Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CXIXv
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

P

annis duobus ꝓpter dimortē clementisſcordiā cardinaliū ad quos ſpectat huius electioqui auinioni cōgregati erant. Nam multi ex eiserant gͣuaſcones ⁊ hi querebant gͣuaſconē habere pontificē. Qui vero erant ex francia: ꝓuinciaet ytalia cardinales illis nō acquieſcebant aliumquerentes: ſiue eis videret̉ eccl̓ie dei vtilior: ſiue qͥeis foret fauorabilior. Demū poſt longā cōcertationē in hoc omnes cōuenerunt cōmittere huic qͥdictus eſt poſtea. Iohānes tunc cardinali intereos qui vice omniū eligeret: alij vero alteꝝ. Sedfefellit eos ſua opinio: nam neqꝫ ex vna ꝑte. neqꝫex altera elegit: ſed de cōſilio ⁊ tractatu dn̄i neapoleonis cardinalis de vrſinis ſeipſuꝫ elegit. Etqͣꝫuis in alijs electionibꝰ quis ſeip̄m eligere nonvaleat: tn̄ in electōe pape nō ꝓhibet̉: cū ſibi committit̉ electō. Sufficit em̄ ꝙ habeat duas ꝑtes ineum aſſentientes voluntarie. Alia impedimentaquę poſſunt viciare electiōes canonicas in papālocū nō habent ſi ſit fidelis nō hereticus. Hic aūtfuit natione gallicus generis ſui infime ꝯditiōisfilius .ſ. reſarcitoris ſutelariū. pauꝑ tꝑali ſubſtācia: ſed diues ingenio ⁊ ſcīa: ꝑuus corꝑe: ſed magnus animo. Qui nutritꝰ eſt ſub archiep̄o arelatenſi ⁊ mgr̄o ſuo qͦ ſublato rex fecit euꝫ loco eiuscancellariū ſuū. Et poſtmodū factus ē epūs auinion̄. Et inde ꝓpter ſcīam ſuā ⁊ prudentiā factuſeſt cardinalis. Et qͣꝫuis rex robertus cū eēt in minoribus nō multū diligeret eū: qꝛ quaſdā litterasrecōmēdatorias direxerat pape clemēti ſine ſuoſcitu ſed noīe regis ⁊ ſuo ſigillo qd̓ tenebat ſignatas: tn̄ ad papatū aſſumptū alter alterū multumdilexit. Et ml̓ta papa ioh̓es fecit ꝓ roberto regeet exaltatōe eius. Ip̄e papa ioh̓es ꝓmulgauit clementinas: quas clemens in ꝯcilio ediderat: ⁊ obſeruari oībus demandauit. Anno dn̄i. M. ccoxvij. cū finite eſſent treuge inter regē robertū ⁊ regem ſycilie fredericū: ip̄e robertꝰ p̄parari fecit magnā claſſem. lx. galeaꝝ ⁊ alioꝝ lignoꝝ in neapolicui p̄poſuit in admiraldū dn̄m thomā comitē ſqͥllaci ⁊ capitaneū eaꝝ habuitqꝫ ſecū mille ducētosequites ⁊ pedites multos: cū qͥbus copijs ꝓfectꝰeſt in ſyciliā: deſcēdētibuſqꝫ in terrā in valle marzara deuaſtauit rigionē circa trapalis frumentaexterminās. Exinde panormiū ꝓpe diſcurrēs hoſtiliter viridaria ⁊ vineas deſtruxit: morā ibi trahens ꝑ aliquot dies Poſtmodū ꝑ terras militeset alij ꝑ mare meſſinā vſqꝫ ꝑuenit: pomeria ⁊ vineta deuaſtans ꝑ. xv. dies. Rex aūt fredericꝰ nūqͣꝫ voluit ei cū copijs ſuis occurrere in p̄liū: nec ꝑmare neqꝫ ꝑ terrā: ſed ſe cōtutauit in caſtro gianni cū ſuis. Ꝙobrē qꝛ nō erat qͥ reſiſteret copijs roberti: inſula ſycilie maiꝰ damnū recepit in diſcurſu hoſtiū libero ꝑ eā qͣꝫ factū fuerit ꝑ karolū pͥmūvl̓ ſcd̓m. Etſi robertus cōtinuaſſet diſcurſuꝫ illūhoſtilē ꝑ ſyciliā anno ſequenti: credebat̉ eam obtinendā. Sꝫ papa ioh̓es voluit ⁊ mandauit treugas fieri inter eos ꝑ quinquenniū. Et ciuitatē regij ⁊ multa caſtra: qui fredericus abſtulerat in calabria in aduentu imꝑatoris henrici voluit papadari in manibꝰ ſuis ad cuſtodiā eaꝝ. Qd̓ fecit robertus vt adiuuare poſſet karolū in his que ag-

greſſus fuerat: ⁊ vt recuperaret terras illas amiſſas in calabria. Nam etſi date fuiſſent ī cuſtodiaeccl̓ie ſub dn̄io tranſierūt Roberti regis. In quare fredericus cōquerebat̉ de eccl̓ia de illis terrisſibi ablatis. Eodē anno ferrariēſes ſubtraxerunt ſe a iuriſditōe eccl̓ie ⁊ deuotōe roberti regiset inſurgentes ꝯtra gentes armoꝝ cathalanos q̄ibi erant ꝓ Roberto: ꝑtim captiuauerūt ꝑtim occiderunt. Et exinde marchiones eſtenſes acceperunt dn̄ium eiꝰ. ſicut ordinatū fuerat de volūtateciuiū ferrarienſiū. In illo etiā tꝑe vguiccio fagiolanus: de quo ſuꝑ cū auxilio dn̄i canis veronenſis copiarū equitū ⁊ peditū plurimoꝝ ꝓceſſitin lumgianā: ⁊ cuꝫ potentia ſpinete marchionisintendebat piſas adire: ſi forte eā potuiſſet recuperare amiſſam ciuitatē: cū ibi hr̄et oculos tractatus cū qͥbuſdā piſanis p̄cipue de familia lanfrancoꝝ: ſed detecta ꝓditione ordita cucurrerūt de cōſilio dn̄i gaddi ad domos de lanfranchis: qͥ cōiurationē fecerant cū yguicciōe: ⁊ interfecerūt quattuor ex primioribꝰ eoꝝ plures alios ad cōfinia ꝓſcripſerūt. Sicqꝫ vguiccio ſua ſpe fruſtratus veronā reuerſus eſt. Caſtruccius aūt dn̄s luce factaliga cū piſanis ſil̓ cōgregati cū copijs ſuis ꝯͣ ſpinectā marchionē ꝓfecti ſunt hoſtilit̓: qꝛ trāſitū dederat yguicciōi cū venerat ꝯͣ piſas: ⁊ deuaſtatiōefctā regiōis: ceper̄t caſtra eiꝰ adeo: vt ſpinectā cūfamilia ſua oꝑtuerit r̄licta pr̄ia veronā ſe ꝯtutare.In anno eodemᵐ. §. I.M.cccxvij. cū ciuitas ganuenſis ſub ppl̓ari regmine gubernaret̉: ⁊ familie grimaldine ⁊ fliſchēſes cum ꝑte ſua gnelfoꝝ eēt potentiores in ciuitate qͣꝫ orieſis familia cum gibellinis: ex eo ꝙ magis pͥmis fauebat rex Robertꝰ qͣꝫ alteri ꝑti ⁊ quiaſpinoli qui tūc exulabant inimici erant orienſiuꝫꝓcurarunt ſpinolas in ciuitatē redire libere: ꝯditione adiecta: vt ſubditi eſſent ⁊ parerent mādatis cōmunitatis. Ꝙͣobrē orienſes timentes ſe nōpoſſe reſiſtere: nil fecerūt. Guelfi ꝟo audaciā maiorē ꝯcipiētes: erexerūt in dn̄os dicte ciuitatis dominū Karolū de fliſcho ⁊ dn̄m caſparē de grimaldis. Spinoli ꝟo attendentes etſi reducti eēt inciuitate ꝙ ciuitas tota regeret̉ ꝑ ꝑtē guelfā abſqꝫinduſtria ⁊ oꝑe regis roberti: ſubito ſe ꝯcordarūtcū orienſibꝰ ⁊ eoꝝ amicis gibellinis ſua ſpōte receſſerunt ſimul de ciuitate abſqꝫ impugnatōe ſibifacta: inde ſecuta ſunt ſcandala multa ⁊ bella: qꝛille due familie orienſes ⁊ ſpinole erāt potentiores in ytalia qͣꝫ alie familie ꝓ ꝑte imꝑij ſeu gibellina. Eodē anno dn̄s Canis de ſcalis veronēſiscum ꝑte gibellina lombardie cū magnis copijs.ſ. triū militū equtū ⁊ nultoꝝ peditū ꝓfecti obſederunt cremonā: ⁊ ſatis artauerāt cremonenſes.Sꝫ inundatio ſuꝑueniens aquarū de menſe ſeptembris: coegit eos ſoluere obſidionē ⁊ recedere: tū etiā qꝛ bononienſes: vt inde amouerēt illūbellū mouerūt ꝯtra mutinenſes: circa ciuitate deuaſtationē exercentes nō modicaꝫ. Decembri ſequenti dn̄s canis cū multo exercitu ꝓfectus ē cotra paduanos ⁊ cepit montē felicē ⁊ eſtenſem ciuitatē ⁊ plura eoꝝ caſtra. Et cū reſiſtere nō vale