Titulus.XXIII.

num curata ab eo. Cunqꝫ fratres p̄dicatores adhuc apud locum ſancti ſixti morarent̉ in vrbe: ml̓tamqꝫ neceſſarioꝝ ꝓpter ordinem apud hominesnondum notū frequenter paterent̉ inopiam: cōtigit die quadā vt ꝓcurator fratrū. Frater ſcꝫ iacobus de melle romanus. panem que apponeret fratribus nō haberet. Miſſi vero fratres ꝓ elemoſyna: cum domos ml̓tas moreſolito circuiſſent: panis vix modicū ⁊ valde modicū reportauerūt Imminente igit̉ refectionis hora ad ſeruū dei dominicum: qui p̄ſens erat ꝓcurator acceſſit: defectumexpoſuit. Ip̄e vero exultans ſpiritu alacri bn̄dixit deum. ⁊ quaſi quadā fiducia infuſa ſibi deſuꝑcōfortatus: id modicū quod ibi habebat̉ panis ꝑpartes diuidi ſuꝑ menſam mandauit. Erant aūtin cōuentu tunc tꝑis fratres circiter quadragintaFacto igit̉ ſigno veniunt fratres ad refectoriū benedictionē menſe letis vocibus cōſecunt̉. Dūqꝫꝑ ordinē reſidentes bucellā panis quaꝫ vnuſqͥſqꝫcoram ſe repperit cum gaudio frangeret: ecce duoiuuenes eiuſdē habitus formeqꝫ ꝯſimiles refectorium intrauerūt: pallioꝝ ſinus que a collopendebant plenos panibus: quales ille piſtor qui mittebat cōficere ſolet deferentes. Quibus in capitevnius mēſe iuxta quam vir dei dn̄icus reſidebatſilenter oblatis. ita ſubito diſceſſerūt: vt nullꝰ vnqͣꝫ decetero vel vnde venerint ſcire poterit vl̓ quopoſtmodū diuertiſſent. Illis vero p̄dictis iuuenibus diſcedentibꝰ vir dei dn̄icus manu ad fratrescircūquaqꝫ ꝓtenſa modo inquit fratres comediteꝘ aūt hoc diuinitus meritiſqꝫ ſerui dei dn̄ici fuerit ꝓcuratū nemo penitus dubitauit: ſicut qͣꝫplures adhuc ſuꝑſtites ex illis qui tunc aderant fratribus atteſtant̉. Similiter legit̉ bononie cōtigiſſe de pane diuinitus ꝓcurato. hoc variato: qꝛhicduo illi iuuenes angelici venientes attulerūt duocaniſtra plena. vnus caniſtrū panis. alter caniſtꝝficuum. Et ante ſingulos apponentes panes ⁊ ficus incipientes ab inferioribus inclinati recedentes nō ſunt amplius viſi. ¶ Altera vice rome cumin conuentu ſancti ſixti tunc fratres habitarent ⁊fratres de mane hoſtiatim q̄ſtuando nō niſi vnūpanem ab vna muliercula (ne vacui omnino domum redierēt) accepiſſent. Reuertētes in via obuiarunt cuidā iuueni. qui cum peteret obnixe elemoſinam: compaſſione moti illū panem ip̄i obtulerunt. Et ad cōuentū redeuntes nunciarūt patriqd̓ acciderat. Qui leta facie eis dixit. Non cōtriſtemini: dn̄s ꝓuidebit ſeruis ſuis. Angelus domini fuit cui panem dediſtis. Dictis igit̉ horis mandauit. b. pater illud modicū panis quod incellario erat adduci. ⁊ benedictionē menſe letis vocibus ꝓſequentibꝰ fratribꝰ: deinde mēſas ingreſſisꝑ ꝑticulas paruas diuiſuꝫ ſingulis modicū anteſingulos iuſſit apponi. Et iterū atqꝫ iteꝝ ꝑticulasmultiplicatas ꝑ ſeruitorem menſe ſaturati ſunt ⁊adhuc ſuꝑauerunt fragmenta. Cum autē defeciſſet vinum in vegete vnde apponeret̉ fratribus adbibendum: mandauit beatus pater ꝓcuratori: vthauriret ex vegete: quam tamē inſinuauerat ei fore vacuam ꝑgens nihilominus ad iuſſum viri deiplenam inuenit. Et qua hauſtū ꝓpinatū fratribꝰ

ſuauiſſimū inuenerunt. ¶ Item cum. b. pater exbononia in tuſciam ꝓficiſceret̉: ⁊ in alpibus ſociꝰeius pre debilitate ex fame vlteriꝰ ꝓcedere nō valeret: qͣꝫuis pius pater hortaret̉ ad iter ꝓſequendum vſqꝫ ad ꝓpinquā villā: vbi ſe poſſet reficere.poſt aliquos paſſus excuſauit ſe ille nō poſſe Uade ait vir dei ad arborē illam digito oſtendens ꝓpinquam loco: et affer quod ibi inueneris. Quocum labore accedens inuenit ibi panem niue candidiorem tobalea inuolutū. Ip̄mqꝫ ad beatū dn̄icum adduxit. Et ille. Cōfortare inquit. Cunqꝫ accipiens cōfortatus eſſet ex pane celitus miſſo: dixit. b: pater. Uade ⁊ repone reſiduum: vbi inueniſti. Quo facto reuerſus ait frater. Et quis ibipoſuit panem tam pulchrū tam ſapidū. Cui ſctūsrecreatus es ait. nō queras vlterius. ꝓſequamuriter. nec credendū eſt ab homine illū ibi poſitū extitiſſe. ¶ Item rome poſtqͣꝫ moniales ex diuerſislocis vrbis ex cōmiſſiōe pape ꝯgregaſſet in ſctō ſixto vt infra dicet̉ monaſterio numero circa centūet ipſi ⁊ fratribꝰ ſuis papa honoriꝰ eccl̓iam ſancteſabine ad habitandū dediſſet vbi tunc erat reſide̓tia pape: vna dierū cū pluribꝰ fratribꝰ acceſſit admonaſteriū p̄fatū ſancti ſixti ad p̄dicādū ⁊ inſtruendū ſorores ad vitā regularē. Et poſt ſanctā exhortationē mandauit afferri vinū ad faciendū incharitate collationē. Qd̓ allatū cū fuiſſet: mādauit pr̄ ſctūs cyathū eo impleri vſqꝫ ad ſūmū. Exquo pͥmo ipſo bibens: poſtea frēs qui cū eo erantquantū voluerūt ſitim extinguentes. Deinde mādauit cyathū illū ꝑ rotā vino pleniſſimū monialibus ſingulis porrigi. Ex quo cum om̄s bibiſſentet bn̄: demū cyathus plenꝰ remanſit vino: ſed necvna gutta ex eo in terrā cecidit: cū tn̄ ꝑ manus ml̓torum tranſmiſſum fuiſſet. ¶ Uice altera cū eſſetin itinere cum pluribꝰ ſocijs fratribꝰ nouiter ad ordinem receptis ⁊ delicijs aſſuetis in ſeculo: applicantes ad hoſpitiū cauſa recreatōis vinū nō inuenerunt. At b. pr̄ cōpatiens ſocijs vt delicatis: modicum vinū qd̓ remanſerat in eoꝝ flaſculo mādauit in vas magnū aqua plenū immitti. factoqꝫ ſigno crucis ſuꝑ illud in optimum ⁊ merū vinū eſtcōuerſuꝫ. Ipſe aūt ꝓ ſe in itinere morē iſtū cōmuniter obſeruabat: vt ſitim ex labore itineris ad aliquem aque fontē extingueret anteqͣꝫ ad hoſpiciūdeclinaret: ne forte hoſpes ſcandalizari valeret: ſiex magna ſiti multū biberet.Uolebat vir iſte. §. X.pr̄ nr̄ pijſſimus do. viſitare tribulatos ⁊ pauꝑescōſolari. Erat quippe rome in turri iuxta portā lateranēſem quedā ſolitaria magne religiōis ⁊ ſctītatis femina noīe bona: ꝟitatē ſui noīs aſſecuta.Hec īfirmitate laborabat gͣuiſſima. Nā de pectore ⁊ māmillis eiꝰ ſcaturiebat innūerabil̓ ꝟmiū ml̓titudo. Quā horrendā egritudinē cū tāta patientia ⁊ gratitudine mulier hͨ ſuſtinuit: vt decidētesqn̄qꝫ vermes recolligeret: ⁊ in ſuo pectore. collocaret. Hanc deuotus dn̄icus viſitabat: confeſſionēeius audiebat: ⁊ frequenter cōicabat. Quam cuꝫdie quadam cōmunicaſſet: ꝟbaqꝫ ei conſolatōnis.⁊ edificationis ſedens ad eius feneſtram loquere