Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CXXr
Einzelbild herunterladen
 

CapitulūFo.IIII

Ce

rent potentie eius: pacē paduani inierunt cū pactis que voluit dn̄s canis. Inter q̄ capitulū eratvt gibellinos in vrbē reducerent. Qd̓ ⁊ fctm̄ ē.Inno domini. M. §. II.cccxviij. exules ianuenſes .ſ. orienſes ⁊ ſpinole cūſuis ſequacibꝰ morā trahentes in littore ianue inpoſſeſſionibus ſuis: deſtinarūt oratores ſuos inlombardiā: tractantes cū eis ⁊ colligationē ꝑficientes cum dn̄o maffeo de vicecomitibꝰ capitaneomediolanēſiū ⁊ filijs eius: ⁊ cū tota liga lombardie partis imꝑialis ⁊ gibelline. Quo ꝑacto dn̄sHarcus filius dicti dn̄i maffei ex lombardia ꝓceſſit cū magnis copijs teuthonicoꝝ ⁊ lōbardoꝝqui cuꝫ exulibus ianuenſibꝰ orienſibꝰ ⁊ ſpinellisobſederūt ianuā. Sꝫ ⁊ poſt paucos dies oriēſescū adiutorio alioꝝ exulū caſtrametati ſunt ad ciuitatē biganū: que eſt in littore ianuenſi ⁊ illā ceperūt cū pactionibꝰ Poſt paucos dies dn̄s eduardus de familia orienſiū tractatu habito cū abate ppl̓i ſaonenſis occulto: noctu clam ciuitatē ingreſſus cū ſuis: cū adiutorio gibellinoꝝ qͥ erāt inca ciuitate: ſe rebellarūt ciuitati ianue: ex quibmultū creuit potētia exulū ianue cū occupaſſenttotū littus ianue ex ꝑte occidētis: ⁊ ꝑtē nō modicam ex ꝑte orientis: excepto tn̄ caſtro monachi etventimilij ⁊ nō ex ꝑte occidentis. Ipſo annofactio gibellina lombardie cū dn̄i canis potentiaobtinuerunt cremonā: q̄ tenebat̉ ꝓ ꝑte guelfa ſeueccl̓ie. Et ꝑ ꝓditionē factā ꝑ vnū ex guelfis abintra: ꝯcedente hoſtibꝰ vnā ex ianuis ciuitatis. Cūaūt ianuenſes guelfi qui in ciuitate regimē habebant aſpicerent ſe multū opp̄ſſos ab hoſtibus tāorienſibus ianuenſibus ⁊ ſpinolis qͣꝫ etiā alijs lōbardis ⁊ quaſi vndiqꝫ obſeſſos: plureſqꝫ ciuitates ⁊ caſtra eoꝝ iam cepiſſent ⁊ quotidie vires eorum augerent̉ ſuis paulatim deficientibꝰ: miſer̄toratores neapolim ad robertū regē: poſtulantesadiutoria ꝓ ꝑte guelfa que intra erat ⁊ celeriter:cū vltra obſidionē ꝑ mare ⁊ ꝑ terrā etiā victualiaeis anno deficiebant. Quibus intellectis rex robertus ꝑauit qͣꝫcitius magnā claſſem galearuꝫ etalioꝝ lignoꝝ ⁊ nauiū frumentis oneratarū: ⁊ ip̄eꝑſonaliter cū principe tarentino ⁊ dn̄o iohāne pͥncipe amoree fratribꝰ ſuis: ac multis baronibus ⁊mille ducentis militibꝰ de menſe Iulij ex neapolim nauigās: infra vndecim dies ianuā applicāsciuitatē cū ſuis ingreſſus ē honorifice ſuſceptusvt dn̄s ciuitatis. Ex cuiꝰ p̄ſentia om̄s letati ſunt:cōfidentiā ſumentes victorie cōtra hoſtes ex aduentu regis. Hoſtes aūt ab extra cognito ſuccurſu regis ſoluta obſidione ad montana ſctī bern̄.et ꝑaldi ⁊ burghos parce ſe reduxerūt. In eodem mēſe capitanei ianue ⁊ qui erat p̄ſes ꝓ ppl̓oet ptās: habito cōmuni ꝑlamento renunciarūt oīſue balie: dn̄io ⁊ cuſtodie quā haberent ciuitatꝭ ianuenſis ⁊ littoris eius de bn̄placito dicti ppl̓i: etꝯceſſerunt dictā baliā: dn̄ium ⁊ cuſtodiā ianue ⁊littorꝭ eius. Iohāni pape. xxij. ⁊ regi Roberti ꝑannos decem ẜm certa cap. ianue. Et rex accepiteam ꝓ papa ⁊ ſeip̄o. Adiu em̄ hoc optauerat: ſperans cū quiete habuiſſet dn̄ium illiꝰ: defacili poſ

ſe obtinere inſulā ſycilie ⁊ ſuꝑare inimicos ſuos.Et ꝓpter hoc efficiēdū ꝓcurauerat longe ante reuolutionē ip̄iꝰ ciuitatis et expulſionē ex ciuitateorienſiū ⁊ ſpinolarū: qꝛ cū alias ip̄e ⁊ pr̄ eius karolus habuiſſent dn̄ium ianue ꝯtradicebāt et obſtabant eis: ⁊ fauebant regi aragonū qui tenebatinſulā ſycilie. Cū aūt ex ſuꝑuentōe regis roberti cum copijs: hoſtes abextra debiliores eēt effecti. Exinde augmentati ſunt ꝑ colligationē ml̓toꝝ cum eis. Nam rex fredericus eis ꝯfederatusadiutoria miſit hoſtibꝰ: ⁊ marchio mōtiſferrati ⁊plures dn̄i in lombardia zelantes ꝑtem imperij.Caſtruccius tunc dn̄s lucenſiū ⁊ piſani occulte.vnde ſic multiplicati hoſtes grauia bella inferebāt ciuitati: cū machinis ⁊ edificijs varijs die nocteqꝫ faciendo magnos inſultus in diuerſis ꝑtibꝰmuroꝝ ciuitatis: adeo ꝙ rex cū omni ſuo conatuparū lucri reportabat ex hoſtibꝰ. Quinīmo hoſtes ip̄i fecerūt magnas cōcauitates iuxta muroſciuitatis: ſuſtentacula ſupponendo verſus portam ſancte agnetis adeo vt facerēt muros curruere: vn̄ ꝑs nō modica hoſtiū audaciſſima ingredicepit in vrbē violenter: ꝓpter qd̓ rex armatus ꝑſonaliter cū ſuis cōuocatis occurrentes hoſtibſuꝑ muros ip̄os diruptos ſtantes viriliter dimicabant: nō ſinentes illos intrare. ſed enſes manutenentes milites ⁊ barones regis: pepulerunt exmuris hoſtes eorū nec ꝑmiſerūt eos ingredi. Etex vtraqꝫ ꝑte ceciderūt plurimi vulnerati ⁊ occiſiMuros aūt diruptos reꝑauerūt in breui tꝑe dienoctuqꝫ edificiū vſqꝫ ad cōſummationē ꝑficiētesRex aūt attendēs multitudinē hoſtibꝰ ſuꝑadditam: cū eſſet quaſi obſeſſus ianue cuꝫ ſuis: ⁊ ipſemiſit in tuſciā adiutoria ab amicis poſtulās: vnde ⁊ florentini centū equites ⁊ quingentos pedites miſerūt ſtrenuos in armis. Sil̓r ⁊ bononienſes in triplo deſtinarūt ⁊ alij de romandiola ⁊ dediuerſis ꝑtibꝰ. Quibus ianuā applicantibꝰ ſineimpedimento rex inuenit in exercitu ſuo habereduo milia ducētos equites: ⁊ pedites ſine nūeroAbextra hoſtes habebāt vltra mille qͥngentos:quoꝝ capitaneus erat dn̄s marchus de vicecomitibꝰ mediolanēſis. Habebāt ⁊ hoſtes montiū fortalicia circūcirca: ita ꝙ rex parū poterat diſcurre̓extra: ꝑ annū manſerūt p̄lia adinuicē gerentes ſepe nec vna ꝑs poterat multū alteri p̄ualere. Interea dn̄s marchus p̄fatus requiſiuit regē robertūde ſingulari certamine: ⁊ qui in duello illo victorexiſte̓t ille dn̄iuꝫ ciuitatꝭ obtīeret: cui rex indignūexiſtimans nō acquieuit.Anno dn̄i. M. .S. III.cccxviij. Senis facta ē ꝯſpiratio. Nā dn̄s zozzideghus: ⁊ dn̄s deus de tolomeis cū ſequela iudicum notarioꝝ ⁊ macellarioꝝ queſierūt immutare modū regiminis dicte ciuitatis: que ꝑ nouē pͥores gubernabat̉. Sꝫ ppl̓o arma arripiente ⁊ florentinis armigeris illic ex alia cauſa ſe reꝑientibꝰvocatis in auxiliū: nō potuerūt exeqͥ intentū ſuūẜ expulſi ſunt de ciuitate. Hec ſeditio exorta dicitur ꝓpter diſcordias: q̄ erāt inter ſalibenos ⁊ tholomeos. ¶Eodē anno cū robertus rex quafi ob-

q 2