II V II
¶ Primo qꝛ xp̄us tali mō ſumēdū ſe inſtituit. vt ptꝫLuce. xxi. ¶ Secūdo rōne aſſimilatiōis. qꝛ ſe ciboaſſil̓auit dicēs Ioan. vi. Caro mea vere eſt cibꝰ Sꝫvſus cibi nō eſt tm̄ vt videat̉ aut tangat̉: ſed vt manducetur. gͦ. ⁊c̄ Tertio rōne maioris ꝯiunctiōis. xp̄senī intimiꝰ cordi nrō vniri dꝫ. qͣꝫ aliqͥd aliud Sꝫ ī rebus ſenſibilibꝰ cibꝰ ⁊ potus nob̓ intimiꝰ vniūt̉. Naꝫex cibo ⁊ comedēte fit vnū ſimpl̓r ¶ Quarto rōne ſacre repn̄tatiōis Nā māducatio iſta repn̄tat vos ⁊ fignat attritū xp̄m in paſſiōe. ⁊ ꝓpter nos vulnere ſuper vulnus laceratū. ¶ Quinto rōne oꝑatiōis. Sic̄enī māducatio corꝑalis ordinatur ad robur corporIta ⁊ ſpūalis ad robur mētis. Itaqꝫ rōne ſil̓itudīsſicut ſupra in ꝓlogo maſticatorij vel ruminatorij huius eſt declaratū Occurrit ⁊ circa hanc ꝓprietatemaſſumptiōis cōſiderandū. quare nō ab oībꝰ ſumaturſub vtraqꝫ ſpē cū ſic videat̉ inſtitutū a dn̄o. De hͦ ml̓ti multas rōnes dederūt qͥ ꝯͣ bohemos qͥ ī hoc errātſcripſerunt. quaꝝ tn̄ rationū potiſſime ſunt nūerodecem. ⁊ habentur hijs verſibꝰ.Deuites. ſerues. portes. qꝛ deficit. eger.Credas. cōformis. diſtet. fugias. l̓ adorēt.Prima cā eſt deuites .ſ. ꝑiculū effuſiōis q̄ faciliterpoſſit accidere ſi ſub ſpē vini oībꝰ diſpenſaret̉. vbi ſiiuuenes. ⁊ ſenes. debiles. ⁊ infirmi. qd̓ in maxīaminiuriā huiꝰ colendiſſimi ſacr̄i vergeret Secūda eſtꝓpter maiorē idoneitatē ſeruādi ⁊ cuſtodiendi ſacramentū ſub ſpē panis qͣꝫ vini. qd̓ tn̄ ſacr̄m ſꝑ debꝫ eēꝑatum pro cōicandis infirmis iuxta ſctōꝝ patrumdiſpoſitionē in Cōſilio gormacen̄. vt hētur de conſecratione diſ. xi. ca. p̄ſbiter. ¶ Tertia rō eſt ꝓpter difficultatē deportādi hoc ſacr̄m ad diſtātia loca qd̓ tamē ſepe oportet. Et hec rō notatur ī ꝯſilio Remen̄.¶ Quarta rō eſt defectus vini qͥ ita magnꝰ ⁊ notabilis eſt in quibuſdā locis ꝙ vix ſufficit modicū vini ꝓcōſecrando cōi ritu. vt Albertꝰ dicit. Quid ergo ſi tāta numeroſitas ſūptura eſſet ſub ſpē vini ſacr̄m. etetiā in bellis vbi ſepe penuria eſt vini ¶ Quinta rō ēinfirmitas ſeu cōditio hoīm quibꝰ grauis ⁊ moleſtꝰeſt guſtus vini ⁊ nociuus: etiā in ꝑua quātitate. Ethāc pōit ſcūs tho. in. iij. ꝑ. ¶ Sexta eſt ꝓpter fidemfirmandā in ſimpliciū cordibꝰ. ne crederēt ꝙ xp̄s nōꝯtincatur ſub vtraqꝫ ſpē ꝑfecte: ſicut qn̄qꝫ legit̉ cōtigiſſe vt inde exempluꝫ narrat Alexander de halis inſua ſūma. ¶ Septima ē ꝓpter ꝯformitatē ad ſacrificia veteris legis q̄ figura fuerūt huiꝰ ſacr̄i. In qͦꝝritu hoc obſeruabatur vt de libamībus nō ſumebātofferentes ſed ſoli ſacerdotes. ꝑ que libamīa is potꝰẜcabatur. Ut igitur corrn̄deat veritas figure ꝓuideſic eſt inſtitutū. Octaua rō eſt vt aliqua reuerentia⁊ diſtinctio dignitatis inter ip̄m ſacerdotē ⁊ ppl̓ꝫ appareret vt qͥ p̄eminerēt ptāte ꝯſecrādi etiā mō ſumēbi. NNona cauſa eſt euitatio erroris qui apud bohe-
mos eſt. qui credunt hoc ſacramentū de neceſſitateſalutis ſub vtraqꝫ ſpē ab oībus ſumendū quoꝝ rēnes ſunt a doctis eliſe ⁊ inep̄cie oſtenſe ¶ Decima ratio eſt vt cultus adorationis ⁊ deuotiōis huic celeſtiſacramento debitus. totum referri ītelligatur ad cōtentū ſub ſpeciebus illis ⁊ nō ad ſpecies ip̄as ſenſibiles apparentes. Et hec de mō ſumptionisDe manducationis varietate Mēbꝝ primum.Ecundo hic videndum eſt de māducationisvarietate. Nam varijs modis aſſumitur .ſ.Mēte. ſacro. iūctiſqꝫ ſil̓. neqꝫ neutro.¶ Quidam enī tantū ſpūaliter. quidam ſacramentaliter tantū. quidam cōmunicāt vtroqꝫ modo. quidam vero neutropraui xp̄iani:ſacr̄aliMō ſpūali māducāt oēs ſaluandi:vtroqꝫ ſitboni et pij.¶ Quid ſit ſpūaliter aut ſacr̄aliter tm̄ māducare ſupra eſt deſcriptū: nec hic repetendū. Sed de ſingulishijs modis parūper aſſignādum. Sacramētalitertantū manducant mali qͥ ſunt in genere triplicimaliuoli ſūt in peccandi voluntate.ſ. doloſi qͦ hypocriſi accedūt ad altare.p̄ſūptuoſi ſunt manifeſti mali.De primis d̓r Eſa. xxix. Aꝓpinquabit ppl̓s ille oreſuo: cor aūt eoꝝ longe eſt a me. ⁊ hij hec tria mala cōſequūtur que ſunt.pctī ſui aggrauatio Proſeqͥtur hec ſanctꝰa chriſto ſeparatio Tho. in ẜmonibꝰ ſuiseterna damnatiode venerabili ſacr̄o.De ſecūdis d̓r ad Thimo. ij. Hn̄tes quidē ſpeciēpietatis: virtutē aūt eius abnegantes Sed hij triamala incurrūtſocij iude traditoris efficiuntur.Quiacorā toto mundo cōfundentur.extra bonorū cōſortium ꝓijcientur.De tertijs Coꝝ. xij. Qui māducat ⁊ bibit īdigneiudiciū ⁊c̄. Et hos tria mala ſequūtur.magͣ culpa pͣua ītentio p̄cepti trāſgreſſio īgͣ.ſ. dei offenſa ⁊ ꝓpt̓ irreuerētiā ſacr̄i (titudoml̓tiplex plagͣ dāna ſpūaliū ſtrāges hominum¶ Cōtra tn̄ hec omnia mala bona ſunt remediaScꝫcmēdatio vite ꝑ voluntariā pn̄iamcorrectio malicie ſuꝑioꝝ diſciplinam.¶ Eya agamus ne vnqͣꝫ hoc modo. id eſt ſacramentali tantū cōmunicemus Uere bonū eſſet nobis nōfuiſſe qͣꝫ ſic comedere cibū iſtum ¶ Secūdus māducādi modus eſt ſpiritualiter tantū: de cuiꝰꝭ et diffinitiōe ē actū. Et hͦ mō comedētes ſunt triplices.Incipiētēsfidei ſaluatoris.ſ. ꝓficientes rōnebone cōuerſationisꝑfectideuote meditatiōis.Oportet aūt in hac ſpūali māducatiōe īſtar realis
R