Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CXXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XXI.

publicam gubernabat. Declarant hoc ſocietatescū florentino populo antiquiſſime ſane poſt frederici ſecundi mortē inite: que vſqꝫ ad arbienſempugnā durauerunt. In ipſa vero arbienſi pugnain qua guelfoꝝ nomen in etruria pene deletū eſt.ꝯſtat publicis annalibus aretinos cū florentinisp̄lio interfuiſſe ac plures fere ceſos aretinoꝝ aceruos qͣꝫ vllius ſocie ciuitatis. karoli poſt hec nomen ab aretinis ſtatim receptū fuit ⁊ in partibusita ꝑſeueratum. vt neqꝫ terror corradini neqꝫ hoſtium victoria et cedes amicoꝝ de menibus ꝓpeconſpecta: a fide partiū dimoueret. Orta deindepoſt multos annos ſeditione inter nobilitatem ⁊plebem opera maxime wilhelmini p̄ſulis. factiohec guelfoꝝ aretio pulſa florentinis ſe coniunxit:cōmuniqꝫ robore his qui in vrbe remanſerant intulerunt bellū. Quo tēpore cōmiſſo apud cāpaldinum prelio wilhelminus eſt interfectus. Poſthuius p̄ſulis mortē tarlatum genus p̄potens opibus. gubernationē ciuitatis accepit. Eo rēpublicam tenente: factio illa expulſa varijs tēporibusin vrbē reſtituta eſt. Nuſqͣꝫ tn̄ integra: ſed al̓s alijprincipibus ſolū: ac maioribus potentie hominibus in exilio relictis. Suſcepta igit̉ a florentinopopulo vrbe ⁊ exules oēs redierunt. ⁊ factio illadudū peſſundata ſe ꝯfeſtim erexit. ac iā demptotyrāni metu liberis vocibus gratulabant̉. Ut ꝟoin ꝯſtituenda republica priores populi ac vex illifer iuſticie creati ſunt. quoꝝ officiorū ne nominaquidē tyrānus eſſe in ciuitate paſſus fuerat tanta repente leticia coorta eſt: vt vix lachryme pregaudio tenerent̉. Ita letis tūc aīs aretini pͥmumin florentini populi ius poteſtatēqꝫ venere.At peruſini.§. IIII.hoc florentinoꝝ factū grauiſſime ferentes. cuꝫ ſedeluſos plane circumuentoſqꝫ putarent. legatosflorentiā ꝯfeſtim miſere: qui ⁊ quererent̉ iniurias⁊ bello parta ẜm fedus repoſcerent. Hi magiſtratum cū adiſſent poteſtate dicendi facta orationehuius habuere. Aduētus noſtri cauſa o florentini. ſilentibus etiā nobis palā eſſe omnibus arbitramur. Quis em̄ qui pacta conuentaqꝫ inter populos norit. nō et a vobis cōtra fedus magnificeventū ⁊ nos ferre nō debere eā ꝯtumeliā nō inteligat? Nempe durū eſt contemni a ſocio: ſceleratum deſtitui. ꝓpe ſacrilegū oppugnari. qͥd ergoſpoliari ⁊ ꝯtumelia affici? Ita nuper fedus ictumeſt ciuitatibus. vt neqꝫ pax vlla cum hoſte fieret:niſi de ſocioꝝ voluntate. ⁊ cuncta bello parta forent cōmunia. Hec iurata religioſe ac tabulis literiſqꝫ firmata. vtrū tandē patiunt̉ vos ſic artiumſuſcepiſſe. vel teſtant̉ id a vobis fieri nō potuiſſeſalua religione ⁊ fide. Nobis profecto hec eo grauior iniuria videt̉ quo minus facti eſt nulla defenſio. Nam ex libidine ꝯͣ fedus venire. id eſt cōtra ſocios ꝓ nihilo ducere. Quod em̄ queſumusdiffugiū aūt quā defenſionē quiſqͣꝫ veſtrum aſſumatur deſiſſe nos eſſe in armis: at nunc etiā ſumſero acceſſiſſe ad bellū. At pͥuſqͣꝫ vos inferre cepimus. nullius momenti fuiſſe milites noſtros: atnihil terribilius erat hoſti ꝓfeciſſe parū. At plu-

ra ⁊ munitiſſima loca cepimus. Que igit̉ contēnendi cauſa fuerit: cum nulla fuerit cōquerendi?At ſi verū audire non piget: non tā de tyrāno: qͣꝫde nobis florentini artiū accepiſtis. Sachon credo vobis ſponte dedit beniuolentia ſeipſum. vtfit. vtqꝫ tyrānoꝝ eſt mos poteſtateꝫ exuit: vobisconceſſit. Nihil profecto poteſt dici minus. Nosinqͣꝫ ad hoc inuitū repugnantēqꝫ cōpulimus tyrānū. Nos hanc vim neceſſitatēqꝫ intulimus. Anobis circa vrbē oppida adempta ſunt illi: a nobis crebro incurſu nocte dieqꝫ vexatus. ſpem reſiſtendi omnino amiſit. Quis igit̉ auctor eſt facti. qui cōpulſus eſt an qui cōpulitur. Iſte credoniſi forte qui de naui iactat cauſam ſibi nō tempeſtati putemus ꝯſignandā. Ꝙ ſi auctores ſumusvt apparet: quanta iniuria eſt nos his rebus qͣrūipſi cauſa ſumꝰ. pergere ſpoliare. Nihil indigniꝰviſum eſt: qͣꝫ alieno labore parta retinere. Quidergo nos ⁊ ſocij ⁊ iurati. Nonne indigniſſimū eſtſi nō in cōmunionē quidē prede a nobis excitateet ꝑſecute nos admittatis?. At nō vult hoſtis intuas manus deuenire. Ad hoc ſcꝫ in ſocietatē coiuimus: vt voluntatē hoſtis ſpectaremus. Porronec illud qd̓ facit nunc vult. ſed vi ipſa cōpelliturNeceſſitas em̄ omnia frangit. Quid autē minusꝯuenit. qͣꝫ voluntatē hoſtiū attendere: ſocioꝝ negligere. Uiri ſapientes nulla in re humana. neqꝫmaiorē neqꝫ ſanctiorē fide in ſocietatibus exiger̄tNā ſi in ſocio fides violatur: quid iā in vita ſtabile ſuꝑeſt? Nuſqͣꝫ em̄ integrū hominē haberi leges voluerunt eū: qui nō integra fide erga ſociosfuerit adinuentus. A teſtimonio: a cura: a foro: apublicis honoribus ab humana deniqꝫ ſocietaterepellendū illum amouendūqꝫ cenſuerunt. Quomagis a vobis eſt florentini etiā nunc ꝯſiderandum. Non em̄ quid ꝯcupiſcat animus: ſed quidfas et iura ſinant ſpectare debetis. Legati itaqꝫperuſinoꝝ ita dixerunt. Florentinus ꝟo magiſtratus qm̄ oratio quā decebat arrogantior viſafuerat: nec momento quidē tēporis differre reſpōſum ſtatuit: ne intercapedo ipſa vlla ex parte minueret dignitatē. Quare ad legatos conuerſus.Audacem inquit verboꝝ copiam ſemꝑ vos peruſini adeſſe. ⁊ antea quidē ſciebamus. at nunc oratio veſtra manifeſte oſtendit. Neceſſe autem fuerit in reſpondendo noſtrā parumper conſuetudinem intermittere veſtrā aſſumere. Nam atrociterobiecta: placide refelli nō debent. Sed anteqͣꝫ deiure federis diſputemus ꝙ violatū a vobis violatū eſt peruſini. Non autē a vobis refutanda videtur illa iactantia: qua nobis totum belli opusquaſi nos nulli aūt nuſqͣꝫ fuerimꝰ tribuiſtis. Cuius id fuit īmoderatiōis ⁊ de nobis ⁊ ad nos iſtadicere? Cuius etiaꝫ preterea vanitatis. An quidvobis ſperare vnqͣꝫ licuit de aretinis. ſi nos ſedetes: certamen veſtrū quaſi de theatro quodā ſpectaſſemus ocioſi. Nempe quid veſtre quidue illorum poſſent vires: prelium inter vos initū patefecerat. Superatis fractis atqꝫ fugatis vobiscum aretini victores circū menia obſtreperent veſtra: opem tulimus indigentibus qua ſeruati eſtꝭAudetis ergo vos ſolos confeciſſe bellum dicere