Capitulū .IX.Fo. CCIIII.

ſingula a quibus periculum imminere arbitraretur: que res illi admodum ꝓfuit. Nam carminioſa ſicuti priori fecerat bello: alicuius vrbis defectionis arma inferri queritans cum arcis laude vrhis egerat de illius proditione: qua patefacta ī ꝓditorem ē animaduerſum. Philippus vt illum ſuia vlciſceret̉ artibus: ſunccini cremonenſium oppidi cuſtodi arcis mandat. vt fingat ſe carminiolearcem die cōſtituta traditurum: tranſactis conditionibus qua die: quaqꝫ ratione arcem traderet.Ad perſcriptum tempus cum magna parte exercitus noctu acceſſit carminiola: nōnulliſqꝫ in arcēintromiſſis. Nicolaus tollentinus ac Franciſcusex inſidijs cum magna equitum manu ꝓdeūtes:hoſtē nil tale verentem inuadunt: qui poſt acre p̄lium tandē fuga ſalutem petens ad mille equitesamiſit. Non tamen his deterritus: in agro cremonenſi metatus eſt caſtra. Dum hec aguntur a venetis. Nicolaus piccininus cum audiſſet renouatum in lombardia bellum ex ianuenſium luce propinquis ex his: que receperat caſtellis ꝓfectis inagrum piſanū incurſione facta: plura caſtra tū viexpugnauit: tū volūtaria (vt q̄ florentinos ſemꝑodiſſent) deditiōe facta cepit. Addiderat ſe cumantoniꝰ piſanus: quē diximus in primis a philippo in luce p̄ſidiuꝫ veniſſe. Qui cum ſingulos addefectionē ingentibus ꝓmiſſis ſollicitaret: multipatrie extorres ad eū cōfluxere: ſpe libertatis piſne vrbis recuꝑande. Et forſan ſecuta eēt defectioniſi detecta ꝓditiōe quid ā equites mulctati capti fuiſſent: relegati tn̄ florentiaꝫ ciues fere oēs: nequid noui moliri poſſent. Relicto ad infeſtandaꝫvrbē cum cohorte exulū antonio: ip̄e verſus volaterras ꝓficiſcit̉: captiſqꝫ nōnullis in itinere caſtelis pl̓a intuliſſet vrbi mala: niſi michelettus auxilio p̄miſſus īpetꝰ nicolai cohobuiſſet. ¶ Suadebat interim ſenenſibꝰ nicolaꝰ vt aduerſus florētinos mouerēt arma. Qui cū rn̄diſſēt ſe a philippoꝓmiſſa expectare duoꝝ miliū auxilia tunc vētura: ſpopondit nicolaꝰ cum florentinis mouiſſentbellū ⁊ ex eoꝝ agro p̄das abegiſſent. Ea re mature cōſulta. Nā vallem ambre ex inprouiſo inuaſerunt comes cunij albericus cum duabꝰ equitumturmis ad nicolauꝫ (Iſqꝫ ad ſenenſes ire iuſſusErat in valle elſe nicolaus regione oppidis referta: q̄ expugnationi opportuna erant: niſi illum potiundi aretij ſpes oblata a propoſito auertiſſet.¶ Aretini poſtqͣꝫ ſub ditione florētina venere: cōſtanti animo ſemꝑ in fide perſtiterunt. Sed mariottus quidā ciuis nec ſuis contentus rebus ⁊ aliorum fortunis inuidēs: nicolaū allexit ad ſpeꝫ vrbis potiunde. De qua tradenda cogitās duos ineandē ſnīam traxit. Tertius ab eo temptatꝰ dolopalā facto: ſaluāde ciuitatis cāꝫ p̄ſtitit. Nā appropinquante hoſte: omnis ciuitas ad defendādamvrbe vna cōcurrēs: ſuppliciuꝫ de ꝓditoribus (quicapite puniti ſunt) poſtulauit. Fruſtratꝰ ea ſpe nicolaus: nōnulla caſtella cepit atqꝫ diripuit: ⁊ vallis ambre oppidula tria a ſenenſibus capta.Interea cum cre. §. IXmona binis obſideret̉ caſtris: copie ꝟo philippi di

minute eēt: qm̄ nicolaꝰ tolentinꝰ ad florentinostrāſierat: atqꝫ ad opitulādū eugenio miſſus pōtifici erat: piccininus ad repͥmendas hoſtiuꝫ viresex tuſcia reuocat̉ a philippo. Erāt enī ī venetoruꝫexercitu ad milia hominū vigintiqͣtur. Philippiꝟo nequaqꝫ pares. Claſſem qͦꝫ maiorem veneti qͣꝫſuꝑiori anno in pado ꝑauerunt: nauiuꝫ ſexagīta.Inqꝫ ea decē peditū milia locauerunt: p̄ter remiges: aliāqꝫ colonū multitudinem: que ferme pedites equabant. Huic nicolaus teruinus p̄ficit̉. Armauerat philippus etiā in ticino claſſem: ſed paulo numero inferiorē: militibꝰ tn̄ apparatūqꝫ diſparē. Eius p̄fectꝰ deſignat̉ Iohānes grimaldus ianuenſis vir belli naualis ꝑitiſſimus. Dū apud cremonā verſat̉ fortuna belli. Michelettus florentinoꝝ dux cōgreſſus acie apud collē oppidū cū alberico equitatꝰ ſenenſis p̄fecto: qͥ oībꝰ copijs agruꝫflorentinū populabundꝰ intrauerat: fudit ac fugauit ad mille aut amplius equitibꝰ captis. Qua victoria florentinoꝝ res ī tuſciā ſuꝑior viſa ē. Id qͦꝫadmodū ꝓfuit: ꝙ albericus philippo in ſuſpitiōeꝓditionis equitū venit: eoqꝫ in lombardiā eſt reuocatus. Rei bn̄ geſte gl̓ia irritatꝰ fortebrachiusegreqꝫ ferens ſibi michelettū eē prelatum. relictisflorentinis typhernates inuaſit pontifici pollicitus ſe eā vrbē (ab eo em̄ defecerat) inditionē eccleſic redactuꝝ. Cuiꝰ receſſu florentinoꝝ equituꝫ vires paulo exhauſte ſūt: lentiuſqꝫ iā in etruria bellū ferebat̉. ¶Apud cremonā ꝟo acrius certabat̉Et cū venetoꝝ numero ⁊ robore ſuꝑior ⁊ foret potētia: viſū ē philippi p̄fectis claſſice expeditionisfortunā exꝑiri. Prouocabāt ſingulis diebꝰ Philippi equites leuibus p̄lijs hoſtē: qͦ animus illoruꝫaduerteret̉ ab armāde claſſis ſuſpitione. Statuto vero tempore Nicolaus ⁊ Frāciſcus precipuiPhilippi duces naues aſcendunt: īpoſitis electisex equitum numero viris: qui tecti armis aduerſus nauales milites certamine ſuperiores eſſent.Erat venetoꝝ claſſis ad certamē ꝓmpta: ſed ignara philippi. Hec cremonā appl̓icuerat equitibuſmunita. Neqꝫ id prius ē anīaduerſum: qͣꝫ in p̄liofulgentia aduerſarioꝝ arma cōſpecta ſūt: cū ipſoaque īpetu claſſis Philippi ī hoſtem ferret̉. Excepit eā haud inferior aīo venetꝰ. Cōmiſſaqꝫ pugna cū inſolitos aqͥs cōſpicerēt armatos (dqꝫ eratſuſpicatꝰ dux claſſis) ⁊ ip̄e carminiolā rei admonens poſtulauit: vt ⁊ ip̄e ſuis qͥ in ꝓpinquo erāt:opē ferret: niſi forte mallet hoſtē victoria potiri.Ille ſe dolo (vt quidā ſuſpicati ſūt) ſeu ſuꝑbia cuius erat īpotentior p̄fecti ſpreuit poſtulata: ꝟboꝝaddita cōtumelia ſuo illū ꝯſilio ad eā diem rē naualem adminiſtraſſe: ſuimet viribus certaret. Deſtitutus ſuoꝝ auxilio venetus: cuꝫ ad noctē vſqꝫpugna eſſet protracta: tandem quattuor amiſſisnauibus ſuos reuocauit. Poſtera die auctis viribus philippi prefecti maioribuſqꝫ etiā nauibus impoſitis copijs ad hoſtē diluculo pergunt. Itroxatqꝫ aſperum certamen fuit: nec abſqꝫ multorumfinitum cede. nam altera alteri naui inſerta: veluti collato pede pugnabat̉: ſaxis: verutis: ſagittisgladio: igne artabat̉: ardētes volabāt faces oīaſāguīe ⁊ cede redūdabāt: nulluſqꝫ fuge relīq̄bat̉