Titulus decimuſnonus

CXX X II

hūc crucifixum ſcire inter infirmos qͥd nobis reſtatamplins inqͥrendum donec creſcamus Sapīa em̄crucis chriſti omne archanum aꝑit increate ſapīe.Satis ergo nobis erit ⁊ in hoc tractatulo vel ſcd̓ahac ꝑte ſolum deuota ⁊ affectiua meditabilia tradidiſſe In his vita conſtat. ¶ Eya igitur o amatiſſimi chariſmata hec meliora emulemur ⁊ non inutiliilli curioſitati multos libros legendi ⁊ plures quat̉niones euoluēdi nos immergamꝰ. ſed ad veram ſapientiam ad affectuoſa hec ⁊ hmōi nos meditabiliaconferamꝰ ex qͥbꝰ cor noſtrum concaleſcat ⁊ diuīe caritatis igne ſuccendatur Amor em̄ ſcientie preſtat q̄eſt verum ſanctuarij pondus quo premium menſuratur eternum Unde erit ⁊ mutatio dextre excelſi ꝙin futuro plures ſimplices ⁊ ydeote doctioribꝰ doctiores ⁊ in contemplando deum acutiores erunt.Nam affectiua hac ſcientia qͥ docti fuerīt ⁊ qͥ docibiles ſunt dei hi ſunt qͥ fulgebunt vt ſtelle. ⁊ qͥa ſuo exemplo ad iuſticiam erudiunt multos ⁊ efficatius qͣꝫplures verbo. ergo in perpetuas candidiores fulgebunt eternitates. Abeant ergo curioſa. vaua omnia abſunto.¶ De induſtrijs meditatiuorum..§. ij.Idirexerit homo ad deum corſuum ſpiritum illius ⁊ flatuꝫad ſe trahet. Iob. xxxiiij.Nūc de qͥbuſdam laudabilibꝰ induſtrijs qͥbꝰ homo adcontemplatiōis theoricum culmen diſponitur ⁊ adiuuatur dicendum. Quamuis enim deꝰ qn̄qꝫ grāmp̄ſtiterit qͥbuſdam etiam indiſpoſitiſſimis ſua grāp̄uenerit affecerit inuitauerit. regulariter tn̄ communiterqꝫ loquendo ad gratie ſuſceptionem p̄exigitur ꝙ homo faciat quod in ſe eſt ad illam ſe aptādo⁊ p̄parando ⁊ ſic deꝰ eam illi largit̉. Hinc crebriusad hanc preparationem hortatur ſpūs ſanctꝰ Iuxtaillud zacharie .i. Conuertimini ad me ⁊ ꝯuertar advos Hinc iacobꝰ ait Appropinquate deo ⁊ appropīquabit vobis Ptꝫ ergo qͣꝫ noſtre induſtrie laboremreqͥrat. Nam licet humana induſtria ꝑ ſe non ſufficiat non tamen penitus eſt abijcienda. dei em̄ coadiutores ſe ſuos qͣꝫ vocat nō compulſores aut preuentores. Sit igit̉ labor uoſter ſit induſtria ſit conatꝰplantās ⁊ rigans Incrementū vero quaſi viuificuꝫſuꝑinfuſamqꝫ ꝟtutem donet chriſtus. a quo petaturhumiliter ⁊ expectetur confidenter. Nemo torpeatſed ſatagat. enitatur. qͥ capit capiat qm̄ labor r̄qͥrit̉nō tn̄ dat. Si nihil abſqꝫ labore dedit deus mortalibꝰ (vt poeta ait) pudeat ꝓ tanta re non laborare. Induſtrias igitur qͥſqꝫ aſſumat. Plures. plures tradiderūt induſtrias qͣs longū eſt commemorare. Tradiderūt diſpōnem ab intra ꝑ dei ⁊ ſcōꝝ īu ocatioē̄m

⁊ ꝓximoꝝ ꝯpaſſioēm Ab extra item quo ad alimētūſitū. tꝑs. modū. ⁊c̄. Sed hec in Gerſoue ⁊ in de triplici via. ⁊ in dyoniſio carth̓. habūde īueniūt̉¶ Ex multis pauca colligimꝰ ⁊ tria potiſſimū neceſſaria dicimꝰ meditanti.corpꝰ qͦ ad tꝑs locū ⁊ ſitū diſpōereScꝫdeterminata pūcta habere.praxim ⁊ modū ꝯgnoſcere¶Primo igit̉ oīm qͥ ſe meditatiōi tradere deſiderat oꝑꝫ vt ſemꝑ dei ⁊ ſanctoꝝ inuocato auxilio d̓ certo tꝑe ſibi ꝓuideat ⁊ illud ſibi p̄figat Licet em̄ mēsin deū ſꝑ ſit bonis meditatiōibꝰ ſuſpēdēda opꝫ nihilominꝰ iuxta Iheronimū vt homo ſibijp̄i certas aliquas deputet horas qͥbꝰ ſingl̓arius aīm exerceatſcōpendo pariter ⁊ meditando. Optima em̄ ea gul̓natio eſt (teſte Auguſtino) vt ōnia ſuis temporibusq̄qꝫ diſtributa ex ordine gerantur. ¶ Quale autētꝑs meditationi oportunius ſit non facile eſt diffinire Suus cuiqꝫ mos ⁊ quiſqꝫ ſuo ſenſu habundat.Tm̄ p̄caueatur ne tempꝰ meditatiōi nō deputēturPlurimum em̄ expedit vt vnumqd̓qꝫ ꝟtutis opusſuo continuetur tempore. qͣtenꝰ actus in habitū verſus. ⁊ delectabilius frequentetur. ⁊ ne aliquando intermittatur Pleriqꝫ tamen in hoc conueniūt ꝙ nōcturnū tempꝰ oportunius ſit meditatiōi Un̄ ſcpͥtūeſt Et nox illuminatio mea in delicijs meis. ItemqꝫSerotinum ⁊ matutinum. Exitꝰ inqͥt matutini etveſꝑe delectabis. Nullum tamen tempꝰ prefiniēdūdeo. Tꝑibꝰ quoqꝫ ſacris ⁊ ſanctoruꝫ feſtis ait Gerfqͥs dubitat copioſiora ſolere infundi grē munera deuote meditantibꝰ Tūc em̄ in dic bona ad deum vēimus. tūc fiducialius dicimus ſancto Proſpera diētuum triumphalem Tūc copioſiores chariſmatuꝫmice a menſa decidūt beatorum conuiuarum mendicantibꝰ erogāde. vtꝫ etiam ī mūdo iſto.¶ Deinde ⁊ locus ydoneus eſt contemplatiuo eligendus. Unde preter ea que ex conſtitutione in eccleſia ſunt dicenda aptior ad vacandum locus eſt ſolitudo ſeu locus ſecretus ⁊ quietus in quo homo libere ſe coram deo ſtatuere poteſt hinc chriſtus aſcēdit ſolus orare in montem. Mathei. xiiij. non ſui indigentia ſed eruditione noſtra. Hinc Cum oraueris inquit intra in cubiculum ⁊ claude oſtium. Inpublico enim impedimenta vane glorie ⁊ tumultꝰoccurrunt homini tamen exercitato omnis locusaptus Intra enim ſe ſolitudinem ſibi geſtat. Docetquoqꝫ doctor eximius vvilhelmus pariſien̄. ꝙ corporis debita ordinatio multum prodeſt meditatiuo.Unde ⁊ quiſqꝫ prouidus erit quo ad corporis ſitumInuenimus autem multiplicem orātium ſitum inſcripturis expreſſum. Scꝫerectus vt moyſes fleris māibꝰ leuatꝭ. ſalomōStans.genibus.

G

A iij