V A VTII

butrix fructus vētris tui Hec quotidie ſplēdide epulatur. nō negabit micas vlceroẜ ⁊ mēdicis nob̓. qͦrūtot ſunt lingue (ẜm Ioh̓eꝫ Gerſon) clamātes ad ſuam mīaꝫ. quot ſūt vlcera nr̄aꝫ oſtendentia miſcriaꝫ¶ Sunt t̓tio orōnes noſtre ad angelicos illos ſpūsemittēde. qui qm̄ omnes ſunt adminiſtratorij ſpūspropter eos qui hereditatē capient ſalutis faciles etpreſto ſunt ſubminiſtrare nob̓ queqꝫ ad cōuiuij nr̄iperfectionē requiſita. Diuites nāqꝫ ſunt ⁊ habēt advotū cellaria regis. Proferūt de theſauris ſuis queqꝫ voluerit noſter interior hō. Petitur ignis ⁊ caminus incendij. ſeraphin ardent Petit̉ ſal ⁊ lumē. cherubin ſapiūt ⁊ lucent. perūtur ſedilia. throni hn̄t illaMiniſtrat hec īpetrando ſumma hierarchia. Queritur qui dn̄etur in cōuiuio. qui virtute pareat. qͥ poteſtate tueatur. Hec ſecūda p̄t hierarchia. Querit̉tertio vt ordo ſit in cōuiuātibꝰ offerunt ſe principatus. ſubordināt archangeli ⁊ angeli miniſtrant. Ethec de nouē choris Singularius tn̄ cuiqꝫ ſuus vrielinuocandus cuiqꝫ angelus ꝓprius implorādꝰ Sūtetiam a quibuſdā certe orationes ad ſingulos angelorum ordines cōfecti. ⁊ ad eos in generali. quarumetiam vnā tangit Ioh̓es de turrecremata in ſuo ſacramētali Sunt poſtremo orōnes etiā ad ceterosſanctorum ordines dirigende qui apud deū ſunt potentes. ⁊ valde erga miſeros clementes. Unde nob̓ſunt neceſſaria queqꝫ īploranda ab eis veſtimēta nuptialia ne in tenebras mittamur exteriores. Et cuimultū eſt implorare omnes ſingulis ferijs: vel ſingulos ſibi ordines. vt infra in ſeptenis ponit̉: aſſumatexorandos. Eſt vna letāia ſctōꝝ ſuper cōione hac cōfecta: que plurimū huic exercitio deſeruit. preſertimtamē ait de turrecremata illoꝝ ſanctoꝝ implorādaſunt ſuffragia: quorū celebramus ſolēnia. ⁊ eis eſt dicendum. O ſancte dei vel ſancta quē vel quam diuinitas tanta veſtiuit gloria ſanctitatis. tanta ſublimauit dilectionis ſingularitate ac maieſtate virtutis. Rogo ſupplico et exoro per virtutes tuas: per illud ardentiſſimū charitatis incendiū quo totus ardes in deū. in hac ſolēnitate tua in acceſſu ad ſacruꝫaltare tuū ſentiam implorationis auxilium cuiꝰ celebro feſtum. Amen Itidem ⁊ Gerſon ſuadet dicēsꝙ tunc in die bona ad eos venimus ⁊ fiducialit̓ eisdicere poſſumus. Proſpera diem triumphalē tuuꝫ.Tunc em̄ ſcꝫ in feſtis ſanctorum copioſiores cariſmatū reliquie a menſa beatoꝝ decidunt cōuiuarumpauperibus ⁊ mēdicis largiende ⁊c̄. Hec de preparamento orationū. Quod nō vſqꝫquaqꝫ cōtemnēdumlicet nō ab omnibus amplexandū. Qui enim ſacrismeditationibus inflāmare ſe nouerūt interius. hisnō opus eſt legere vocales orationes exterius Quāqͣꝫ tamen Auguſtinꝰ (vt creditur) ⁊ ceteri quiqꝫ certas orationes habuere.¶ Quomodo mens preparatur per intentio

nis recte diſcuſſionē¶ Mēbrum tertiumE tertio dicit Bonauē. Q homo in accedēdo debet intentionē dirigere ad purū affcm̄et deſiderium ſanctum. ⁊ ad propoſitum neceſſariū. ne ſcꝫ ex conſuetudine. ne ex vana gloria. ſꝫſalubribꝰ cauſis attractus accedat Quō autem ⁊ adque homo intentionē ſuam debet dirigere pulchre.idem ſanctꝰ doctor breui explicat orōne dicēs Da mihi queſo omnipotēs pater ⁊ miſericors deus. paterclementiſſime īmolare ⁊ perciꝑe ſacroſanctū miſterium corꝑis ⁊ ſanguīs domini noſtri ieſu chriſti adplacandū te patrem per filiū. deitatem per hūanitatem. ad gloriam ſancte trinitatis. beate marie. totiuſqꝫ celeſtis militie: ad recolendū ieſu chriſti paſſionē. ad reddendū vberem gratiarū actionē. ad īpetrādum iuſtoꝝ cōfirmationē. iniuſtoꝝ refrenationemꝓ cūctis humanis indigentijs ⁊ tribulationibꝰ ſubleuandis. ad ꝯſequendū augmentū dilectiōis dei. etad accelerationem viſionis eius. Per eūdem xp̄mdn̄m nr̄m. Ecce hic vere cōplectuntur omnes ꝯmunionis cauſe ⁊ intentiōes. de quibꝰ plenius infra ingradu intentionis.¶ Quomodo optime diſponitur per paſſiōis meditationemMēbrum quartū.St tn̄ ſtudioſius mens ꝑꝑanda per dominice paſſiōis cōmemorationem iuxta eiꝰ inſtitutionē qui dixit. Hoc facite ī meā ꝯmeōrationē meaꝫ. Gratū em̄ nō habebit qͥcquid fecerisneglecto eo qd̓ debes. nec fidelem illū ſeruū ducet: qͥomiſſis mādatis dn̄i ea facit que ſibi cōmoda aut vtilia vident̉. quaſi magiſtro ſapiētior ipſe. Hīc nullatenus hec memoria intermittēda. ſed inter miſſarum ſolēnia: aut ante de domini paſſione de corporetradito eſt cōmemorādū. vt vult qͥdā deuotꝰ doctorallegās Auguſtinū dicentē Peccat qui legit. peccatqui orat. Nō inquiens quod legere aut orare pctm̄:ſed nō obtemperari mandato peccatum eſt. Dominus em̄ et magiſter p̄cepit facere in ſui cōmemorationem quotienſcunqꝫ fecerimus ⁊ nos mandato ſurdi contēnimus mandatorem. ⁊ ſui calicis cōmemcōrationem precipienti. nō ẜm ſuam: ſed ẜm noſtramilli offerimꝰ voluntatē: quaſi magiſtro ac tali mgr̄oſapiētiores. ſil̓es ẜuo qui ad cenā dn̄o calicē poſcēti.tripodā porrigit. pane poſcenti: cantharum tribuitabiecta ſeruitute parere cōtemens. aut ſaltem ſtulte cōtra mandatum domini melius placere p̄ſumēs¶ Proſequitur hec latiꝰ ille qui ſupra. Ex cuiꝰ dictiſliquet qͣꝫ ſit neceſſaria ꝯmeōratio iſta: Hoc mechteldis illa nouit cui hoc moris erat. vt dū cōicare velletxp̄i paſſionē diligēter cogitaret. ⁊ qn̄ hoc negligebatgrauiter ſe deliquiſſe timebat: eo ꝙ dominus dixerat. Hoc facite in meam cōmemorationem. qd̓ ſica dn̄o docta intelligebat. vt cōmeōraret amorē eter-

F