Titulus decimꝰ

IAI.

nēdum ꝙ vbum eternū nō debuit nec voluit humanam nat̉am ſue ſuꝑſancte diuītati (cuiꝰ eſt pulchritudo ꝓrſus immēſa) ſuppoſital̓r iūgere niſi pl̓cherriāꝫatqꝫ infiniti decoris nat̉e create in eſſe potētis cōpletam ac decoratam. ac in ip̄o vniōis momētoōni donō ac venuſtate grē ꝑornatā Ita vt qͥdam ex theologis grām vniōis aſſerāt qͥd increatū ⁊c̄. Iuſuꝑ tenēdum ꝙ deꝰ hūanitatē aſſumptā magis dilexit qͣꝫ totū vniuerſum. Maius qͥppe ei p̄ſtitit bonū videlicetſuppoſitale eſſe ꝟbi bonum increatum bonū īfinitū:Eſtqꝫ incōꝑabil̓r digniꝰ deo ypoſtatice vniri qͣꝫ grātm̄. Rurſus ſola humāitas chriſti maiori plenioriqꝫgrā ampliori qͦꝫ ⁊ feliciori gl̓a eſt repleta. qͣꝫ ſint oīmelectoꝝ ſimul ſumptoꝝ grā ⁊ gl̓a ſimul ſumpte. Exhijs vtcūqꝫ ꝯſpici p̄t qͣꝫ incōp̄hēſibilis ſit pl̓chritudoexcellētia amabilitaſqꝫ creata aſſumpte humāitatisGrā nempe ſuꝑnat̉ale ornamētū eſt. ſplēdifluus decor ⁊ lumē p̄claꝝ mētis create eius eſſentiā. pornāsPape quātus decor exoriet̉ ſi hec ad ſingl̓aria ꝓfundētur. ſꝫ hec agēt̉ fecūdius in mētis ſilentio qͣꝫ externo ſcripto. Hāc igit̉ hūanitatē in hoc ſacramēto ſumētes digne veneremur. deuote ampleremur. ſollicite ꝯẜuemꝰ ne tali dono fraudemur ¶ Sed iamde carnis ip̄iꝰ qͥdditate vidēdū eſt in ſpecie. Sed quādo tūc iuxta philoſophum vnūquodqꝫ quid ſit ſcirearbitramur cum cauſas eius dinoſcimus. Hīc ẜmqͣtuor cauſas hāc tractare opꝫ. Scꝫ.Nateriā. formā. finē. cauſa faciētem¶ Primo inqͣꝫ vidēdū eſt de huiꝰ carnis cauſa materiali Pro qͦ nota ꝙ hec caro vt d̓t damaſcenus expuriſſimis ſanguībꝰ ꝟgīs mrīs ſit formata. ymmoex carnibꝰ eiꝰ mūdiſſimis. vt vult Albertꝰ in de laudibꝰ btē ꝟgīs. O qualis caro ſumpta de materia taliEſt fructꝰ talis radix eſt cognita qualis. hic affectusip̄e loquat̉. Si in virgine nil niſi dulce. dulciſſimamꝯſtat carnem inde aſſumptā Hic ſe offerūt q̄ſtionesplures ventilāde Puta ſi caro hec in lūbis abrahe fuerit decimata ⁊ hmōi. de qͥbꝰ in ſcriptis ſentēciaruꝫ¶ Scd̓o ꝯſiderāda eſt carnis huiꝰ cā formalis.Ubi tenēdū ꝙ veri hōis verā formā aſſumpſit. nonangeli. nō irrōnalis creat̉e. O qͣꝫ nos tūc honorauit.qn̄ formā ⁊ ſemē abrahe nō āgelos apprehēdit. Hicde mō aſſumptiōis ⁊ vnionis ⁊ qͣre hoīēm aſſūpſit.¶ Tertio intuēda eſt hꝰ carnis cā finalis Nā pluribꝰ omiſſis finaliter ob hec ē ꝟbū caro ſcm̄. ſcꝫ.Cognoſcens. adamando. ſequens. redimat. caro paſcat.¶ Primo vt ſe redderet cognoſcibilem quē in diuinitate videre nō potuimꝰ. colliriū appoſuit ⁊ in humāitate ſe cognoſcibilem reddidit Itē vt amabilemdū pͥor ip̄e amaret. ⁊ ſi amaret. Itē imitabileꝫ vt ſicerrātem ad patriā reduceret Itē vt ſic carnis p̄cio te

redimeret. Utiqꝫ eiuſdem carnis ſacr̄o te paſceret. Obōitatē totū ꝓpter me factū Hic offerūt ſe oēs rōnesincarnatiōis. Itēqꝫ q̄ſtiones vtrū nō lapſo hoīe īcarnatꝰ fuiſſet ⁊c̄. de qͥbꝰ nō hic ē diſſerendū. videant̉ inſcriptis doctoꝝ. ¶ Poſtremo eſt carnis huius cāefficiēs ꝯtēplāda q̄ nimirū eſt tota trinitas bn̄dicta:licet ob rōnabiles cauſas ſpūiſcō attribuat̉. qͣs rōneſin pātheologia ⁊ alijs locis inuēies executas. O qualem putamꝰ illā carnē ſummi artificis dei arte fabricatā. O qͥs poterit ad dicēdū Uere nulla lingua carnis ad equū expͥmet laudes ⁊ qͥdditatē huiꝰ bn̄dictecarnis q̄ ex materia ꝟgīs artificio ſancti ſpūs fine noſtre ſalutis redacta eſt in formā ꝑfectiſſimi homīs.Hec de quidditate in cuius conſideratione eſt fidesactuanda.De carnis huius qͣlitateMēbꝝ. iij.Ertio vidēdū eſt de carnis aut corporis hꝰqualitate. Pro quo nota ẜm quemdamdoctorem ꝙ Caro chriſti fuit.ſanctiſſima conceptioneCarohumiliatiſſiā in paſſioneglorificatiōeexaltatiſſimaQui tali notula ſuꝑ hoc alludit. ¶ Logitāti inquitmihi vbū illud ioh̓is. qꝛ v̓bū caro factū eſt ⁊ ſcrutanti qualis caro. ſtatim occurrit. Caro ſancta. caro humiliata. caro ſublimata. Et ꝑgēti q̄rere qͣꝫ ſancta caro qͣꝫ hūiliata qͣꝫ ſublimata. de pͥmo ⁊ vltimo facileoccurrit qꝛ ſupra cherubyn ⁊ ſcraphim. tum ſanctificata caro illa tū ſublimata. De medio āt videlicet caro illa qͣntū hūiliata fuerit nō ita facile liquet. Hectn̄ rōnabil̓r aſſerere licet hūiliatū eū infra oēs peccatores qͦs vēit ſaluos facere qm̄ illa ſua hūiliatione venerat eos a lepre ꝑcuſſiōe ⁊ humiliatōe ſaluos facereQuāto āt infra illos hoc nulli mortalium in hac vitanō reuelāte eo cognitū puto. Cognoſcemꝰ āt poſteaqn̄ mēſura ſue ꝓ nobis humiliatiōis cognita noſtrūin eum accendet ⁊ incendet amorem. lōgum eēt ſcribere huiꝰ p̄cellētiſſimi doctoris ꝟba. ſed paucis nosabſoluamꝰ. De ſanctitate huiꝰ dictū eſt Ideoqꝫ qd̓naſcetur ex te ſanctum. ⁊c̄. De humilitate. Uidimꝰeū viꝝ leproſum ꝑcuſſum a deo ⁊ humiliatū nouiſſimū viroꝝ. De ſublimitate. Qui deſcēdit ipſe eſt quiaſcēdit Grādīs ſuꝑ hijs ẜmo ⁊ deuotiōe plenꝰ poſſitſcribi ſed nos more noſtro materiam in verſibꝰ commendamus ampliorem de qualitate huius corporisvel carnis.origine ſpecie effcū defcū gl̓ificatiōeNobil̓. ⁊ pl̓chra. qͣꝫ mira. carēs. qꝫ decora.¶ Primo enim caro hec nobiliſſima fuit. Cuius nobilitas ex pluribus colligi poteſt. Scꝫ.

Ij

m i