.XXII.Titulus.

qꝛ nō inuenirent in clero: qui non eſſet arriana velmacedonica hereſi reſperſus. ⁊ propter hoc nullūtalem vellent ꝓmouere ad tantam ſedem: coactiNectarium laycū virum prudentem ⁊ literatumbone fame. quē ſolū īuenerūt nulla hereſi infectūanteqͣꝫ inciꝑent ſynodū cōſecrauerūt. quē cognoſcebāt ſufficientē eē ꝯtra oēm hereſim pugͣre. quāordinationē etiā fecerunt ꝯͣ canonē illū qͥ dicit nullū laycū debere ſubito ad ep̄alem ſedē ꝓmoueri.Sꝫ qͣſi neceſſitate coacti hoc fecerūt qͥ in ſynodoteneret locū ſuū. Sicqꝫ reunite ſūt eccīe oriētalescū occidētalibus. Poſt nectariū qͥ patriarchatumtenuit. xvj. annis aſſūptus fuit Ioh̓es criẜ. anniſvj. Cui ſucceſſit arſatius annis duobꝰ. Hic arſatius fuit intruſus et ordīatus expulſo indebite. Iohāne criẜ. de ſede ꝑ theophilū alexandrinū epūmemulū eius: facto ꝯciliabolo ꝯͣ eū fauore archadijimꝑatoris. Hoc ſuggerēte imꝑtune vxore eiꝰ Eudoſia qꝛ cōtra eam p̄dicauerat. Sed innocētiꝰ ppa pͥmꝰ hec ſentiēs litteras et nūcios miſit iſta retractās. Sed nūcij fuerūt detēti in quodā caſtro:⁊ litere eoꝝ arrepte ꝑ annos duos. hoc agēte imperatrice: ne iohānes reuocaret̉. Demū hoc cognito innocētio: illū arſatiū etſi iā mortuū depoſuit. ⁊ Io. reſtituit. ⁊ archadiū imꝑatorē excōicauitvt habet̉ diſ. xcvj. Duo ſūt. Mortuo Io. ī exilioſucceſſit achitus in ſede conſtantinopolitana āniſxx. poſt quē ſiſiniꝰ anno vno. Sederūt aūt om̄esiſti quinqꝫ annis. xlv. ſub obediētia romane eccīeexceptis duobus annis arſatij.Secunda diui­ .§. III.ſio orientalium ab occidētali eccīa fuit tꝑe celeſtini pape āno. .ccccxxxvj. Cū mortuo ſoſinio neſtorius p̄ſbyter vocatus de antiochia (vn̄ al̓s fueratvocatus criẜ.) venit cōſtantinopolim: ⁊ ibi eſt ordinatꝰ ep̄s. hic in pͥmo vel ſecūdo ſermōe cepit dogmatizare. vt nullus beatā v̓ginē deberet diceregenitri cē dei: ſꝫ xp̄i genitricē qͥ eſt homo. qꝛ hoīemgenuit ⁊ nō deū. aſſerēs deum ab hoīe naſci eē impoſſibile. Ponens duas ꝑſonas in xp̄o diſtinctaſvnā filium dei: aliam filiū virginis. Dogmatizabat etiam ſpūm ſanctū nō eē a filio. nec habere exiſtentiā a filio. Qui ⁊ iā fecit ſymbolū mō ſuo: ſedhereticū: ⁊ ab iſto pͥmo incepit error grecoꝝ qͦ aſſerūt ſpūmſanctū nō ꝓcedere a filio. Sed cyrillusalexandrinus ep̄s ſanctus vir. quē greci habent īmagna veneratione ⁊ doctrinā eius. ſcripſit pl̓esepl̓as ad eū arguens eū de tali errore Et cū ꝑſiſteret ꝑtīaciter ī tali errore ſuo ſcripſit vna cū cōſilioegyptiaco cōtra eū et ꝟitatem fidei ad celeſtinuꝫpapam. Quā examinās celeſtinꝰ ⁊ inueniens integram ⁊ verā fidem ꝯtinētē aſſerētē xp̄m vnā ꝑſonā in natura diuina ⁊ humana ſubſiſtētē. ⁊ ſpiritūſanctū ꝓcedere a filio ⁊ habere exiſtentiaꝫ abeo ſicut a pr̄e. Unde celeſtinus mādauit neſtorioꝙ reciꝑet epl̓am cyrilli cōtinētem verā fidem ⁊ itacrederet. quia ⁊ romana ſynodꝰ hec teneret. Quinoluit acquieſcere etiam celeſtino pape. Iſta gͦ fuit ſecūda diuiſio eccīe cōſtantinopolitane: licet nl̓la aliaꝝ orientis pͥncipal̓ ſecuta ſit neſtoriū. Sednec tota eccīa conſtantinopolitana. Naꝫ ml̓ti cle-

rici et layci reſiſtebant neſtorio. Iſtud ſciſma nondurauit niſi ꝑ tres annos. qꝛ celebrata ē ſynodusvniuerſalis in epheſo. ccc. patrū tꝑe pape celeſtini ⁊ imꝑatoris theodoſij iunioris in qua reprobata fuit talis hereſis. Et epl̓a beati cyrilli q̄ reprobabat dictū errorem ⁊ cōtinebat integrā fidem: fuit cōfirmata ⁊ ſubſcripta a papa celeſtino ⁊ dictacircularis. quia miſſa ꝑ totū orbeꝫ. vt epl̓a ſynodiepheſine. Quā nec ſic voluit neſtoriꝰ reciꝑe. Predicti aūt ſancti pr̄es in ſynodo epheſino cōgregati. ſtatuerūt ꝙ nullus aliam fidē exponeret vl̓ doceret qͣꝫ illam q̄ ſcripta ē a ſanctis patribꝰ. cccxvj cia dil.ꝯgregatis in nicena ſynodo. Quod ideo fecerūtqꝛ ille neſtorius fecerat ⁊ ip̄e ſymbolum; in qͦ multa erāt cōtra ea q̄ determīata erāt in ſymbolo niceno. Et ſic habet̉ in greco ⁊ latino. Decreuit ſāctaſynodus .ſ. tercij ꝯcilij. ſꝫ pͥmi epheſini nulli licerealiā fide ꝓferre. Eos ꝟo qui p̄ſumpſerint aut cōponere aliā .ſ. ꝓponere vel ꝓferre aliā fidē. ſi ep̄iſūt: alienētur a ſuis ep̄atibus: ſi clerici: a clero ſintalieni. ſi monachi vel layci ſint excōicati. Hāc determīationē ⁊ decretū cōcilij epheſini nō intelligētes neqꝫ legētes vt ſcriptū ē greci ſumpſerūt cauſam ſue diuiſionis. Sed nec latini bn̄ allegant. qꝛdicūt ibi cōtineri. Si quis aliud p̄dicauerit vl̓ dixerit addēdo vel minuēdo anathema ſit. Sꝫ patet ex illo decreto hoc nō dici. Sed ſi qͥs aliam fidem ꝓpoſuerit qͣꝫ eam q̄ in nicena ⁊cͣ. Si eī hͦ eētſcꝫ ꝙ ſi qͥs adderet vl̓ minueret aliqͥd ad ſymbolūnicenū eēt excoīcatus vt allegāt et male: ſequeretur ꝙ ip̄i patres qͥ fuerūt in ſecūda ſynodo qͥ greci erant een̄t excōicati. Nam ip̄i addiderūt ⁊ minuerūt ad ſymbolū nicenū. V Qd̓ vt pateat ſciēdūꝙ ſymbolū nicenū ſic hꝫ. Credo in vnū deū pr̄emoīpotentē oīm viſibiliū ⁊ inuiſibilium ꝯditorem.Et ī vnū dn̄m nr̄m ih̓m̄ xp̄m filium dei. natum depr̄e vnigenitū. hoc ē de ſubſtātia pr̄is. deū ex d̓olumē de lumīe. deū veꝝ ex d̓o ꝟo. natū nō factumomouſion pr̄i .i. vnius ſubſtātie cū pr̄e. ꝑ quē oīafacta ſūt in celo ⁊ in terra. Qui ꝓpter nos homines ⁊ ꝓpter noſtram ſalutem deſcendit de celis.⁊ incarnatus eſt: ⁊ homo factus. paſſus. mortuuseſt. Et reſurgens tercia die aſcendit in celos. Un̄venturus ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Et in ſpiritum ſanctum. Eos aūt qui dicunt. Erat tempquando non erat: ⁊ anteqͣꝫ naſceret̉ non erat. ⁊ qꝛex nullis exiſtentibus factus ē. aut ex alia ſubſtātia vel een̄tia. aut conuertibilem aut commutabilem dei filium anathematizat catholica ⁊ apoſtoſtolica eccīa. hoc eſt ſymbolum nicenum. cccxvi.patrū. quod nec plus nec minus ꝯtinet. ¶ Symbolum aūt qd̓ compoſitum ē in ſecūda ſynodo cōſtantinopoli. cl. patꝝ ſic habet. Eredimus in vnūdeum patrem oīpotentē ⁊cͣ. ꝓut cantat̉ ſeu legitin miſſa. hoc excepto. qꝛ vbi dicimus nūc. Et ī ſpiritumſanctū dn̄m ⁊ viuificantem. qui ex patre filioqꝫ ꝓcedit ſimul adorandū ⁊ gl̓ificandū: in ſymbolo cōſtantinopolitano ſic dicitur. Et in ſpirituſanctum dominū viuificantem ex parte ꝓcedentecū pr̄e ⁊ filio ſil̓adorandū ⁊ gl̓ificādū oīa aliaꝟbaeadē ſūt. Cū gͦ ml̓ta ſūt addita: ⁊ aliqͣ diminuta d̓ſimbolo niceno ad ſymbolū editū ī ꝯſtātīopolita