Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
CXXVr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus decimus octauusCX XD

CX XT

tertio vt qͥ peccādo deū cōtēpſit obediēdo hōi ꝓpter den̄ ſatꝭfaciat ⁊ recōſilieturtacias ſatis intolerando.Inuenitur triplex obedientia.pͥma nccītatꝭ qͣ cogit̉ inuitꝰſcd̓a cupiditatꝭ qͣ proqͥ libent̓ eēt liber ſi poſſꝫ velmercede terrena l̓ corauderet vt bos ⁊ aſinus. etporis ꝯmoditate l̓ cōhuiuſmodi.ſolatiōe ext̓iori obeditParet compulſuscupidustertia charitatis gn̄aliter ſūpte qͣ ꝓpt̓ deū ex dei charitate obedit.vel amans generalis Circa obedientiā cupiditatis ſciendū Q quāto obedientia plus hꝫ de tꝑali ꝓprio ſolacio tāto minushꝫ de merito corā deo Nota quoqꝫ ꝙ generalit̓ p̄tinnui alia diuiſio obedientie Cuiꝰ quedā general̓ generalior generaliſſima. Alia ſpecialis ſpecialior ſpecialiſſima vt in profectibusGn̄al̓ oēs fid̓les ſuis p̄latꝭ ī eccl̓ia obligāt̉nā gn̄alior ē qͣ oīs creat̉a rōe vtēs d̓o obedire tenet̉obia gn̄aliſſiā oīs creat̉a obedit creatori ſiue nat̉a(li motu aut alias.ſpēal̓ elerici ſpēal̓r tenēt̉ ſuis obedire p̄latꝭnā ſpēalior ē qͣ r̄ligioſi ſe ligāt ad aliqͣ d̓t̓īata ſtat̉taobīa ſpēaliſſiā ſn̄ exceptiōe ꝓmittit̉ obīa ad oīa.Non tamē illicita ſicut nec impoſſibilia ſunt obediēTres gradus obedientie.tia agenda.Unt tres obedientie gradusIuſſis. cōſilijs ſis parēs. poſſibiliqꝫ.Primus ad p̄cepta. ſecūdus ad cōſilia. tertiꝰ ad ōnia poſſibilia Et hij ad ea in qͥbꝰ obediēdū Uel alit̓Sed quantū ad effectū mētis ſic gradꝰ ordinātur.Aut timet. aut ſperat. vel amatur. vel gaudet obedit Infimꝰ eſt ex timore ſupplicij parere tm̄ in hijs q̄preceptorie iubent̉ Ad alia tepidi niſi inqͣꝫtuꝫ pudorvel cōſuetudo hūana cogit quibus ſufficit mortale ꝑinobedientiā nō incidere. Secūdus gradus ē ſpepremij ad iniuncta volūtarie obedire. Nō diſputando in quo teneat̉ obedire vel nō. ſꝑ em̄ meritoriumcredit dū malū nō ſit quod iubet̉. etiā ſi prelatꝰ mala intentiōe vel odio iubeat. Quia tunc eſt dupl̓x meritū obedientie ſcꝫ ⁊ pacientie Unde bono obedienti proficit indiſcretū ſuꝑioris preceptū. tanqͣꝫ ſi maſſam auri iactaret in ſinu Tertius eſt ex ſola dilcōne dei etiā cū gaudio obedire etiā ad difficilia exēplochriſti (obedientis vſqꝫ ad mortē) et ſanctoꝝ Quanto quis obedientior tanto ei deus exorabilior ⁊ omnis creatura ſubiectior De cōtemptu diuitiaruꝫi am de cōtemptu diuitiaꝝ qui et pauꝑtas dicit̉videndū que auaritie opponit̉ et eſt triplex.

Eſt pauꝑ rebus. ſeu me̓re. ſil̓ vel vtriſq Fit aūt diuitiaꝝ ꝯtemptꝰ dupl̓r. Aut dū liberaliter effundūtur in pauꝑes vel ad cultū dei. Aut cū penitus deſpiciūtur vt religioſiDiuitie cōtemnēde ob quattuor Sunt aūt qͣttuor cauſe ob qͣs ꝯſulit̉ dītiaꝝ ꝯtēptꝰab amore dei Neō p̄t deoᵐ a ꝓfectu ꝟtutū qꝛ onera-ſeruire ⁊ māmonetꝰ nō p̄t velocit̉ currereNam retrahunt. tardant.meritū qd̓ pauꝑtas augꝫ tꝑal̓ ſub̓a ⁊ ob ml̓ta ſperqͦ pauꝑior eo ī cel̓ ditior nenda ⁊c̄minuuntob multaqꝫ ſperneex ſui nat̉a qꝛ bōis et mal̓ īmo in acqͥrendo tīor ī ft̓ra ⁊ puluis mali abundātᵐ uādo dolor ī amittēˡVilis. cōmunis. labor.Quo plꝰ hn̄t̉ plꝰ ml̓tꝭ ⁊ ē occaſio mor eis inuitꝭ necſitiūt̉ vt idropicꝰ tis ⁊ dānatiōis diu poſſidēt̉.haud ſatiat. nocet. aufert Hec debet ſapiens ꝑpendere ⁊ qd̓ vile eſt dꝫ ꝑuipendere ⁊ nō multum laborare ꝓ eo qd̓ nō eſt vtile.⁊ fugere pernicioſum.Tres gradus cōtemptusSunt aūt tres gradus huiꝰ ꝯtēptus diuitiaꝝNil petit iniuſtū. nec abūdās. poſſidꝫ ⁊ nil Primus gradꝰ eſt nihil velle hrē iniuſti lucri. necꝑ ſe acquiſitū aūt ab alio datū vel relictū ⁊ oībꝰ r̄ddere debita pro poſſe. Et de iuſte hītis facere elemoſinā ⁊ nō abuti ꝓpria facultate. ad peccatū ſuperbie laſciuie ⁊ gule. ⁊ ſic de alijs Et hic nota ꝙ tribꝰ modisiniuſta bona habentur.ip̄a male acquiſiuit quocūqꝫ mōAut qꝛab alio datū vel relictū qͥ ius ī eis n̄ hūitalteri in rebꝰ iniuſte nocuit qd̓ r̄ſtituere dꝫ Secundus gradꝰ eſt nihil ſuꝑfluū velle hrē. ſꝫ neceſſarijs eē cōtentū in victu ⁊ veſtitu ⁊ ſic de alijs. Reliqua pauꝑibus dare. Quod ſuꝑeſt date clemoſinaꝫUt monachi in egypto. Eſt aūt duplex ſufficiētia .ſ.Indigentie ⁊ ꝯcupīe Sufficiētia indigētie cui ſuffi.cit ſuſtentare naturā vt deo poſſit ſeruire. Hāc natura docet vt patet in brutis ⁊ plantis. Alia eſt ſufficientia cōcupīe. hec excedit mēſuram. Limites n̄ habet niſi īpoſſibilitatis. Cor auari fouea ſine fundo Tertius eſt nihil velle poſſidere in hoc mūdo ⁊ inneceſſarijs penuriā pati ꝓpter deū exēplo xp̄i ⁊ ſctōrū qͥ plene docuit ꝯtemere eas tanqͣꝫ impedimentaſalutis. Huic pauꝑtati multe virtutes ⁊ grāꝝ donaſunt annexa q̄ pauci tn̄ capiūt. qꝛ vere pauꝑes n̄ ſūt.ampliora ſemꝑ vel pro ſe vel pro alijs deſiderantes.Qui oēm ſollicitudinem in deū iactat deū ꝓuiſoremhꝫ qͥ nullū in ſe ſperantē derelinquit. Sꝫ aut dabitaut illis potioraDe ſobrietate.

N

x ij