Capitulū XIII.Fo.

¶ ¶ M.

no cōcilio. Cū fecerint illi patres multas additiones ⁊ diminutiones ꝟboꝝ ad ſynodum nycenumSequeret̉ ꝙ illi om̄es fuiſſent excōicati ⁊ depoſiti greci ⁊ latini. quod nullus dicit. Et hoc ideo qꝛaddentes ꝟba nō addiderūt cōtraria illis que incōcilio niceno fuerūt determīata. vnde nō aliā fidem ꝓpoſuerūt ſed declarauerūt in illo dicta magis explicite. Fuit ergo in dicta ſynodo epheſinadetermīatum ꝟginem mariā vere eē filij dei genitricē: et in chriſto eē vnam tm̄ ꝑſonam in duabusnaturis. diuina ſcꝫ et humana.Tercia diuiſio §. IIII.fuit general̓ omnium excīaꝝ orientaliū tꝑe leonispͥmi pape anno dn̄i. cccc. xliiij. Cauſa huiꝰ diuiſionis fuit iſta Mortuo cyrillo alexandrino qͥ fueratmagna colūna ꝟitatis ⁊ zelator fidei accepit ſedēalexandrinam dyoſcorus magnus laqueus dyaboli. Et flauianus ſanctus vir ſedē tenebat ꝯſtantinopolitanam. Cum aūt cōſtantinopolis eēt quidam monachus noīe eutices. archimandrita. id ēpater multoꝝ monaſterioꝝ ſeu abbas. iſte ardent̓impugnabat neſtorium ponenteꝫ ī xp̄o duas perſonas. Et talem errorē ita deteſtatus ē nō ẜm ſciētiam ꝙ incidit in aliam hereſim etſi illā oppoſitamaſſerēs videlicet in xp̄o vnā tm̄ naturam ⁊ humanam aſſumptam ꝯuerſam in diuinam. Cū hec cepiſſet iſte eutices dogmatizare. flauianus cōſtantinopolitanus ep̄s ſeu patriarcha vocans eū arguit de errore. Et cū nō poſſet eū dirigere in viaꝫveriratis. pertinacem in ſua ꝑfidia eiecit eum deeccīa vt hereticū. ⁊ abſtulit ab eo curam monaſterioꝝ. Qui appellauit et petijt cōciliū generale fieri ⁊ iudicari a dyoſcoro alexandrino ep̄o. Auctoritate igit̉ leonis pape ꝯgregata ē ſynodus iteꝝ īepheſo. vbi ⁊ alia immediata fuerat celebrata Adhanc ſynodū veniens dioſcorus alexandrinꝰ vallatus monachis ⁊ militibus ſecularis curie voluit ip̄e preeſſe ſynodo. cū tamē hoc nō eēt ei ꝯmiſſūa papa. ſed certis legatis miſſis ab eo quibꝰ locuꝫnō dedit. ſed tyrannice pͥmū locū tenēs coegit omnes p̄ſētes ſubſcribere ꝙ fides euticetis eēt catholica Uicarij aūt ſeu legati pape fugerūt de ip̄o cōcilio ne cogerent̉ ſubſcribere. Fecit aūt capi ſctm̄flauianū conſtantinopolitanū ep̄m: quaſi iniuſtāſententiam dediſſet cōtra euticeꝫ. Flauianus aūtetſi multis verberibus affectus appellauit ad papam. ſed nō fuit auditus. quinīmo in carcere poſitus noctu fuit ſuffocatus. Statim dyoſcorus ſuūarchid yaconū noīe anatolium ordinauit ꝓ flauiaano ep̄m conſtantinopolitanū: ⁊ euticeti reſtituitom̄ia monaſteria qͥbus fuerat pͥuatus. Depoſuitetiam et ep̄m antiochenū. nō obſtante ꝙ in om̄ibꝰei cōſenſiſſet et ꝓ eo ordīauit quendā maximū nomine. Audiens aūt hec leo irritauit oīa geſta illiꝰſynodi ſcribens theodoſio iuniori quō dioſcorusꝑturbabat eccīam. et rogabat eū vt annueret aliāſyondū fieri intra ytaliā. vt mala facta ꝑ dyoſcoꝝcorrigerent̉ qui nullo mō cōſenſit. ſed firmiter tenuit ſententiam illius ſynodi. ¶ Et tunc om̄es eocleſie oriētales ſubtraxerūt ſe ab obedientia romane eccīe. Nam eccleſię alexandrine (vt dictum ē)

p̄ſidebat ip̄e dioſcorus auctor oīm maloꝝ. qͥ nonſolum pape nō obediuit: ſꝫ libelluꝫ ſcripſit ꝯtra eūnūcupans caput putridum ⁊ excōicans euꝫ. Iſtefuit primus qͥ ꝯtra papam fecit libellū. Et eccīamantiochenā regebat maximus ordinatꝰ ab eo. Cōſtantinopolitanā tenebat anatolius ibi poſitus ꝑdyoſcoꝝ quem veriſimiliter credi poteſt fuiſſe ſueopinionis. Hieroſolimitanus epūs erat iuuenal̓qͥ ei in oībus cōſentiebat. Similiter ⁊ alie eccleſiequaꝝ ep̄i ſe ſubſcripſerant exceptis qͥnqꝫ cū flauiāno cōſtantinopolitano qui oēs depoſiti fueruntab eo. Tenuerūt aūt ſic ꝯtra romanā eccīam tototempore vite theodoſij iunioris imꝑatoris: qui nl̓lo euentu voluit cōſentire vt aliud cōcilium fieretquod durauit ꝑ ſeptem annos. Mortuo auteꝫtheodoſio factus eſt imꝑator martianus. qui eratvir catholicꝰ. Unde ⁊ leoni pape ſcripſit. ꝙ ſi volebat fieri aliam ſynodū: erat in beneplacito ſuo.Uidens aūt anatolius cōſtantino politanus ep̄sꝙ imꝑator pape cōſentiret. cōſcius qͣliter ⁊ a qͥbfuerat ordinatus. egit cū martiano auguſto ⁊ cuꝫpulcerrima auguſta ꝙ ſcriberēt pape leoni ꝙ ſeſſioni ſue conſentiret partim cōſcientia ductus ⁊ coactus ꝟitate: ꝑtim etiaꝫ timore. ne de ſede ſua pelleretur. Leo aūt annuit petitōni imperatoris ⁊ imperatricis. Et ſic celebrata eſt ſynodus in calcidonia. In qua eccīe orientales fuerūt reunite cū occidētalibus. Et fuerūt ibi ſexcēti. xxx. patres .i. ep̄ivbi fuit damnata hereſis euticis. Et declaratū invna ꝑſona ih̓u xp̄i eē naturas diſtīctas. Et tolerati in ſuis dignitatibus cōſtantinopolitanus ⁊ antiochenus ⁊ hieroſolimitanus ep̄i: ſolus dioſcorꝰalexandrinus condemnatusⁱ ⁊ p̄cipue qꝛ excōicationē auſꝰ fuerat inferre cōtra leonē papā. vt dicitur di. xxj. Et ibi martianꝰ imꝑator pn̄s fuit. quiſic dixit. Nos ad fidem cōfirmandā nō ad potentiam oſtendēdam. exemplo religioſiſſimi conſtātini pͥncip̄is intereſſe ſynodo volumus. vt inuētaꝟitate nō vltra multitudo doctrinis pͣuis attractadiſcordet. diſ. xcvj. Nos ad fidem. Durauit iſtavnio toto tꝑe leonis pape ⁊ hylarij ſucceſſorꝭ ſui.licet in alexandrina eēt turbatio multis ex clero ⁊populo ſequentibus dioſcoꝝ depoſitum.Quarta diuiſio .§. V.facta fuit in eccleſijs orientalibus ꝑ achaciū ꝯſtantinopolitanū ep̄m. de quo habet̉ diſ. xix. Et eo tēpore romanā regebat eccīam. āno dn̄i. cccclxx. ſimplicius qͥ hylario ſucceſſerat. In alexandrīa autēeccīa diuiſio erat: ita vt duo in ea fierēt ep̄i ſeu pr̄iarche. Unū eligebāt catholici: alium ſibi hereticiſtatuebāt. poſt interfectionē ꝓtheri alexādrini catholicoꝝ pr̄iarcha vocabat̉ thimotheus faſtialushereticoꝝ ꝟo thimotheus elurus. qͦ mortuo ordīauerūt heretici petꝝ mōgium. Achacius ꝟo cōſtātinopolitanus ſcripſit ſimplicio pape ꝙ nullomōſeſſioni petri mōgij aſſentiret. ⁊ ab eodē petijt auctoritatē vt eūdē petꝝ tāqͣꝫ hereticū poſſꝫ ab eccīsalexādrīa expellere. Qd̓ ⁊ factū ē. Nā auctoritatepape ꝑ potētiā imꝑatoris zenonis: qͥ tūc regebatimperium ſuccedens leoni imperatori pꝰ martianum. Et ſic petrus mogius expulſus de ſede fuit