Titulus decimuſnonus

CX II

hi demiſiſti. Illi enim plene ſubſtantiam tuam qͥppe ex vtero gignēs cōmunicaſti. cꝰ ōnia ip̄o teſte tuaſunt. ⁊ que tu pater habes ſua ſunt. Illū igit̉ dū miſiſti quomodo nō cum illo omnia nobis dediſti. Sꝫquibus qualibus ve filiū ⁊ talē filiū dediſti; Certe hominibus ex nihilo cōditis. de limo terre formatis.de muliere natis. breui tꝑe viuentibus. multis ⁊ ml̓tiplicibus miſerijs oppletis ¶ Filijs nequam ⁊ ſceſeratis. populis iniquitate grauibus. omni bono immeritis ⁊ prorſus indignis atqꝫ inimicis. Et tamenhijs talibꝰ tantillis tantꝰ talis talia īpendiſti talit̓ꝯſtuporē o dignationē. Si attendero mittentē. nō capio maieſtatē. ſi eoꝝ quibus filiū mittis vilitatē perſpexero. ſtupeſco dignationē. Quis em̄ audiuit vnqͣꝫ tale aūt vidit huic ſil̓e: Sūmus imū. deꝰ hoīem.quo maius meliuſve nil cogitari pōt tantoꝑe cōplectitur. quo vilius poſterius ve nihil cōſiſtit. Res miranda. Uirga digni fuimus. merueramꝰ gladiū. ſꝫenpro virga dat̉ filius. gladiꝰ in oſculū mutat̉. Iure igit̉ hec attendēda. ſtupēda. admirāda. O mirabilia teſtimonia tua deꝰ¶ Explanatio. Nunctu patꝝ ſūmꝰ. tū dulcis fratrū amator dilectū tuū ioſeph pro fratrū ſalute adfratricidas fratres paſcētes oues aut vt verius loqͣrhedos in dothaim paſcentes inuiſendos demittis.Nūc veſte polymyta a te vero iacob. ioſeph verꝰ veſtitur. Iam fortiſſimus ſampſon vxorē deſponſaturus cū patre deſcendit. Moyſes etiopiſſam ducitFornicariā ozee ingredit̉ ad mulierē. Et vt de ceterꝭtaceā vt nuptias yſaac. heſter ſpōſalia. ſolis in tabernaculo poſitionē. agglutinationē domus iſrl̓ ad deūfiliū dei. ⁊ cetera id genꝰ prophetarū oracula p̄tereāNunc poſt ſpretos captos ceſos occiſos ſeruos pat̓familias. pater iſte miẜicordiaꝝ nō continuit viſcera ſua. niſi ⁊ dilectū cordis ſui vnicū filiū ſuum pat̓ne hereditatis heredē propter nimiā charitatem ſuam in vincā mitteret daret traderet ⁊ derelinquerꝫ⁊ obliuiſceretur ī finē ꝓpt̓ nimiā qͥppe caritatē miſit¶ Tractatio(filiū ſuū.Sed qn̄ quō ⁊ quare miſit; In plenitudine tꝑm Inhabitu hoīꝫ ꝓ oīm ſalute miſit. In plenitudine tꝑꝫpͥmo ad circūſtātiaſ Nō ante miſerat. nō lōgiꝰ differedū erat. ſed vbi plenitudo tꝑm venerat nimia charitate plenꝰ pater filiū miſit Notētur hic rōes. Sedquō miſit in hītu hōim. Formā quippe ſerui ſuſcepit⁊ hītu inuētus eſt vt hō. Filiū em̄ ſuū ſi nō volebatincaſſum venire pater. oportuit nō mittere neqꝫ apparere ſublimē. Si em̄ nō huīliaret̉ nō cōtēneretur.Si nō cōtemneret̉ nō odiret̉. Si nō odiretur n̄ crucifigeretur. Si nō crucifigeret̉ redēptiōis preciū nōofferretur ¶ Si nō redimeret incaſſū veniſſꝫ in vanū euerſa a prē nimia caritate diligēte miſſus fuiſſet

Ergo vt filiꝰ talis fructuo ſe veniret vt nō incaſſū pater mitteret oportuit vt redimeret. vt redimeret p̄ciū obtulit. Ut offerret p̄ciū ꝓ nobis crucifixus eſtUt crucifigeret̉ odia ꝑſequentiū ꝑtulit Hec odia ꝑſequentiū ne maieſtate obrueret ꝯtēptibilis hrī voluit. Et vt cōtēneret̉ venit hūilis ⁊ in hītu hoīꝫ a patre miſſus eſt Neqꝫ tn̄ ea hūilitas vil̓ aut ſordida fuit vt cōtēptoribꝰ in excuſatiōem eēt. Habuit em̄ diuinitꝰ teſtimonia. ſed eiuſcemōi arte modificata. qͣbonoꝝ pietas traheret̉ ⁊ retineret̉. ⁊ īpietas irritaretur. Sed qͣre miſit. Pro ſalute oīm miſit. Nō eniꝫmiſſus eſt vt iudicet mūdū. ſed vt ſaluet̉ mūdus perip̄m. Secūdo ad queſtionem. An ergo ſalꝰ fieri nonpoterat niſi miſſo ⁊ incarnato filio dei; Alias vtiqꝫpoterat. ſed modus is reꝑatori reꝑabili reꝑatiōi cōgruentiſſimꝰ erat Tertio ad opinionē Hic fiat ſtabilitio opīonis hꝰ ꝙ xp̄s incarnatꝰ etiā nō hōi lapſoꝑ varias rōnes. Sed quid o dn̄e ieſu. qͥd o ꝟbū īcarnatū. an ſi lapſus nō fuiſſem. etꝭ te frēm hūiſſeꝫ. An⁊ tu mīaꝝ pater an etiā filiū tuū nō ꝓ me reꝑando.ſꝫ ꝓ nimio charitatis ardore (ſi reꝑatiōe nō eguiſſē)miſiſſes dediſſes īpendiſſes. Uarij varia aiūt. Sedcerte vt ego video vt ſapio vt apl̓m intelligo apl̓s ipſe diffinit dū ait. nō propter nr̄am ſalutē. ſed ꝓpternimiam charitatē tuam. filiū tuū miſſuꝫ miſſꝰ itaqꝫ. etiā ſi nō cecidiſſeꝫ. ꝓpter nimiā charitatē fuiſſetqͥ ꝓpter nrāꝫ ſalutē alioqͥn nō paſſurꝰ ē paſſus. ſaluis tn̄ doctoꝝ opinionibꝰ¶ Diiudicatio O nimiā charitatē. o charitatꝭ nimietatē. Quis nimiā hanc charitatē nō pauebit. mirabit̉. obſtupeſcet. Qui nō pauet vecors ē. qͥ non miratur ſtultus qui nō ſtupet inſenſatus. Quā ergomihi pauendū mirandum: obſtupeſcendū. ⁊ intimavt ira dicam intelligentie lance pendendū ſacramentum hoc nimie charitatis. qͣꝫ mihi paterna charitaſamanda. qͣꝫ miſſi filij dignatio miranda. qͣꝫ ſalꝰ mea mihi amplexanda. Si enim o anima mea. ſi beneficium hominis cuiuſqꝫ quantolibet etiam tepido.ex amore impenſum cōplecteris: ſi redamēs tc amātem. collige hinc ⁊ noli ceca reruꝫ fore eſtimatrix qͣꝫhunc amatorē deum tantopere amantē ac tantumbeneficiū ex nimia charitate impendentē qͣꝫ hunc cōplecti redamareqꝫ debebis: Certe ſi princeps quiſpiam terre: ſi rex francie: ſi imperator: aut vt altiſſimeloquar: ſi terrenus ille vt aiunt deus papam loquorSi inquam quiſpiam horum ne dicam filium ſuuꝫdare: ſeſe pro tua ſalute impendere. omne quod eſtpoteſt habet cōmunicare. Sed ſi vel ſemel mandare tibi ſalutes: loqui verbum aut exiguum ⁊ momēti nullius xenium tibi mittere dignaretur Nonne tota in eius laudes glorias amores tranſires: qͣꝫ ergomihi tu deus meꝰ. rex regū dūs dominantium. dominꝰ īmenſe maieſtatis: qͣꝫ tu mihi ſemꝑ colendus: