Titulus decimuſnonus

CXXXTI

Licet em̄ quēlibet gradū ſuꝑioꝝ cum quolibet coniungere ceteroꝝ puta diiudicationē cū orōne Orōnem cū diiudicatione. Et ita de quolibet cū quolibet. Et nō ſolū quēlibet cū quolibet. ſed etiā quēlibꝫin et ſuꝑ quēlibet. vt orare de meditando. meditaride orando ⁊ ꝓ orando. Grandis igit̉ fecūditas ſcalehuiꝰ ⁊ latiſſimꝰ pro ꝯmorando modꝰ. Pōt em̄ vtex predictis pꝫ Primo quiſqꝫ gradꝰ tractari in ſe.Secūdo cum gradu comite Tertio ſuꝑ quenqꝫ vtquiſqꝫ gradus cuiqꝫ ſit obiectum.¶ Declaratio ⁊ ꝓſecutio qualiſcūqꝫ ſcale huiꝰ Et pͥmū de modis exordiendi meditatiōem Ca. iij.Editabor vt colūba. psͣ. Figam gradūſuper munitione ⁊ cōtemplabor vt vid̓am Abacuc. ij. Quiſquis meditari vt colūba voluerit. quiſquis itē vt videat cōtemplari hoc eſt cōpunctiue vel affectiue ⁊ ſpeculatiue vel intellectiue ꝓcedere in meditando gradū figat in ſcala iſta ⁊ vtrūqꝫ facile aſſequet̉De cuiꝰ declaratiōe iam eſſet agendū. ſed iā an̄ ꝓteſtati ſumꝰ nō velle eā tradere in pn̄ti ſed tangere ſolū. Ne tn̄ quoꝝ deſideriū irritatū eſt prorſus ſua ſpefraudent̉. ſub quadā tenui practica graduū ſcalarium cōnexionem ⁊ dependentiā ſtatuimꝰ demōſtrare Primus itaqꝫ gradꝰ ſcale huius eſtUeſtio qua ſcꝫ hō inqͥrat a ſe Quid cogitet.Et item diſquirat quid magis cogitandū Et(recto ordine eſt primꝰ. Sapīa em̄ dei pr̄īs qn̄ peterepulſare monuit. a q̄rendo p̄cepit inchoari. Nec etiāquepiā facilior efficatior (ꝓ diſtracta mēte recolligēda) practica. qͣꝫ queſtio talis Nō igitur putet qͥs q̄ſtionē hanc primā qꝛ facilem ſꝑ ⁊ ꝓnam ad manū hꝫ.ideo inutilē fore. Hꝫ em̄ nō ꝑuū fructū obẜuati cordis. Et in queſtionibꝰ ⁊ interrogationibꝰ bn̄ ordīatis nō paruꝰ ꝓfectus ⁊ ꝓceſſus eſt ad ſciendā veritatem vt fere exꝑimētaliter veꝝ ſentiamꝰ Querite etinuenietis. Sed ⁊ facile fluxos vagos vanos ⁊ irrōnabiles cogitatꝰ excludet. qͥ tanqͣꝫ diligēs ⁊ vigil oſtiarius crebriꝰ a ſe querit. Quid ē qd̓ cogito. Moxem̄ hoc ſeuerodiligentis oſtiarij tonitruo inſonantetota ſtultaꝝ cogitationū cohors euaneſcit ac deliteſcit An ꝑuus igit̉ fructꝰ hoc vno tā facili ac ꝓno ſarculo zizaniā illā oēm eradicare ⁊ mentis agꝝ in propriā vendicare dignitatē. Et grandis eſt copia hꝰgradꝰ. Itaqꝫ qͣꝫ diu qͥs volet in eo poſſit ꝯmorari.Poteſt em̄ queſtio multiplicari ꝑ oēs ꝑtes entꝭ. vtſcꝫ iuxta inſtrumentū Raymūdi lulli. fiant q̄ſtiōesydicamētales. vt ſcꝫ nō querat̉ mō. Quid ē qd̓ cogito in ſubſtantia Sed ⁊ quantū valore. Quale bontate. Et īplicant ſꝑ reſpōſiones ⁊c̄. Licebit qͦꝫ q̄rei

re oībus q̄ſitiuis. ꝑiter et mōis q̄rendi vt longū eētdeductū. Et dꝫ fieri hec queſtio acrimonia qͣdā vtverbi gratia. Quid ē qd̓ cogitas aīa mea. qͥd q̄ſo mēte retractas. Cur ſolito vage mētis fluctu vagaris.Quis hactenus ex huiuſmodi cogitatibus ⁊ fluxamente fructus fuit Secundo item diximus in hocgradū diſquirendū quid magis cogitandum. Queſcꝫ diſquiſitio multum neceſſaria. Non enim ſatiseſt priori ſarculo malas cogitationes extirpaſſe niſimūdatam aream inſuper bona ſemēte cōſeuerimuſAlioquin dimidia iaceret ocioſa. Ocioſum enī omne quod fructu torꝑet. Qui enim precepit a malo d̓clinare ſimul adiecit facere bonū. Secernendū igitur nō ſolum quid nō cogitandū. ſed etiam qͥd magis cogitandum. ¶ Et eſt hec diſquiſitio cōparatīavt ſic interrogetur. Quid ergo cogitandum; Nū hͦcogitandum; hoccine par aut equum illi. Num melius de paſſione domini qͣꝫ vage agi tractandumEt fiet reſponſio ad queſitum. Quid ergo cogitādūCerte de domini paſſione memorandum ⁊c̄. Et hecde primo gradū Sequitur ſecunduseCxcuſſio. Poſtqͣꝫ aūt homo per ſuperiorē gradum ad cor redijt ⁊ ſalubre quippiam tractandum decreuit vt in meditatione ſua proſperetur oꝫvt ſe meditationi preparet. hominis enim ē pararecor. In primis itaqꝫ quia ad bonum plerunqꝫ pigriſumus calcaribus opus habemus quo nos incitemus ad illud. Fiet igitur Excuſſio ſcilicetIgnauie ꝓprie excitationem vt in ſe inuehaturcogitatiōis pͣue ꝑ ꝯſiderationem qͣꝫ dedeceatobſtātie vīuerſe repulſionē qua eā abijciat¶ Primo igitur excutias ⁊ ſeuerus excutias ignaui aut mentis te hoc modo excitando. Eya igituranima mea excutere de puluere ſurge ſede filia ſyō.de domino meditare. Indignum viro faſtidium. indignū ſeruo dei ocium. ⁊ preſertim in ea parte quadei ſeruus ad imaginem dei factus. filius dei fieri p̄tNon faſtidio ignauia vel ocio hec adoptio conquiritur vel inuenitur. ſed ſtudio exercitio vel labore. etcetera. Excutere ergo a torpore¶ Secundo excutiendum a cogitatione praua conſiderandoqͣꝫ dedeceat. officiat. ⁊c̄. huiuſcemōi tractare hoc modo. Nolis queſo amplius vage agi.Iſtinc enim velut ex fonte ſterilitas mihi omnis etegeſtas animi ſcaturit. Iſtinc malum omne ⁊c̄.Que ergo prudentia eſt: Immo que ſtultitia eſt vndecunqꝫ flauerint cōcupiſcentiarum venti velut inmedio mari abſqꝫ ampluſtri nauis iactari procellis⁊ duci quorſum nō vis; Et quorſum ducent? Ad cordis duriciam Et nemo duro corde vnquam ſalutemadeptus eſt. niſi miſerans ei deus cor carneum

R

Q