Titulus.XXIIII.
tutor videtur fuiſſe baſilius in grecia. Sed in ꝓceſſu tēporis eccl̓ia diſſoluit talia monaſteria. ſegregans habitatōes eorū. vt monaſteria mulieribus remanerēt. Mares aūt alibi ſibi monaſteria fabricarēt. Quod factū eſt ad toliēdas occaſiones malorū ⁊ obſtruendū os loquētiū iniquavt habet̉. xviij. q. ij. Diffinimus. Hec aūt videt̉renouaſſe talē modū religionis. vt edificia vtrorūqꝫ ſint ꝯtigua. Habitatōnes tamē ita ſeparateclauſuris. ꝙ de habitatione mariū ad feminas. ⁊ecōtra nō poſſint tranſire niſi in neceſſitate extrema. vt ad deferenduꝫ ſacramēta infirmis. ⁊ cummagna cautela. Eccleſia aūt cōmunis eſt vtriſqꝫita tn̄ ꝙ fratres officiāt eccleſiā in diuinis in ꝑteīferioriſeū in pauimēto. Sorores in parte ſuꝑiori ſeu in ſolario. Et in officiando ſeu horas celebrando. terminātibꝰ fratribꝰ matutinas vel aliqͣaliarū horaꝝ. Sorores tūc incipiūt ſuas. vel ecōuerſo. Principalis cura monaſterij eſt abbatiſſeFratres aūt deſeruiūt eis in diuinis: quoꝝ vnusp̄eſt alijs. qui dicit̉. confeſſor ſeu prior. Poſſeſſiones habent ⁊ redditus. ex quibꝰ ſuſtentent̉: nonmendicātes: ſed ſorores exercitata lucratiua ꝯtinuant ꝓ cōmuni vtilitate. Fratres etiaꝫ honeſtalaboreria qui literis nō vacant. in ꝓuidendo victum ⁊ veſtitū. ſorores ſibi ⁊ fratribꝰ ſimul prouident. Egredi nō valent clauſurā monaſterij frēsſine magna nęceſſitate. Conſecrant̉ aūt nō ſoluꝫmoniales ſed ⁊ fratres eorū officio ſpeciali oīnovario ab officio ꝯſecratōis virginū. Habitū portant tam fratres qͣꝫ ſorores coloris griſei. tunicaꝫſcꝫ ⁊ clamidē ⁊ in clamide crucē rubeā. cū quodārotundo albo in medio eiꝰ. Lineis nō vtunt̉ accarnes. ſed carnibꝰ veſcunt̉. tribus diebꝰ in ebdomāda extra quadrageſimā. Regulā ꝓfitent̉. baug. additis ꝯſtitutōibꝰ ꝓprijs. Certꝰ numerꝰ taꝫfratrū: qͣꝫ ſoroꝝ ſcd̓m ſuas ordinatōes debet eſſenō vltra. Et hec oīa dicunt̉ inſtituta ab illa ſctābrigida ex reuelatōibꝰ ſibi diuinitus factis. Quereligio ab eccl̓ia approbata eſt. licet reuelatōnesille approbate nō ſint: pauca monaſteria habentEt florētis quidē vnū habent. quod dicitur paradiſus: in quo eſt magnus numerus fratrū ⁊ ſororum Habent quoqꝫ monaſteriū aliud inchoatūianue. Habebam quoqꝫ rome ⁊ venetijs. q̄ duodimiſſa ſūt deficiētibus pluribus ex eis morte vl̓mutatōe religionis. Et in partibꝰ quidē illis vnde oriunda ſancta fuit .ſ. ſuetia ſunt magna monaſteria in numero ⁊ diuitijs religioſe degentia.Conuerſos habent ⁊ ꝯmiſſos. quos occupant inexterioribus ⁊ mittūt hincinde. Predicāt diebuſfeſtiuis in eccl̓ijs. Audiūt ⁊ ꝯfeſſiones more aliorum religioſorū.¶ Capitulū. xij.Ir nanqꝫ ſanctiſſiv Amus Oſimūdus generoſitate p̄clarusex ſtirpe regia. ac etiā ducali nobiliſſima ortus ꝓſapia. Poſtqͣꝫ pueriles annos laudabiliter ⁊ ſupra qͣꝫ illa etas pateret̉ exegerat boneindolis adoleſcēs nō laſciuiā complexꝰ eſt mūdinō ſeculi oblectamētis ⁊ voluptatibꝰ. duꝫ libere
vti poſſet applicuit animū. ſed cor gerens ſeniac omnes ſui cordis cogitationes. ad ip̄ꝫ creatorem ſuū ⁊ opera pietatis charitatiſqꝫ ꝯuertens. īdei timore ⁊ ꝓximi charitate: eo magis feruebatindies. quo maiori vtens pro qualitate temporiſratione: cuncta ſub ſole vanitati ſubiecta tranſitoria. ⁊ caduca. iuxta ſapientis ſententiā fore cōgnouit. In virum deinde ꝓductus. Et euangelice doctrine verus imitator exiſtens. ac illud ſaluatoris noſtri ſemꝑ ante oculos ſui cordis fixuꝫtenens niſi quis renunciauerit omnibꝰ. que poſſic et nō poteſt meus eſſe diſcipulus. Ut theſauros incomꝑabiles ſibi in celo reconderet Ubi ſures nequaqͣꝫ effodiunt. nec furant̉. Ubi tinea corrodere aut demoliri nō poteſt. de bonis a deo ſibi collatis. In regno anglie ſareſberienſem eccleſiam. tunc in ſuis primordijs tenuere ⁊ exileꝫ. noua quadam fundatōne ac ampla ſui patrimonijdote ⁊ largitione ditauit. predia .ſ. terras ⁊ poſſeſſiones ſui comitatus vorſetie. ⁊ que ad ip̄m aliaſlegitime pertinebāt libros quoqꝫ calices. cruces.param ēta. ⁊ quecunqꝫ alia optima ornamenta.que cāthedralem decebat eccleſiam: ſibi pia liberalitate donauit. Ac vltra primitus īſtituta. quatuor alias dignitates trigintaduos canonicatustotidēqꝫ prebendas. alioſqꝫ archidyaconatus. ⁊officia in ea erexit. ita vt qui ſuis exigentibus meritis in ip̄ius: quā dotauit ornauitqꝫ ſariſberiēſiseccleſie poſt deceſſum primi epiſcopi fuit ordinatus antiſtes. incredibili perfectione. ⁊ gratia: necnō ſanctiſpiritꝰ lumine illuſtratus nō ſolum doctrina verbis ac operibus optimis pariter ⁊ exēplis. ꝯmiſſum ſibi gregem dominicū informaretipſamqꝫ eccleſiam cui digne preerat. illiuſqꝫ capitulum ⁊ perſonas ſacris dogmatibus inſigniret⁊ nuſqͣꝫ magis qͣꝫ ſuo in tempore diſcipline cenſura: morum honeſtas: ⁊ grauitas perſonarū in eavigeret. Sed ne promiſcuis actibus reruꝫ turbarentur officia. ac in diuinis aliqua poſſꝫ in anteaſuboriri confuſio: librum quendā perutilē ⁊ proficuum ordinalem: alias conſtitudinalē appellatum: quo fere vniuerſe vtūtur eccleſie. necnō ſanctorum vitas pro eorum gloria. ⁊ cleri inſtructione compoſuit: atqꝫ alia qͣꝫplurima imitando. poſteris extra continua prebuit: ita vt diuinum potius qͣꝫ humanum eū cuncti putarent. quem diuina miſeratio tot gratiaruꝫ muneribus illuſtrabat. Erat nanqꝫ vir totius prudentie. humilitatis ⁊ patientie. ec pietate magnificus. pudicicia ⁊caſtitate ornatus. ſobrietate ⁊ abſtinentia preditus. bonitate conſpicuus. laudabilis ſanctitate.morum honeſtate. virtutibuſqꝫ preclarus. Semper in fide conſtans. preſtantior in ſpe. Charitate ardentior. Iuſticie ⁊ equitatis amator: qui carnis illecebras. Iactantiam pompā ⁊ arrogantiatāc cetera vicia. mira cum magnitudine contempſit. atqꝫ calcauit. Et ſanctis vſqꝫ ad conſumationē corꝑis ꝯtinuatꝭ operibꝰ. ⁊ ſacramētis corꝑiseccl̓iaſticis demū rite ꝑceptis. ī ꝯfeſſiōe ꝟe fidei ⁊eterne trinitatꝭ firmit̓ ꝑſeuerās. purā ⁊ īmacl̓atāanimā reddidit creatori. Cuiꝰ qͥd ē meritis: ſūmꝰet om̄ipotēs creator: oīm deus: remunerator ani-