Capitulum .XII.
Fo. CCCXVI
marū fideliū: cecis viſum: ſurdis audituꝫ: mutisloquele officiū: claudis greſſū: naufragijs periclitantibus portū ſalutis reſtituit et indulſit. Ab immundis qͦꝫ ſpiritibꝰ obſeſſos furioſos: rabidos etamentes atqꝫ dyabolica fraude oppreſſos penitliberauit. Diuerſarū qͦꝫ egritudinū molē incurabiliū ſubactis: paraliticis: cōtractis: tremulis: languidis: inualidis: et infirmis ſanitatem reſtituit.Et qd̓ admiratōe maxima dignū eſt plures mortuos ſuſcitauit. Alia etiā multa miracula: q̄ ip̄iusſācti meritis et p̄cibus ſublimis deus oꝑatus eſt:et oꝑatur indies: ſi per ſingula recenſere vellemꝰlongius nimiū in ipſorū recitatione prolixitas reſultaret. Sed ne quidē ea que p̄clara et admiranda ſūt: deuotis fidelibus illius ſingula geſta legere cupientibus abſcondita fiāt: libellū: in quo oīafideliter annotari curauimus: vnacū ꝓceſſibꝰ ſuper premiſſis cōfectis: quos in archiuo ipſius eccleſie ad perpetuam rei memoriam cōſeruari mādauimus: poterūt lectitare. uit aūt ꝓcuratacanonizatio eius vſqꝫ ad tꝑa greg. ix. crebreſcentibus miraculis eius et cōmiſſa ſāctitatis examinatio: et miraculorū: ſed nō habuit perfectionemſuperuenientibus tribulatōibus eccleſie et mortegreg. hoc idem fuit attēptatum et ꝯmiſſū ſub diuerſis ſūmis pōtificibus. Demū per caliſtum tercium: fuit opus conſumatū: et aſcriptus ſolēnitercathalogū ſāctoꝝ. Anno domini. M.cccclvij. ꝑeū: et ordinatū de eo fieri officiū: ſicut de vno confeſſore pōtifice: pridie non̄. decēbris quādo .ſ. migrauit ad dn̄m ¶ Nota ꝙ dubitatū eſt aliquādoUtrū quādo Papa mādat de aliquo nouiter canonizato feſtū celebrari? quo ad officiū de ipſo fiendū: vtrū om̄es clerici et religioſi teneant̉: vt exp̄cepto: cuius trāſgreſſio obligat ad mortale. facere officiū de illo ſancto. Et reſponſum eſt per viros peritiſſimos curie: ꝙ nō: ſed talia verba ſūt exhortatoria: nō preceptoria. Certuꝫ eſt em̄ multosclericos et religioſos optime etiā vite: non facereofficiū de pluribus nouiter canonizatis. Et temercrie dictū eſſꝫ. ꝙ propter hoc illi peccarent mortaliter.¶ Capitulum. xiij.Irca annos domiIni. M. cc. tꝑe Innocē. pape tercij: fuitvir magne ſāctitatis noīe Iohannesbonus de mantua oriundus. Cuius pater Iohānes. Mater bona nūcupati ſunt. Ex quibus nominibus ſimul iunctis. vocatus eſt ipſe Iohannes bonus ſolitariam agens vitam: qui mira abſtinentia et inſueta claruit ac miraculis multis.Hic mortuo patre de ciuitate ſua recedēs: per diuerſas mundi regiōes: ad modū ioculatoris pergens diſcurrebat. Mater vero eius pro filij ſalute ſollicita: cum multis lachrymis ad deum p̄cespro ſalute eius fundebat. Cuius deſiderium dn̄sexaudiuit. Nam viſitatus a deo graui īfirmitatecernens ſeculi huius pericula: votuꝫ vouit domino: mundū deſerere. ⁊ ſoli ipſi ſe dedicare: ſi eumſanitati priſtine reſtituere dignaretur. Qd̓ et obtinuit. Incolumis igitur factus. facta diligēti cōfeſſione epiſcopo mantuanū. Et poſtea matre de
functa: a mantua recedens ad partes romandiole ſeceſſit: prope ceſaream ad miliare vnuꝫ: ī quodam heremo mirabilem penitenciā fecit. cōcurētibus ad manendum cum eo alijs heremitis.Una dierum aduerſarius: qui acrioribus pulſat inſidijs: quos maxime nouit abſtinere peccatis vicio luxurie eum agreſſus eſt impugnare admemoriā reducens: quā aliquando viderat mulierem forte ab eo dilectā. Cū aūt tēptatione ipſaincenderetur vehementer: doloris incendio carnis extinxit incendium: mirando actu etſi nō imtando. Nam accipiens arundinem et in multasꝑtes acutiſſimas diuidens: quas ſub vngulis poſuit. Eleuanſqꝫ manus ſuper lapidem taliter pecuſſit: ꝙ ad ſūmitatem vſqꝫ digitus intrarūt. quiex nimio dolore: in terraꝫ cecidit ſemiuiuus tribꝰnoctibus ac diebus permanſit. Non deſeruit pius dominus: ſeruum ſuum pro quo ne offenderetur tanto cruciatui ſe dedit. Sed in ſomnis apparens ei dixit̉. Quia bene incepiſti: bene perſeuerabis. et optime tuam conſumabis vitam. Et qͥaviriliter contra temptationes dimicaſti: deceterotemptatus non eris. Qui ſtatim excitatus ſanatum ſe aſpexit: gratias referens ſaluatori. Deinceps cepit vir dei mirabilem abſtinentiam facerefaciebat enim anno tres quarātenas ſeu quadrageſimas: ieiunium .ſ. domini noſtri hieſu chriſti.In cuius principio vnum panem trium vnciarūaccipiens: in multos bolos diuidebat: et om̄i dievnum bolum ſumebat. hoc autem faciebat vſꝙꝫad diem iouis ſanctam: in qua die quod remanſerat ſuis orationibus: tantum multiplicabaturꝙ omnibus fratribus vſqꝫ ad ſacietatem illa dieſufficiebat. Aliam quarantenā agebat poſt octauas paſche. vſqꝫ ad pentheocſten: in qua omnidie ſeruus dei ſacratiſſima hoſtia pro cibo ſuo cōtentabatur. Alio vero tempore omni die deuotemiſſā audiebat. et diebꝰ dn̄icis: et ſolēnibꝰ cōicabat. Quadā die cōmunionē eo recipiente: fratetqͥdā de ipſo trūffabat̉: de hmōi ſūptiōe frequētiqͥ nullā deuotiōeꝫ circa euchariſtiā hēbat: qͥnimode ipſo venerabili ſacramento impie ſentiebat.Cuius errorem aduertens famulus dei: ei exprimens: confeſſus eſt et non negauit incredalitatēſuam. Tunc prefatus Iohānes bonus duxit euꝫſecum ad quendam fontem aque. et accipiens exaqua illa cyatum vnum plenum dedit ei bibere.Quā cū bibiſſet ꝯfeſſus eſt: nūqͣꝫ tā ſuaue vinū īvita ſua guſtaſſe. Et ſāctus ad eū. Non vides tuchariſſime frater mirabile factū. Si igit̉ ꝑ me miſerū hoīem aqua virtute diuina ꝯuerſa eſt ī vinūtam ſuaue: quāto magis credere debes ꝑ ꝟba ſacerdotis: que ſūt verba xp̄i: panē et vinū cōuertiin ſubſtāciā corꝑis et ſāguis xp̄i. Et extunc ceſſauit dubietas: et error a mēte fratris illius. Aliamquarantenā in hyeme faciebat in qua de paucisgranis fabarū cōtentabat̉. Reſidio ꝟo tꝑe: ſcd̓aet qͣrta. et vj. feria ī pane et aqͣ ieiunabat. VNūqͣꝫ exquo ī heremo illo ſteterat carnes comedit: ⁊tota eiꝰ cōmeſtio aſpera et inſipida erat. Hacerabat inſuꝑ famulus dei corpꝰ ſuū nō ſolū abſtinentia cibi et potꝰ: ſed frigore et nuditate et lecti aſpe