Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
LVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Titulus nonus

ITTII

poſſint. Si eoꝝ ſacrificiū tanti quāti alioꝝ valeat.Si hoꝝ miſſas audire liceat Quantaqꝫ mala huiuſcemōi miniſter incurrat. Sꝫ ſuꝑ hijs ad doctores remittimꝰ ſat ſit ꝙ materiā ſuꝑ hijs meditādi aſſignauimus ad ea q̄ deuotiōis ſunt ꝓperamus. De ſecūdo requiſito .ſ. de intentione Mēbꝝ. ij.Ecundo requiritur intētio ſacerdotis vl̓ generalis vel ſaltē ſpēalis Beneralis em̄ intētio eſt neceſſaria ⁊ habitualis. nō ſic intētioactualis vt qn̄ mens in verbis ꝯſecrationis rapiturad alia ⁊c̄. tenetur tn̄ qͥs qͣntū p̄t intēdere ꝟbis ꝯſecrationis Et nota ꝙ nō ſolū requiritur intētio cōſecrantis: ſed etiā ſacr̄m illud inſtituētis Un̄ nō cōficeret ẜm plurimos qͥ ex ludibrio in foro ſtaret ⁊ oē̄spanes illic exiſtentes cōſecrare intēderet Quia xp̄ushoc nō intendit. nec hoc mos eccl̓ie hꝫ. Hinc oꝫ intentionē dirigere actualiter vel hītualiter ẜm morēeccl̓ie ⁊ ẜm qd̓ xp̄s inſtituit Occurrūt ⁊ hic numeroſe q̄ones que paſſim hn̄tur in doctorū ſcriptis: ⁊ qm̄ſubtiles ſunt. ideo de eis ſuꝑſedemus De tertio requiſito .ſ. de forma verboꝝMembrum tertiumOrma quoqꝫ verboꝝ cōgrua tertio requirit̉Quia ſi quis aliquid diminueret de hijs queſunt de eēntia ⁊ integritate verborum non conſecraret. Et qm̄ duplex ē forma. ideo de vna quaqꝫ videndum eſt ſingulariter. Eſt ⁊ hic copioſa materiaſed magis ſpeculatiua qͣꝫ affectuoſa. tamen nōnūqͣꝫcum reuerentia ⁊ ammiratione ad memoriam redacenda ⁊ meditāda p̄ſertim a ſacerdotibꝰ: qm̄ hoꝝ igͦrantia eſt ip̄is ſatis ꝑiculoſa. Querit igitur Albertꝰin ſuo de corꝑe xp̄i circa formā panis: iſtaQue ſit forma qua cōficiturScꝫQua virtute hec operetur.Un̄ virtus illa trāſſubſtantiandi trahiturQuō ab alijs ſacr̄oꝝ formis ſegregeturQue. qͣ. virtute. ſl̓. vn̄ trahat. qͣꝫ diſtet Hec pulchre ad plenn doctor dictꝰ diſcutit ſingula verba dēte ꝓfunde inͦſitionis terit. Et qͣre eī adijcitur declarat. De hijs qͦꝫ alij multa in ſuis ſcriptisdicunt Sil̓iter ⁊ formā q̄ ſuꝑ vinū d̓r ille idē diſcutitet circa eam hec querit.Que ſit forma ⁊ quomodo intelligiturScꝫUn̄ cōiunctim cū forma panis oꝑetur.Quare nō plane ſicut forma panis tradit̉.Hec ibi ad fundū vſqꝫ reſoluit. Sed ⁊ alij doctoresmulta alia inquirūtDe quarto requiſito .ſ. de huiꝰ ſacr̄i materia.Mēbrum quartumUnc poſtremo inquirendū eſt de huiꝰ ſacralmēti materia circa quā etiā abunda ſe offertſpeculatiōis ꝑiter ⁊ deuotionis materia

Ad quid oportet eſſe materiam.ScꝫQue ſit materia iſtaDe primo dicimꝰ ꝙ oportet in ſacr̄o eē corporalemmateriam ob cauſasUt ſignū doceat. hūilis. noſcas operis. Prima cauſa ſumit̉ de rōne ſacr̄i. qꝛ cū Auguſtīoteſte Sacr̄m eſt inuiſibilis grē viſibile ſignū. ⁊ qm̄viſibile ſignū nō pōt eſſe niſi in viſibili corꝑe. id̓o oꝫqꝛ euchariſtia ē ſacr̄m vt hēat viſibile ſignū ⁊ elemētum Et hec ē cā prima ad eruditioneꝫ. vt ſcꝫ doceatordinatā. Quia ex viſibili elemēto ⁊ ꝓprietatibꝰ erudit nos dn̄s qͥd cōfert inuiſibilis gr̄a in ſacr̄o. Nihileī eſt ī intellectu niſi qd̓ prius fuit in ſenſu ẜm ph̓m.Ad Tytū. ij. Apꝑuit gr̄a ſaluatoris oībꝰ hoībꝰ erudiens nos Ad hoc enī viſibilia ſigna ſacr̄a inſtituitvt erudiamur de gr̄a quā ip̄e in nobis in ſacr̄o efficitNā ⁊ ad hoc ip̄e xp̄s vt Grego. ait. viſibilis factus ēvt ex viſibilibꝰ ad inuiſibiliū amorē raꝑemur. Hincetꝭ viſibilibꝰ formis pr̄ibꝰ apꝑuit vt ſic in noticiā eiꝰqͥ eſt inuiſibilis aſcenderēt. Propt̓ qd̓ d̓r Daniel̓. x.Qꝭ intellectu opꝰ eſt in viſione. qꝛ ꝑ intellectū oportet corporea ad ſpūaliū acceptionē ꝯparare. Et ob hͦdicit Augꝰ ꝙ ſacr̄m p̄ter ſpēm corꝑalem quā ingeritſenſibꝰ aliud facit in noticiā venire. Ex quo ptꝫ ꝙ oꝫhoīem ſacr̄a diligēter cōſiderare ſi bene paſci volet. Altera cauſa ſumitur ex inſtitutiōe ſacr̄i ⁊ ē Hieroni. Dicit em̄ ꝙ ſacr̄m iō materialē ⁊ corꝑalē materiā habet ꝓpter hoīs humiliationē. vt qͥ ſuꝑbiendoa deo receſſit ſubiectꝰ corꝑali elemēto ſaluteꝫ q̄reretin eo quo amiſit vt ſicut ꝑ cibū cecidit. ſic ꝑ cibū hūcreſurgeret. Humilibꝰ enī dat gr̄am deꝰ Hinc Prouerb̓. ix. Uenite comedite pane meū ⁊ bibite vinumqd̓ miſcui vobis. Quia incorꝑali cibo vitā ꝑdidiſtis.ideo corꝑalē cibū ꝑaui vobis in quo vitā inueniatis Tertia cā ſumitur ex īperfectiōe hōis in vſū gratioſacramētalis quā tangit Dioniſiꝰ. Qꝛ ſicut d̓t īpoſſibile ē nobis lucere dīnum radiū niſi ſacris velaminibꝰ circūuelatū. Eſt enī hō materialē valde hn̄s intellectū: qui ideo ꝙ ꝯiūgit̉ ſenſui ⁊ imaginatiōi parumvel nihil acciꝑe p̄t ſpūalium: niſi in ſil̓itudine corꝑaliū illa ſibi ꝓponātur. Hinc Sapͥ. ix. Logitationesmortaliū timide ⁊ incerte ꝓuidētie nr̄e Corpꝰ eī qd̓corrūpitur aggrauat aīam ⁊c̄. Ut ergo q̄ neceſſariaſūt nobis cognoſcamꝰ ꝯueniens fuit nos doceri ſubſil̓itudīe rei corꝑal̓. Gr̄am enī ſpūalis refectiōis ſn̄ſil̓itudine hō carnalis nō intelligeret. vt Grego. ait.Et ideo ſpūale terrenis rebꝰ ſil̓e eſſe d̓r qͣtenꝰ ex hijsq̄ aīꝰ nouit ſurgat ad incognita q̄ nō nouit. ⁊ ꝑ ea q̄vſu didicit: diſcat amare q̄ neſcit Un̄ hꝰ ſacr̄i ſymbolū eſt ſcala iacob ad diuīa ꝑducēs Poſtremo Id̓oqͦꝫ ſe ſub viſibili materia exhibuit vt iuge exercitiumqͦ occupareris ſꝑ haberes ſalubriter. ociū euaderes ⁊

S

k ij