Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CCVIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .X.Fo. CCVI.

Sigiſmundus im §. jperator cum vrbi appropinquaret. dn̄s Eugeniuſobuiā deſtinauit aliquos cardinales ⁊ plures prelatos ac ꝓceres romanorū qui in vrbē aſſociantes cum honore maximo ⁊ ingenti gaudio introduxerunt. Et in gradibus eccleſie beati Petri cūſolenni apparatū ⁊ comitiua ꝯſiſtens ip̄e Eugenius imꝑatorē genibus flexis pedē oſculantē adoſculuꝫ oris reuerenter excepit: ⁊ poſt aliqͥs diesſeruatis conſuetis cerimonijs ⁊ iuramēto p̄ſtito fidelitatis: corona aurea ab eo in imꝑatorem romanorū coronatus ē. Locus ip̄e poſtulare videtur:poſtqͣꝫ ſigiſmundi mentio de coronatione incidit:vt paucis de hoc coronatiōis more. nouo imꝑatorum diſſerat̉. Coronabant̉ pͥſci temporis viri (vtquidam inquit) laurea corona: qui deuictas bellovrbes aut ſubactas prouincias exercituſqꝫ hoſtium fugatas ac ceſos a ſenatu vel exercitu imꝑatores appellati triumphant. Ceſaris dictator geſtande diebus ſingulis laurecius a ſenatu impetrauit. Karolus magnus grecoꝝ defectu apud latinos ob eius in romanā eccl̓iam: ⁊ pontifices merita adeptus imperiū primꝰ ⁊ a romanis dictus ēimꝑator ⁊ a leone pōtifice coronatꝰ. Atqꝫ hinc noua coronādi a pōtificibꝰ imꝑatoris cōſuetudo eſtexorta. Quia vero eorona karolꝰ ⁊ qui ab ea manarunt vſi fuerint incertū ē. Sigiſmundus auteꝫdiebꝰ noſtris coronari viſus ē aurea corona: margaritis gemmiſqꝫ diſtincta ſemicirculo ſupra caput in crucem reflexo: per Eugenium apud bearipetri baſilicā: ⁊ capiti impoſita deportare. ¶Inoleuit autē vſus vel abuſus potiꝰ: vtante coronationem reges romanorum: poſtea vero imperatores dicunt̉: quaſi minus fuerit regē qͣꝫ imꝑatoreꝫeē: que barbara ꝑuerſitas dicenda ē. Nam regiuꝫantiquiſſimū nomē ē: ⁊ apud romanos dū liberierāt propter tarquini ſuꝑbiam execrādū. Imꝑatorū vero ī libera ciuitate cōſuetum ac laudabilecuius gloria plurimi fuerūt nobilitati. Neqꝫ poſtactū triumphū id nomē reſidebat. Et hi viri triumphales appellabāt̉. Marcus cicero orator (vtinnumerabiles p̄tereant̉) imꝑator ē ab exercitu dictus: cuius triumphus belli ciuilis clade impeditus eſt. hec ſcripta ſunt: vt plene cōſtet quātū diſtet hec ſimulata nullā ob rem geſtā coronatio abilla vera que alicuiꝰ ſingularꝭ virtutis ī bello gratia cōcedebat̉. Nam eligendi imꝑatoris noua extat inuentio: ⁊ a grego. v. romanio pontifice ⁊ natione germano adinuenta: anno dn̄i. M. iij. Quecōſuetudo ad hāc diē yt aloꝝ culpa ꝑſeuerat. Ulpotius diſpēſatōe diuina: qua regna conſtituunt̉humana ẜm ꝓphetiā dan̄. Digne aūt hic ſigiſmundꝰ virtutibus ſuis ⁊ victorijs ꝯͣ turchos ⁊ laboribus ꝓ eccl̓ia toleratis meruit coronari. Ipſeem̄ ꝑmaxima cā fuit ⁊ operā dedit: vt ſciſma triūpontificū toleret̉: ⁊ poſt coronatōeꝫ ab vrbe recedes cōcitꝰ baſileā ꝓfectus ē: vbi cōgregatis iammultis p̄latis ⁊ pluribꝰ cardinalibꝰ eugenij intēptātibus depoſitionē eugenij ⁊ creationē alteriꝰ:oīno ſub terribili ꝯminatōe ꝓhibuit ne ſciſma fieret. Eicet poſt ip̄o recedente temerariā p̄ſumptio

nē ſuā illi nō dimiſerint: vt infra patebit. Fuit hicꝓculdubio vir inclitus: p̄clara facie: corpore tumſpecioſo tn̄ robuſto: magnitudine animi: ſiue pace ſiue bello eximia. Liberalitate ꝟo tāta vt hͦ vnūilli vicio daret̉: ꝙ largiendo ⁊ erogando ſibip̄i facultates detraheret ad negocia bellaqꝫ obeunda.Nimis etiā cōpaſſus ē bohemis: eoꝝ regno ſuſcepto hereditario iure fratre eiꝰ ſine filijs defunctorege bohemie. Nā cū iā eēt infecti illa hereſi huſſitaꝝ: nō tn̄ ita multiplicati ⁊ roborati quin defacili gladio poſt obſtinationē dep̄henſaꝫ potuiſſenteradicari: vt ſibi cōſultū fuit a legato illuc propt̓hͦ directo cardinali raguſino dn̄o Iohanne dn̄iciexiſtimāte illos aliquādo poſſe verbis conuerti.Sed in ꝓceſſu tꝑis ita zizania illius erroris creuerunt: ⁊ totuꝫ agrū bohemie impleuerūt: vt poſtmodū nec igni nec gladijs potuerint eradicari etſi bellis ex ꝑte diminui. Cū primū ſigiſmundusromā dimiſiſſet: vbi ꝑ mēſes aliquos pacifice reſederat ꝑ tudertinū agrū ac ꝑuſinū tranſiens arriminū petijt. Optauerat ſatis ac poſtularat ꝑ florentiā iter agere: ſed nō acquieuerūt ciues formidātes ex ingreſſu eiꝰ nouitates exurgere: cū nonvſqꝫquaqꝫ eēt vniti: ſꝫ adinuicē emulātes cōtenderēt qͥs eoꝝ videret̉ eē maior. Inde ꝑ rauennatē ac ferrarienſē ⁊ mātuanū ī ciuitatibꝰ pl̓ibꝰ conferens miliciam doctoratum ⁊ varias dignitatestrāſalpes abiuit. Eqͥdē tāta varietate aī vl̓ fortune: vt inimiciſſimꝰ philippo mediolanēſi abierit:cuiꝰ fauore ⁊ oꝑibꝰ ytaliā intraſſet. Uenetoꝝ aūtqͥbꝰ maxīe inimicꝰ venerat. vn̄ ardua tꝑibꝰ p̄teritis p̄lia multa cū eis ꝑegerat: ꝓ recuꝑandis ciuitatibꝰ. jbuſdā a venetis: ī qͥbꝰ p̄tendebat ius hr̄e.duce exercitꝰ venetoꝝ Karolo arriminū: amiciſſimus tn̄ ip̄is venetis receſſit. Florētinis qͦꝫ licꝫ grauiter apud lucā ab eis fuiſſet offenſus nō inimicoaīo eis eē viſus ē. Demū ī germaniā redijt viſitatis p̄latis ī baſilea: vt dictū ē. Fere pꝰ triēium reuerſionis in hūgaria ad pr̄es ſuos appoſitꝰ ē. Cuiſucceſſit in imperio ac regno hūgarie albertꝰ auſtrie dux. Sꝫ nō multo tꝑe ſuꝑueniēs ad coronaꝫimpij nō ꝑuenit. Reliqͥt tn̄ filiū ex vxore filia Sigiſmūdi ſupradicti: qͥ maſculū nullū habuit: ſꝫ tm̄feminā. Qui filiꝰ adultꝰ factꝰ nūc hūgarie poſſidet regnū. ſꝫ ī īperio alberto defuncto fredericꝰ hꝰnominis tertiꝰ ſucceſſit: de qͦ īfra. Et vt magꝭ innoteſcat de ꝟtutibꝰ ſigiſmūdi ⁊ florētini ducꝭ eiexercitꝰ: qͥ dictꝰ eſt pippus ſcolarius miles florentinus. Sciendum ꝙ ipſe ſigiſmūdus. xx. ampliusbellis varijs temporibus geſtis. Sarmatas ⁊ teucros ī xp̄ianos europe ruētes ſuꝑauit ⁊ ꝓprijs ſedibꝰ qͥeſcere cōpulit. Imperauit āt ānis. xxv. ⁊ d̓hac luce ſubtractus ē: anno dn̄i. M. ccccxxxvij.Interea venetis. §. II.5⁊ florentinis ex vna ⁊ Philippo mediolanen̄. exaltera parte inimiciciam adinuicem ⁊ bella gerentibus. Eugenius viſus eſt nō in medio cōſiſtere:ſed magis venetis ⁊ florentinis adherere: forte qꝛarbitrabat̉ illos magis iuſticiā fouere. Quāobrēnō minimā philippi indignationē incurrit ī magnū detrimētū ⁊ diminutōeꝫ ſtatꝰ eccl̓ie. Unde ex