Capitulū .IIII.Fo.

CCXLII.

des qꝫ manu ſua ſanctiſſima tetigit: ordīate ⁊ duiciter componēdo. In hunc modū cum ſcd̓o feciſſet ac tercio: vultū qͦꝫ dilaceratōe deformatū aliaqꝫ membra locis ſuis coaptaſſet: ſurgens ab orōne fecit ſignuꝫ crucis ſuꝑ eum. Tunc ſtans ad caput mortui eleuatis manibus in celū virtute diuina eleuatꝰ eſt ip̄e a terra ſuꝑ altitudinē cubiti ſuſpenſus in aere: ⁊ magna voce clamauit. O adoleſcens neapoleon in noīe dn̄i nr̄i ieſu xp̄i tibi dico ſurge. Et ſtatim videntibꝰ cunctis qui ad tamgrande ſpectaculū cōfluxerāt. ſanus ⁊ incolumisſurrexit ⁊ dixit ſuſcitatori ſuo. Pater da mihi māducare. Et vir pius dedit ei cibū ⁊ potū ⁊ ſanū ethylarē: nullūqꝫ leſiōis ſignū hn̄tem reddidit ip̄mſuo patruo dn̄o ſtephano cardinali. Iacuerat ātmortuus a mane vſqꝫ ad horā nonā. Suſcitatusvero eſt. vt opinor. xvj. kalen̄. Martij in die martyris valentini. ¶ Narrat qͦꝫ Uincen̄. in ſpe. hyſtor̄. li. penultimo. Et idē habet̉ ī lectionario chori. Idem refert̉ in quodā bello compoſito ex pluribus legendis de vita. b. do. poſt mortē eius ſexmortuos reſuſcitatos: p̄cipue in hungaria meritꝭet ad inuocationē eius. Et in primis in quadā regione hungarie vir quidā nobilis cum vxore ſuadeuotōis cauſa ad reliquias. b. do. que in cōuētufratrū habebant̉ acceſſit: cuius filius quē ſecū duxerat ꝑuulus infirmatꝰ ibidē ad extremū vite moriendo ꝑuenit. Quē pater merens ad eccl̓iā deferens ⁊ corā altari. b. do. collocans. voce flebili lamentari cepit ⁊ dicere. Beate dn̄ice letus veni adte: en triſtis redeo. Cum filio veni: en orbatus recedo. Redde mihi queſo filiū meuꝫ. Redde mihileticiā cordis mei. Cunqꝫ ſic lugēs vſqꝫ ad mediānoctem ꝑſeueranter maneret. circa mediū noctispuer reuixit. lac ſuxit ⁊ ꝑ eccl̓iam ambulauit. Sicqꝫ ad domū ꝓpriā incolumis eſt reportatꝰ. Uirquidā de caſtro ſunnich orbatus filio thoma nomine iam defuncto ſuꝑuenienti nocte circa corpeius plorans ⁊ eiulans reſidebat. Socio tandē.ſecū aderat ad quieſcendū ꝑgente. cum remanſiſſet ſolus: accenſo lumine circa caput adoleſcentiſfilij defuncti ſe collocans habenas lachrymaꝝ relaxauit. b. do. vt pr̄i redderet filiū inceſſanter votis ⁊ vocibus interpellans. Factū eſt igit̉: vt circagalloꝝ cantū: qui mortuus fuerat ſe moueret ⁊ aꝑtis oculis prius dixit. Quid eſt pr̄ ꝙ ſic habes faciem madefactā? Cui ille. Lachryme ſunt fili patris tui. qꝛ tu mortuus fueras: ⁊ ego ſolus remanſeram omni gaudio deſtitutus. At ille. Multuminquit fleuiſti pr̄. Sꝫ. b. do. deſolatōi tue compatiens vt tibi viuus redderer ſuis meritis impetrauit. ¶ Crebreſcēte ꝑ totā hungariā virtutū famaqua ꝑ merita. b. do. ſuꝑ viuos ⁊ mortuos manusdn̄i frequētabat: vir quidā ad omnia infidelis ꝓrlus ⁊ īcredulus ꝑſiſtebat. Contigit aūt eius filiūgrauiter infirmari in qua infirmitate deinde ſpm̄exalauit. Quidā aūt ex notis eiꝰ. qui venerat adcōſolandū eum: ⁊ vigilandū cum eo circa corpusdefuncti. dixit ei. Crede. b. do. magni meriti eſſeapud deū. virtutēqꝫ dei in veritate oꝑari miracuia ꝑ euꝫ que referunt̉: ⁊ ip̄m inuoca tota corde: forſitan qui pleroſqꝫ mortuos ſuſcitauit. ⁊ tuū filiuꝫ

reſuſcitabit. Tunc ille cōpunctus corde ſuꝑ incredulitate p̄terita: amare redarguit ſeip̄m. Aſſūptaqꝫ fiducia ꝑ totā noctē ab inuocatione beati dn̄icigemitibus ⁊ p̄cibus nō ceſſauit. Prima igit̉ horanoctis qui iacebat mortuus mouit manū: ⁊ velamen abiecit quo facies eius inuoluta erat ac ſurrexit. Tandem pater cū filio ſuſcitato in ſolū ꝓperans: quanta ei deus fecerat ad honorē ſancti dominici omnibꝰ publicauit. Tres alios in regiōe illa ſuſcitauit: q̄ ob breuitate nō alit̓ explico. Unūin aquā ſuffocatū ſeruū: ⁊ duos ꝑuulos.Qualiter beaᵐ. §. VIII.tus dn̄icus ſpiritu ꝓphetie claruit ml̓tipliciter p̄dicendo multa futura occulta et mortes aliquoꝝ¶ Predicante aliqn̄ ſeruo dei dn̄ico: in ꝑtibꝰ tholoſanis: cōtigit quoſdā hereticos captos ⁊ ꝑ eumconuictos: cum redire nollent ad fidem catholicātradi iudicio ſeculari. Cunqꝫ eſſent incendio deputati: aſpiciens inter alios quendaꝫ: ac ſi aliqͥdin eo diuine p̄deſtinatōis fuiſſet intuitus. Iſtuminquit officialibus curie reſeruate: nec aliquo mōcum ceteris comburat̉. Conuerſuſqꝫ ad eum blāde alloquens. Scio inquit fili mi: ſcio ꝙ adhuc licet tarde bonus eris homo ⁊ ſanctus. Res ſtupēda ⁊ digne cōmendanda memorie. dimiſſus nāqꝫꝑ annos fere. xx. in heretica cecitate ꝑmanſit. Tādem ꝟo dei gr̄a illuſtratus: relictis tenebris ad lumen venit. Frater etiaꝫ p̄dicator effectus in eodēordine vitā ſuā laudabiliter duxit: ⁊ feliciter cōſumauit. ¶ Preterea dum adhuc fratres apud ſanctum ſixtū morabant̉ in vrbe ⁊ ibidē vir dei dn̄icus p̄ſens eſſet: quaſi ſubito facto ſpiritu dn̄i ſuꝑeum ad capitulū fratribꝰ cōuocatis palā omnibꝰnunciauit quattuor fratres ex ip̄is in breui. duosvidelicet in corꝑe: duos aūt in ſpiritu moriturosNec mora verbū comitat̉ effectus. Nam nō multo poſt tꝑe duo fratres carnis debitū exoluentesmigrauerūt ad dn̄m. Duo vero alij ad ſeculū redeuntes ab ordine penitus receſſerūt. ¶ Nec ſilēdum qͦꝫ eſt qualiter virū dei occaſus excellētis viri ſymonis comitis mōtiſfortis ſpiritualis amiciet familiaris ſui: qui ꝓnegocijs fidei que ſtrenueagebat in ꝑtibus tholoſanis idem mortuus eſt: ꝑviſionis myſteriū diuina ſibi reuelāte virtute nolatuit priuſqͣꝫ fratres ꝑgerent de tholoſa. Uidebat enī in ſomnis imaginaria quadā viſione: ſedintellectu nō vacua. arborē quandā quantitate ꝓceram: ramoꝝ expanſione diffuſam. denſarumqꝫfrondiū venuſtate pulchram: quieſcentē qͦꝫ in ramis eius auiū multitudinē copioſam. Poſt paululū aūt arbor corruit: ⁊ omnis ille cetus auiū diſperſus aufugit. Intellexit ſtatim vir dei diuinoſpiritu repletus comitis montiſfortis magno videlicet pͥncipi: pupilloꝝqꝫ tutori mortꝭ excidiū ꝓximum imminere: ſicut ⁊ rei poſtmodum ꝓbauiteuentus.De multis.§. IX.alijs miraculis in diuerſis generibꝰ rerū. Et pͥmode pane ⁊ vino diuinitꝰ ꝓcurato vel multiplicatoEt vna ſerua dei que pectus habebat vermibꝰ ple

F 4