Meditatoriū

tudine id applicauerint ſibi Uis igitur gratū ageredeo. tibi prodeſſe. cōſulere tue ſaluti de verbo incarnato meditare ¶ Elecio particularior At ne materie circa incarnatiorē ſeſe offerentis multitudineobruaris certus tibi aſſumendus morſellus cui ſedulius inhereas maſticando. Saltem de incarnatiōisexordio de patris filiū mittentis charitate meditemur. at verbū illud eccl̓ie ex paulo ſumptū retractemus propter nimiā charitatē qua dilexit nos deusmiſit filiū ſuum in mūdum Oratio Uolenti itaqꝫmihi meditari de te o verbū incarnatū. ſed paupertatem meā. ſed inſufficientiam meā. ſed indignitatē meā mihi intuenti. aſſis queſo te inuocanti. m̄tēinſtruens ſacris cogitatibus. intelligentia illuſtrāsrectis iudicijs. voluntatē digna deuotiōe inflāmansquo digne mediter tibi.¶ Cōmeōratio ꝯcōro itaqꝫ tibi tua gratia fretꝰ tuo overbū incarnatū inſtituto edoctus quo tui cōmeōrationē fieri iuſſiſti principium tue incarnatōis quote pater vna cū ſpūſancto diſpoſuit incarnari Quodqꝫ ſub paruo verbo miſterijs tamen turgido eccl̓iaex doctoris gentiū archiuis gratulabunda ꝓpoīt dicens. Propter nimiā charitatē quā dilexit nos deꝰmiſit filiū ſuū in mundū. Et vt paulo latius repetens cōmemorem ſuꝑiora. iacebat poſt lapſum perditum genus humanū pendens ad promiſſum ſaluatorē. dabat in acra voces quo deſideratus ⁊ ꝓmiſſus gentibus cunctis adueniret. acceleraret. feſtinaret. ne tardaret amplioris impaciēs more. Itideꝫ deſiderabant viri illi deſideriorum. ⁊ adeo deſiderabātꝙ celos rumpi. iuſtum pluere nubes. terram aperiri⁊ germinare ſaluatorem exorabant. Quid ml̓tꝭ moror. Defecerūt eorum oculi in ſalutare promiſſum.rauce facte ſunt fauces dū clamabant tota die. Sicilli pulſabāt deū foris pulſabāt ⁊ prēm mificordiaꝝmīe eius viſcera abintus. Sed ⁊ angeli pacis nrērecōſiliatiōis cupidi ſuper ſue ruine ⁊ nūeri reſtauratione ſolliciti. nō dabant illi requiē die ac nocte. qͥppe qui vigilāt ſꝑ loquētes bona ꝓ nobis. Uincit̉ tādem inuincibilis ⁊ ſue mīe recordatꝰ ꝯſiliū cogit. cōſiliū init in triclinio ſue trinitatis. vbi aliꝰ affuit patri cōſiliarius nullꝰ. niſi filiꝰ magni cōſilij angelus ⁊ſpūs cōſilij boni Miẜicordia ꝓponebat veritas ⁊ iuſticia obſiſtebāt. Sed nimia charitas pr̄is concludebat ꝙ filius ip̄e mittēdus. Et hoc ē qd̓ aſſūpſimusmeōrandū. qꝛ propter nimiā charitate ⁊c̄¶ Cōſideratio ¶ Miſit filiū ſuū deus ꝓpter nimiācharitatē Breue verbū de verbo abbreuiato. ſꝫ litteris nō ſenſu. Latiſſime em̄ vt video cōſiderationesſub hoc verbo cōcludūtur. Premittit̉ em̄ incarnationis exordialis rō. Propter nimiā ⁊c̄. Deſcribit̉ ipſaincarnatio Miſit. mittentis perſona exprimitur.deus ⁊ quis mittitur explicatur. cū dicit filium ſuuꝫ¶ Hic ceteras incarnatiōis cauſas conſidera.

Plurima ſunt incarnatiōis dn̄ice motiua ⁊ rōes. ſꝫcharitas oīm ē ſūma. Sꝫ que charitas Apl̓s ait. ꝓpter nimiā charitatē. O nimiā charitatē Que eſt nimia charitas; Charitas ſupexcedēs charitas incomp̄henſibilis infinita charitas. An nō infinita charitas qͣ infinitꝰ infiuito amore qꝛ ſpū ſcō amat: Prorſus infinita. Q ſi infinita gͦ ⁊ nimia. qꝛ modi exceſſiua. Quid em̄ aliud nimiū. niſi excedēs modū? Magͣcharitas qͣ pater ille mīaꝝ ſua īpendit. Maior qͣ ſuos oēs āminiſtratorios ſpūs fecit. ſed maxima ⁊ nimia charitas illa qua filiū ſuū ꝓpter nimiā charitatē miſit deꝰ Nimia charitas iſta qꝛ inſueta vſu. īcognita viſu. incōpta auditu. incogitata mente. duradictu. creditu difficilis. Nō em̄ auris audiuit. non incor hōis vel tenuiter hoc vſqͣꝫ aſcēdit. ꝙ deꝰ hōies amaret. ⁊ tātoꝑe amaret ꝙ ꝓpter nimiā charitatē ſuam filiū mitteret. īmo daret. Habes gͦ incarnationis cām charitatē nimiā. Sꝫ opus ip̄ꝫ intueamurMiſit inquid. Quid eſt hec filij miſſio. niſi incarnationis ſue exinanitio. Et quid filij exinanitio. niſi diſpenſatoria in filio hōis dīne maieſtatis occultatio:Sed de hac alias Quis miſit videamꝰ. Deus inqͥdEt quis deꝰ; Certe deꝰ trinitas. pr̄. filiꝰ. ſpūſſanctꝰMīa em̄ trinitatis diuiſit ſibi aꝓpͥatiue opꝰ noſtreredēptiōis. vt pater proprie mitteret. filius obedirꝫſpūſſanctꝰ incēderet. Hoc euāgelia hn̄t. De prē palā eſt. De ſpū ip̄e dicit ꝙ pauperibꝰ ip̄m euāgelizaremi ſit. Sed quō ſeip̄m miſit: Quō ionas volendo etdicēdo. mittite me in mare ⁊c̄. Sed pr̄ propͥe magismittit. Et quē mittit: Filiū ſuū mittit. filiū ſuū filium ꝓpriū. filiū vnigenitū. filiū dilcm̄ in qͦ ſibi bn̄ cōplacuit. ꝓpter nimiā charitatē deus ip̄e miſit. Habes ergo miſſionē mittentē ⁊ miſſū Attēº Sꝫ nōperfunctorie hic tranſeundū non negligenter verſādū. ſed tota intētione hic inſudandū. Latent em̄ abdita multa. Intendite itaqꝫ omnia intima mea. vigiles hic oculos p̄bete. Attendite charitatē. ſtupetedignationē. amplectamini opus ⁊ miſſum. Nō mecapio vbi nimia hanc charitatē attendo propt̓ quaꝫmiſit filiū ſuum. Et o quis qualis quantus quibus⁊ qualibus qͣꝫ nimia charitate filiū ⁊ talem filiuꝫ donaſti. Et vere donaſti. Filius em̄ datus eſt nobis Nōvenditus. nō mutuatꝰ. ſed datꝰ ⁊ liberaliter datus.O viſcera paterna. o nimia charitate amantia nisDum em̄ mihi filium quem vt diligebas dediſti. tibi nō peperceſti. ſed omne quod es quodāmodo potes ⁊ habes in eo ⁊ cum illo mihi dediſti. Omne inqͣꝫ quod es quia nō aliud ab eo es. Dum igitur filiūtuum filium naturalem mihi dediſti omne quod esquodammodo mihi impendiſti. Sedet omne qd̓potes dediſti. dum filium tibi per omnia coequaleꝫ.cum quo tibi vna eſt poteſtas miſiſti. Inſuper ⁊ omne quod habes mihi dediſti dum filium ſingularemfilium ſcilicet tuum proprium et vnigenitum mi-