā mei ob peccati. ⁊ donorum copiaꝫ.Defūctoꝝ pauꝑtati dans eternā gloriam¶ Et quia parū prodeſt plura meditari niſi inde vitam ſtuduerimꝰ emēdare ſequitur¶ Gradus decimꝰ¶ Capl̓mEflexio mentis ſuper ſe. De qua dominus ait Marci. viij. Quid proderit homini ſi vniuerſum mūdum lucret̉. anīeſue detrimentū paciat̉ ⁊c̄. quaſi dicaturIQuid proderit pro alijs obtuliſſe ſi nonapplicuerit ſibi. Ergo ſerioſius eſt hic gradus exercendus. Et eſt qua a monte meditationis deſcēdēste ammoneas ⁊ cohorterismeditata ꝑ imitationē oꝑe ⁊ ꝟitate impleas.in feruore ſpūs cōcepto infatigabilit̓ ꝑmaneatvtoīa diei oꝑa in vniōe meditati articuli ꝑagas¶ Deinceps quoqꝫ oportetꝓpoſita ⁊ intentionem innouesvitam ẜm veꝝ exēplar ieſu īmutes:vthabitaculū colūbinū ī vulneribꝰ ieſu fabricesInſtar ſcꝫ columbe in foraminibus petre nidificātiſQuatenus ſic in chriſto abſorptus Nil velle intelligere meminiſſe niſi que ſunt ieſu chriſti paſſi ⁊ crucifixinitaris. Alijſqꝫ occupatū iri eſtimet mortem inexplicabilem. infernū horribilem: deſolationē intollerabilem. ſed chriſto in carne paſſo eadem cogitatiōe ſemper gaudeat armari ⁊c̄. Sic habet reflexio fieri Qualem modū reflectendi Grego. ſatis familiarem habet. vt patet in fine Moralium Ezechiel̓ ⁊ omeliarum quarundā finibus. Quem etiā venerabil̓ Hugo in de tribus dietis aperte docet. vt eſt videre ibi.Eſt enim neceſſaria valde reflexio iſta finalis. qꝛ cōplectitur fructum meditationū. Poſtqͣꝫ igitur homo meditationē cōpleuit. nō ſe mox ad alia effūdat.ſed ſeſe ſuper ſeipſum reflectat. quid egerit. qͥd ve ꝓpoſuerit recogitet ⁊ corda ſua ſuper itinera ſua ponat vt ambulet iuxta meditata Quod vt agere poterit neceſſe cū Bonauentura orare habet ⁊ dicereO mine ieſu chriſte cor meū tuis vulneribꝰ ſaucia. ⁊ mentē meam tuo ſanguine inebria. vt qͦcunqꝫ me vertam te ſemper paſſum ⁊ crucifixum aſpiciam. vt quicquid aſpexero mihi appareat tuo ſanguine rubricatum. vt ſic totus in te tendens nihil p̄ter te valeam inuenire. nihil niſi vulnera tua intueri. Hec mihi ſit cōſolatio tecum mi domine crucifi-