Neditatorium

dediſſet. Patet ergo ꝙ in oē malū ꝓpellant ⁊c̄ Tertio fiet excuſſio obſtantie vniuerſe oīm ſcꝫ īpe dimētorum vt vacare poſſit ⁊ videre. hoc modo Age igit̉homūtio fuge paululū occupatiōes. abijce curas, ſēſus cōclude. cōtine te intra te vt vacare poſſis ⁊ videre ⁊ meditari bonū. Et qui hic cōmorari volet locos exuſcitatiuos aut dehortatiuos ⁊ indignatiōishic adducere poſſet. Hec de excuſſione. Et dꝫ fiericōcitatiue obſtantia repellēdo ⁊c̄.¶ Electio4Que eſt ſecūdus p̄paratoriꝰ gradus Neqꝫ reieciſſe aut extuſſiſſe obſtantia ſatis eſt. ſed accingere lūbos oꝫ ⁊ iter deſtinare. Et eſt hec electio magis cogitandoꝝ. puta que magis expediūt magis cōferunt.magis ad manū ſunt. magis proua ⁊ in facultate ſt̓⁊ magis decēt. Nā ⁊ in bonis cogitandis poſtqͣꝫ aliud alio fructuoſius cogitat̉ delectus habēdus eſt vtea potiſſime ſedula cōmemoratōe verſent̉ qͦꝝ pia cōmemoratione vberior fructꝰ pullulabit. Stultū eīvalde cū poſſis eodē labore ⁊ ſudore triticū ī horreametere neglecto ftumēto infelix loliū ⁊ ſteriles hauenas colere. Delectꝰ in hac re cōuiuas a mēdicis filios a mercēnarijs refectos ab extenuatis diſcriminat. Adhuc inter īmūda cenſetur aīalia qͥ nō precioſum a vili nouit ſeꝑare. Debet ergo electio fieri potioris ⁊ nō electio ſolū ſed et cōfirmatio eiꝰ vt ſcꝫ ſicꝭin priori gradu repulimꝰ mala. ſic hic incitabimusnos ad meditanda electa bona. ꝑpendēdo qͣꝫ dignūvtile gratū bonis īmorari. hoc mō. ¶ Bonū ergoverſandū Illo em̄ animꝰ tranſferēdus. in illis ꝟſari ex quibus cogitatis fructꝰ manet ⁊ fructꝰ nō quiſqꝫ ſed vita eterna. Uita inqͣꝫ nō miſera. nō calamitoſa. nō erūnoſa ſed vita regū vita regnātium ī deofeliciter ⁊ ſapienter ineternū regnātium. hic fructuseſt ſapientis ¶ Diſce igitur fixe ⁊ ſtabilite mentistur aīa mea ſtabilire mentē in ſanctaꝝ reꝝ cogixatu nō huc illuc vage fluctuare ⁊c̄. Et pro cōmoratiōepoſſunt hic adduci verba īperſonalia in ordinē digeſta que plurimū dilatant. vt ſic. bona meditāda ſūtnā hoc deo placet vult. oꝫ. ſuppetit. expedit. intereſtrefert. cōgruit cōpetit. cōuenit decet. iuuat. delectatplacet. placat. pacat. libet. quietat. beat. Suꝑ quibus ſingulis ratio eſt aſſignanda ⁊ mens incitāda.Tota quoqꝫ methodꝰ generis deliberatiui cū oībuſſuis locis hic adduci pro copia poſſet. ¶ Secundoprincipaliter. Electio hec nō ſolū in genere meditādum aſſumit ⁊ ad illud incitat Ueꝝetiam ne multitudine obruatur vnū certū quēpiam articulū vl̓ pūctum deligit vt eū profundiꝰ rimet̉. Gratior nanqꝫac melior eſt vniꝰ cuiuſpiā certi punctuli ſtudioſa moroſaqꝫ meditatio qͣꝫpluriū accelerata ſuꝑficial̓ ⁊ indeuota. vnum igitur aſſumendū Sicqꝫ ſibi meditaturus dicat de dn̄o paſſo meditandū. Et ne multi

tudine obruamur. dein cōtriſtationis aut crucifixionis articulo verſemur ⁊ eū cōmem oremꝰ. Hec mihi meditatio panis quotidianus ⁊ ſuꝑ ſubſtantialiserit. Pia em̄ cōmemoratio ſꝑ efficax ad refectioneꝫHec meditatio plures pauit ⁊c̄. Hec de electiōeUerum qꝛ teſte apl̓o Nō ſumꝰ ſufficiētes aliquidcogitare (nō dicit meditari) a nobis tanqͣꝫ a nobis.ſed ſufficientia nrā ex deo eſt ſine cuiꝰ grā nihil valꝫqͣꝫtauis etiā ſit induſtria hūana. Ideo vt vult huiſcale auctor vt fructuoſe negociemur ⁊ affectuoſiusꝓmoueamur ante ꝓceſſionis gradꝰ fons origo ⁊ cardo oīs boni pulſandꝰ exorandꝰ ſcꝫ pater luminum:a quo oē datū optim ⁊ oē donū ꝑfectū. vt cui ſacremeditationis ſtudiū placet. ip̄e miſſa luce ſue veritatis illuminet oculos nrōs. ignē mittat ī cor noſtrū.quo fida agnitiōe. vehemēti affectiōe curramꝰ velutin odore vngentoꝝ trahamur poſt eū. per eū. ad eūOēm em̄ practicā ſuꝑat conſiliū beati Iacobi apl̓i.vt qui indiget ſapīa poſcat a deo qͥ dat oībus affiuēter ⁊ nō imꝓperat ⁊c. Nō em̄ eſt in nobis (hoc eſt incarne nrā) bonū. quia ſterilis ē caro. nec hmōi cogitationes parit. ſed ſpinas ⁊ tribulos generat nob̓.Qui em̄ de terra eſt de terra loquitur. Hinc Bern̄.credendū cū mala in corde noſtro verſamꝰ nrā cogitatio eſt. Si bona. ſermo dei eſt. Illa cor noſtrumdicit. Hec audit Un̄ audiam inqͥt ꝓpheta qͥd̓ loquatur in me dn̄s deꝰ. Omnes igitur bone meditatōeſſunt dei ad aīam locutiōes. ꝓ quibꝰ habēdis ip̄e exorandus. ꝓ habitis regratiādus ip̄e. Hec de gradibus ⁊ modis exordiēdi. Inter quos orō nō poniturqm̄ generalis hoc regula dictat. Qꝭ in cuiuſqꝫ bonioperis initio inuocādus eſt luminū pater quo intermiſſo nullū rite fundatur exordiū. quin ⁊ infra ī ſuoordine ponitur gradꝰ orōnis. Hoc quoqꝫ hic notādum. ꝙ nō ſemꝑ oporteat ab gradibꝰ hijs p̄ꝑatorijſmeditationē initiari. niſi cū hoc tempus ꝯceſſerit.aut hoc exegerit nimia diſꝑſio mētis Nā vt Tulliꝰdicit nō ſemper exordio in rethorica vtendū eſt Hecde preparatione.¶ Gradus ꝓcedendi in meditando ¶ Ca. iiij.Omnicōratio Poſt p̄ꝑatorios gradusſequūtur gradꝰ ꝓcedendi Et hoc ſcd̓mtres ꝑtes imaginis ſcꝫ mentis intelligentie et volūtatis. Ita ꝙ mens ſcd̓mſe totā intenta ſit meditationi Et ideoſunt gradus monitiōis que mentē monent. doctionis que intelligentiā docēt. motionis q̄ voluntateꝫmouent Sterilis em̄ oīs meditatio q̄ nō in iudicium tranſit. Meditatio ⁊ iudiciū inefficacia q̄ nō ꝓdignitate rei in d̓ſideriū ⁊ amorem accendūtur Fructus em̄ meditationis eſt amor ⁊c. Sed iā pͥmuꝫde gradibus monitionis vid̓amus. Quorū pͥmus ēTōmemoratio que eſt ꝓpoſite ⁊ electe rei cogitatioEt hunc primū cōſtituit dominus ieſus quādo ar-

S

L