Ruminatoriū noīm

Exod. xij. Quis ſil̓is tui in fortibꝰ dn̄e ⁊c̄. magnificꝰin ſctītate. tm̄ em̄ in hoc dono dedit qͣꝫtū ip̄e in corpore deitate ⁊ aīa habuit. Et vt d̓r Heſter. x. Largitus eſt munera iuxta magnificentiā pͥncipalē. Uereeleuata ē magnificētia tua dn̄e ſuꝑ celos qn̄ qͥcquidgr̄e eſt in celo ⁊ gl̓ie nobis contuliſti ¶ Altera ꝓprietas ē hilaritas in donatione. Sꝫ qͥs ſufficiet expͥmere iſtā. Si em̄ aliqua triſticia cordis in dando retractus fuiſſet nō totū in dono ſeip̄m dediſſet. De hacEccl̓iaſt. xxxvi. In oī dato fachilarem vultū tuum:⁊ in exultatione ſcīfica decimas tuas Et Prouerbixvi. In hilaritate vultus regis vita ⁊ clementia eiꝰDe ꝓprietate nāqꝫ magnifici eſt delectari in magnodonādo ⁊ cōtriſtari ſi magna donare nō poterit Qd̓figuratum ē in phaſe qd̓ celebrauit ezechias Paralipo. xix. qͥ magna dedit. ¶ Tertia ꝓprietas eſt affectus donātis in doni charitate. Sed ad hūc affectūexprimendū nullus ſermo valere p̄t. Quātus is fuitip̄e notauit qn̄ dixit Luce .xxij. Deſiderio deſiderauihͦ paſca māducare vobiſcū. Deſiderio deſiderabat qͥex intimo affectu ſe ſuis tam plene cōicauit ⁊ gaudēſmortē ſuſtīebat O igit̉ talē datorē amemꝰ ⁊ colamꝰ.Oc ꝓprietatibꝰ doni Mēbꝝ ſecundum.Ecūdo principaliter dēmus cōſiderare ꝓprieRtates ip̄ius doni que qͣttuor ſunt videlicetNobile. ſufficiēs. dat ⁊ vtile. cōſil̓atum¶ Prima proprietas doni eſt Nobilitas. qꝛ nobilep̄cioſum eſt ⁊ electū. De qͦ v̓ba ſupra allegata dicūt̉.ſcꝫ dabit̉ illi fidei donū electū. Oībus enī donis fideihoc ſacr̄m preſtat. vt patet. Eſt ⁊ ſors acceptiſſima.qꝛ in hoc dono oīa alia fiunt accepta De hoc d̓r Prouerbi. xxi. Munꝰ abſcōditum extinguit iras ⁊ donuꝫin ſinu indignationē maxīam ¶ Secūdo eſt hoc donū ſufficientiſſimū ſui copioſitate. qd̓ de ſuis copioſis abūdantijs nobis largitus eſt deus. Unde dicit̉.Choꝝ. iij. Potens eſt aūt deus oēm gr̄am abūdanter facere in vobis vt in oībꝰ oēm ſufficientiā hn̄tes:abundetis in oē opus bonū. In donis em̄ gr̄e vnuꝫē qd̓ ad oīa ſufficit. Thob̓ .viij. Oīa in te vno habentes nō te debuimꝰ dimittere a nobis. ij. Choꝝ. iij.Sufficientia noſtra ex deo ē. Quō em̄ cū filio nō ōnia nobis donauit: Eſt ergo ſufficientiſſimū donuꝫvt patet ¶ Tertio eſt etiā donuꝫ vtile. oēm in ſe hn̄svtilitatē. De quo Eccl̓i. xx. Eſt datū qd̓ non eſt vtileſcꝫ mūdi. ⁊ ē datū cuius eſt retributio duplex ſcilicetxp̄i ſacramentū reficiens vite ſpūalis deꝑdite r̄ſtaurationē ⁊ ꝓficiēs in redēptionem. Et poſt ſubdit̉ ibiModicū aūt preciū (ſ. corꝑis chriſti ꝓpt̓ hūilitateꝫ)multa redemit ⁊ reſtituit in ſeptuplū. Hec eſt ergovtilitas huiꝰ doni Quarto eſt donū Cōſimilatum.i. hn̄s ad donantē cōformitatē vt in ip̄o donās ip̄mtotus ſit ⁊ totuꝫ habeat̉. Mach̓. xxvi. Hoc facite inineā cōmeōrationē. Un̄ ⁊ meōriale abeūtis dn̄i voca

tur. qꝛ in ip̄o recordatio ⁊ r̄preſentatio dn̄i habetur.Psͣ. Adhereat lingua mea faucibꝰ meis ſi non meminero tui Hiere. xxv. Recordamī procul dn̄i ⁊ hieruſalē aſcendat ſuꝑ cor veſtrū. Sūt aūt tria quorūfacit memorationē.dulciſſiē charitatis ī qͣ ſe nob̓ ī ſacrō exhibuitamor.ſ. amātiſſiē paſſiōis quā ꝓ nob̓ ſuſtinuit ecceꝟitastrāſitꝰ ex hͦ mūdo ad preꝫº quo nob̓ aditū aꝑuitſpes¶ De primo Eſaie. vlti. Meōriale eius ſicut vinuꝫlibani qd̓ valde inflāmat. De ſecūdo Treno. iij. Recordare pauꝑtatꝭ mee trāſgreſſiōis abſinthij ⁊ fellisDe tertio Heb̓. ix. Per ꝓpriū ſanguinē introiuit ſemel in ſctā Hinc ad Heb̓. x. Vn̄tes itaqꝫ frēs fiduciā in introitu ſctōꝝ in ſanguīe chriſti accedamꝰ. cūvero corde in plenitudīe fidei. Nūqͣꝫ em̄ obliuiſcēdūꝙ pro nobis abijt ⁊ ſanguinē qͦ introiuit ad hͦ ꝙ ſemper intrare poſſimꝰ nobis frequētandū in deuotionereliquit. Hic. psͣ. Si oblitꝰ fuero tui hierl̓m obliuiſcat̉ me dextera mea. hec de cōſideratiōe doni.¶ De ꝓprietatibꝰ doni huiꝰ in accipiēte Mēbꝝ. iij.Ertio agendū eſt de proprietate doni in accipiente Nā donū in accipiente tres querit etAdebet hr̄e proprietates que ſic patentPerficiēs. qꝫ coneniēs hoc. ꝑmaneatqꝫ¶ Prima ꝓprietas eſt perficiēs ꝙ ſit effectuoſa ꝓpͥos veri doni ꝑficiens effectus. vt ſcꝫ ſuſcipienti aliqͥdcōferat. Multi enī dant qͥ effectū doni nō hn̄t. qꝛ nihil cōferunt niſi nocumentū. Eccl̓i. xx. Datus inſipientis nō erit tibi vtilis. Iſtud aūt eſt datū cuiꝰ retributio duplex. qꝛ grām ⁊ gl̓iam cōfert. Habet enimhoc donū multiplicē effectū. vnū aūt ſubſtātialem.vt ē Reſtauratio deꝑditi ſpūalis vite. ¶ Altera ꝓprietas eſt modꝰ cōueniens. hͦ ē ꝙ ſit ei cui donat̉ ꝯueniens ⁊ ꝓporcionatū. Nō em̄ idē eſt dandū militi ⁊ ruſtico. Nō idē puero ⁊ ſeni. Dicit enī ph̓s ꝙ ſpera ⁊ lechitus pulcherrima magnificētia ſūt puerilis doni.q̄ tn̄ ſeui exhibita potiꝰ irriſio qͣꝫ dona viderēt̉. Hīcd̓r Mach̓. .xxv. Dedit vnicuiqꝫ ẜm ꝓpriā virtutē. hͦeſt ẜm proprie virtutis ꝓportionē. Hoc ergo donuꝫquāte eſt eſtimationis quod vnicuiqꝫ ꝓpria ⁊ a ſe deſideratā fert gr̄am ac dilectionē Sapͥ. xvi. Uolūtati vniuſcuiuſqꝫ eorum deſeruiens ad quod qͥſqꝫ volebat cōuertebat̉. Et angeloꝝ eſca nutriuiſti ppl̓m tuum. hn̄tem in ſe oē delectamētū ⁊ oēm ſaporē ſuauitatis Philip. iiij. Habeo oīa ⁊ abūdo Tertia proprietas ē permaneatqꝫ ꝙ ſit perſeuerās cum eo quiaccipit ⁊ in vita ⁊ in morte nec ſit euaneſcens UndeEccl̓i. xi. Datio dei ꝑmanet iuſtis ⁊ ꝓfectus illiꝰ ſucceſſus habebunt ineternum. Hec enim eſt vera datio queviaticumtranſiturefectiōis cibūvitaIniudicio ꝑmanet īredēptionembtītudīs fruitōeꝫpatria