¶ Stala cōionis

uum quo nos cū non eſſemus amauit. ⁊ preſciēs ōnem defectū creauit. Item amorem ineſtimabilemquo filius dei tantis ſe paſſionibꝰ expoſuit Itꝭ amorē inſcrutabilem quo noſtri ſollicitus ſingul̓ nobismomētis intentus. Hec in viſionibus mechreld̓Quanta aūt ſint ad hoc inductiua. ⁊ quō hec cōmeōratio ſit agenda tradetur infra ꝑte ſcd̓a folioGradus acceſſorij docentes modum accedēdiIincipit prologusCcedamus cuꝫ fiducia ad thronumgratie dei. ait apl̓s Heb̓. iiij. Accedamus in vero corde: in plenitudīefidei Hieremie. x. Et. psͣ. Acceditead eum ⁊ illuminamini. Poſtqͣꝫ ergo hō per priora ſe diſpoſuit ⁊ quod in ſe eſt fecit. accedat cum fiducia nihil heſitans. nō tamē ſuis p̄paramentis. ſed dīne miẜicordie innitens. Naꝫ nullanr̄a induſtria. ſed ſola dei gratia reddimur digni adaccedendū ad tanta ſacramenta. Qui ergo in predictis ſe exercuerit ſecurus accedat. nil de indigna ſumptione vereatur Nā is ſolum indignus māducat. qͥvel ſe nō probat. vel corpus domini n̄ diiudicat Quiſquis autē ſuam imbecillitatē vel ſuā inſipientiam.vel ſuam ſterilitatem agnoſcit et cōfitetur hic ſeip̄ꝫprobat. Qui vero propter hec remedianda recurrendum diſcernit ad panē viuificum. hic diiudicat corpus domini. Quiſquis ergo hoc de ſeipſo probat. illud aūt de corpore dn̄i ſentit ⁊ iudicat. qͣꝫtumcunqꝫaridā mēte hoc faciat: cōfidenter accedat. edat d̓ pane certus quia fructū verum ⁊ efficaciam afferet cōtra indigentias ſpiritales. Et eius ſentētie eſt. Dominus ioh̓es ruyſbroeck canonicus in ſuo de ornatuſpūalium nupciaꝝ. quē Dyoniſiꝰ carthuſienẜ doctorem appellat diuinū. Poſtqͣꝫ igitur homo miſſaꝫ iuxta modū infra tradendum audierit: ⁊ illi ſe coaptauerit: ſe ſcꝫ preparando dominicā paſſionē meditādo. Poſtqͣꝫ etiam pro dignitoſa tanti ſacramēti ſūptione exorauerit domini pietate fretus deuotꝰ accedat. In quo tamē acceſſu maxīa eſt cura. ait Ioannes de turrecremata hn̄da. quia ẜm deuotionē accedentiū. vt vult ſanctꝰ Tho. ſacramētū operat̉ ſuuꝫeffectū. Unde vt ⁊ hic modus aliquis habeat̉. ſūt aliqui acceſſorij gradus aſſignandi: quos homo int̓ accedendum poterit aſſumere exercendos Poſtqͣꝫ igitur in audiendo miſſam paſſionis dn̄ice cōmemorauerit. poſtqͣꝫ ſe profunde humiliauerit. que iuxta iudiciū domini Bonauē. optima ſunt p̄ꝑamenta quorum praxis patet ex ſupradictis. tunc voces has inuitatorias audiēs in directione cordis ad dominuꝫaccedat Que intentionis directio ſumma ē neceſſaria accedenti¶ Intentio gradus primus Capitulum octauū

Ntentio. De qua. Si oculus tuꝰ mundus fuerit totum corpus lucidum eritQuā neceſſarium eſt bene dirigere: qm̄quātum intendimꝰ. tantū (Ambroſioteſte) agimus Et eſt qua intēdas accedere.quorūdam formam:ſcd̓mfinalem cauſam.diſpoſitionem requiſitamQuorundā tormā. finalem. vel reqͥlitamScd̓m inqͣꝫ quorundā formā Mō accedēdo vt reꝰad ſaluatorē. modo vt infirmus ad medicuꝫ ẜm illapuncta in gradu occurſionis aſſignata. vt ſcꝫ hoc vl̓ſil̓i mō dicas. En domīe ieſu paſtor bone accedo adhunc panē vite viuū ⁊ viuificū ſumendū multiplicit̓a te inuitatus. Reuocētur hic verba dn̄i icſu ad mētem quibꝰ inuitat ad ſacramētum. dicēs. Uēite adme oēs qui laboratis. Qui māducat meā carnē Niſi māducaueritis. Delitie mee ſūt eſſe cum filijs hominū. ⁊ hmōi. ¶ Dulcedine quoqꝫ ac multiplici allectiuo attractus. Hic meōrentur inuitatoria acceſſus que habent̉ in gradu cōſiderationis. ibi Laus ⁊amor. gratus. folio ſupra ¶ Poſtremo ⁊ magnamea neceſſitate impulſus. Hic vnde neceſſitas comprobetur. qꝛ nō accedere ex notabili negligentia ē dānabilis culpa. His inqͣꝫ tantis ac talibꝰ inductꝰ: coram te venio. ⁊ te deū meum ſub hoc ſacramēto veraciter ⁊ realiter cōtentū ſumere exopto. Utinā velpoſſem digne. Uenio inqͣꝫ creatura corā ſuo creatore. onis morbida corā pio paſtore. venio vt reꝰ multꝭ(culpe ꝑiter ⁊ pene) malis expoſitus corā liberatorepijſſimo. Ut infirmꝰ oī morboꝝ gn̄e languēs coraꝫmedico efficaciſſimo. ⁊ ſic de ſingul̓ ſupratactꝭ pūctmiſeriam aggrauādo. ⁊ ad ſingulares defectꝰ deſcēdendo. Aut vt vult Gerſon ī tractatu nono ſuꝑ magnificat dꝫ hō in accedēdo aſſumere formā qͦrundamcū quibꝰ dn̄s ieſus ꝯuiuia fecit in terꝭ Nūc .ſ. inſtarmarthe ⁊ magdalene. Nūc vt ſocrꝰ ſymonis. nūc vtmattheꝰ aut zacheꝰ. ⁊ ſic de alijs euāgelicis ꝯuiuijsin qͥbꝰ deuotū eſt exercere. vt ibi ſtrictim deuote tangit Hec de primo.¶ Quō intentio dirigenda ad finalē cauſamMembꝝ ſecundumEcd̓o intentio dirigenda eſt ad finalē cauſaꝫvt ſcꝫ ideo ſe accedere dicat: ⁊ ob finales illasrationes ꝓpter quas dn̄s ieſus ſacr̄m inſtituens voluit ⁊ cēſuit attēdēdū Puta ad ſūme ⁊ indiuidue t̓nitatꝭ gl̓aꝫ. ꝑꝑ ſcōꝝ hōre ⁊ ſalutē nr̄aꝫ. vt Bonauē. tāgit ī ſua orōe īmediaciꝰ ſupͣ ſignata Preẜtiiuxta Ub̓ti. ītentio ē dilatāda ad vniuerſal̓ eccl̓ie ſalutē: qm̄ ſic oīm meritꝭ ſingl̓ariꝰ ꝑticipamꝰMēbꝝ tertiū quo ad diſpōnem requiſitāIErtio intentio eſt dirigenda ad diſpoſitiotnem requiſitam. vt quam actu nō habemꝰ

I

G

I