Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CCXXXVIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XXIII.

Quantū ad ſecun­ §. IIdū prīcipale gl̓ioſuſ pr̄iarcha dn̄icꝰ vocat̉ meritomagnꝰ ī regno celoꝝ .i. gr̄aꝝ affluētia. de qͦ pōt exponi illud Eccl̓. Spēs celi gl̓a ſtellaꝝ. Suꝑ celoſſeptem planetarum eſt octaua ſpera ſcꝫ celum ſydereum: in quo fixa ſūt ſyderā. Unde ⁊ firmamētum dicitur. Et quemadmodum ſtelle celi illiuspre multitudine dinumerari nō poſſunt: ideo necgradus gratie ſanctorum. Nullus enim ſanctusita fuit in tanta gratia ſublimatus quin ſemꝑ potuerit in ea creſcere magis: qua gratia deus habitat in ſanctis. ẜm id Eſaie. lxvj. Celum mihi ſedes eſt .i. anima mediāte gratia. Et gratia dei aitapoſtolus ad Ro. vj. Uita eterna. Ipſa ē que facit opera noſtra deo grata ⁊ meritoria vite eterneHec copioſa fuit in Dominico vt dicere poſſet idapoſtoli. Gratia dei ſum id qd̓ ſum: ⁊ gratia eiusin me vacua nō fuit: ſed ſemper ī me manet. Hācgratiam gratum facientem ſuis meritis ⁊ precibꝰpluribus impetrauit: vt patet exemplum de magiſtro Conrado: qui ſua ſcientia conductus eratad legendum bononie: qui cum mundanis eſſetimplicatus: orante pro eo beato Dominico vnanocte: de mane diei aſſumptionis beate marie cātore inchoante hymnū prime ſcꝫ Iam lucis ortoſydere: acceſſit prefatus magiſter cōradus ad pedes beati Dominici in choro exiſtētis: ⁊ totꝰ gratie vino ebrius petijt inſtanter habitum ⁊ accepitQuidam etiam adoleſcentulꝰ nomine Thomaſquem propter ſui puritatem ⁊ ſimplicitatem tenere diligebat: ita vt filius eius diceretur: ſeductusa quibuſdam ſocijs laycis reuertebat̉ ad ſeculuꝫ.Quod cum patri relatum eſſet: orationi pro eiusſalute ſe dedit: que ſubito eū reduxit ad viam gratie. Nam cum exuto iam habitu religionis camiſiam ſecularem indueret: cepit clamare fortiter.Iſte me cōburit vt ignis: cito extrahite eam a me:quia totus ardeo. Sicqꝫ inter iſta compunctꝰ adreligionem redijt ⁊ gratiaꝫ. Innumeros alios reduxit ad gratiam hereticos ⁊ fideles peccatores. Uerum in ſanctis reperitur nō ſolum gr̄a gratum faciens omnibus neceſſaria: ex qua oriunturcuncte virtintes: ſed aliquādo etiam gratia gratiſdata. De qua ait apoſtolus. j. Corin. xij. diuiſiones gratiarum ſunt: idē vero dominus. Alij datur per ſpiritum ſermo ſapientie: alij ſermo ſcientie in eodem ſpiritu: alij fides: alij prophetia: alijgratia ſanitatum: alij operatio virtutum: alij genera linguarum: alij interpretatio ſermonum: alijdiſcretio ſpirituum in eodē ſpiritu. Noueꝫ ponitgenera gratiarum: que dantur aliquibus ſanctisquādoqꝫ non vt habitus permanētes: ſed vt paſſiones tranſeuntes ẜm Tho. ⁊ ad vtilitateꝫ eccleſie dantur ad manifeſtandam ſanctitatē alicuiusvt habeatur in reuerentia: ⁊ probandum veritatēdoctrine eius. Has omnes fere reperitur habuiſſe dominicus. Ubi primo ſciendum ꝙ ſapientia ⁊ſciētia a propheta Eſaia numerantur interꝭ donaſpirituſſancti: ab apoſtolo inter genera gratiaruꝫ

a philoſopho inter virtutes intellectuales: ſed differenti ratione. Nam dona ſunt inquantum importantia quandam noticiam a deo infuſaꝫ. Sapiētia quo ad diuina. Scientia quo ad humanaagibilia cum quodam guſtu ſuaui: vt illam omnibus poſtponat mundanis. Gratie vero ſunt gratiſdate aliquibus: vt ſcilicet quis ſciat ⁊ loquaturde diuinis quo ad ſapientiam: de humanis ⁊ moribus quo ad ſcientiam ſuauiter ⁊ efficaciter: nonex ſtudio: ſed diuina infuſiōe. Unde dicit̉ ſermoſapientie ⁊ ſcientie ſermo. Uirtutes ſunt intellectuales inquantum quis ex exercitio lectiōis ⁊ audiendi per rationes humanas cognoſcit ſuperna⁊ diuina: quo ad ſapientiam: vel humana ⁊ naturalia quo ad ſcientiam. Omni iſto triplici modobeatus Dominicus habuit ſapientiā ⁊ ſcientiamvt de eo dici poſſet quod dicit̉ de helya. Surrexit helyas quaſi ignis: ⁊ verbum eius vt facula ardebat. Nec poterat reſiſti (vt dicit̉ de Stephanoprothomartyre) ſpiritui ⁊ ſapiētie: qui per os eiꝰloquebatur. Cum rome moniales in omnibus pene monaſterijs viuerent multum diſſolute ⁊ ſeculariter. Decreuit Honorius papa reducere omēsad vnum locum in quo clauſe ſimul religioſe viuerent. hoc autem executioni mandandū cōmiſit tribus cardinalibus ⁊ beato Dominico. Quiomnes collegit in eccleſia ſancti Sixti facto ibi ſolenni monaſterio cum debita clauſura: normaꝫ religioſe viuendi eis tradens: ſub habitu ordinis ⁊cura fratrum predicatorum. Licet enim multasinueniret contrarietates ⁊ impedimenta ab ipſis⁊ conſanguineis earum hoc recuſantibus: ita ſuauiter ⁊ efficaciter loquebatur de diuinis ⁊ ſanctismoribus: vt omnes demum acquieſcerent verbiseius. Fides ꝓut ē gratia gratiſdata importatquandam certitudinem mentis de inuiſibilibusvel talem noticiam ꝙ efficacibus verbis oſtenditrationes perſuaſibiles fidei. Hanc oſtendebat ſehabere beatus Dominicus: cū ⁊ ī miſſa ita copioſe flebat: ac ſi chriſtum videret in altari. Et cū ꝓficiſceret cum epiſcopo ſuo didaco in ytaliā quado adhuc iuuenis erat: prima nocte qua declinauerunt ad hoſpicium hoſpitem ſuum quē inuenithereticum: tam efficaci ratione qͣꝫ irrefragibili ꝑſuaſione ad fidem conuertit. Ut verus propheta multa reuelauit alijs futura vl̓ occulta: ac ſi p̄ſentia eſſent: vt mortem comitis montiſfortis: etmortem regis aragonum. Item cum magna ſiccitas eſſet: ita ꝙ circa feſta natalia adhuc non eratſeminatum: propter hoc ⁊ populo predicaret ſciens eorum ſuper hoc afflictionem conſolatus eſtpredicens pluuiam qͣꝫcitius deſcenſuraꝫ. Quodſubito contigit. Quendam fratrem euntem adpredicandum occulte habentem ſecum pecuniaꝫcognoſcens dure redarguit. Gratia fuit plenſanitatum. Nam fratrem Rodulſum procuratorē fratrum febricitantē ad mortē: ſubito or̄e ſanitati plene reſtituit: ⁊ mulierē a quartana liberauit̉in vita exiſtēs. Nā pꝰ mortē varijs infirmitatiboccupatos ſoſpites reddidit. Oꝑatio ꝟtutum