Titulus
XXI
nizāt mr̄imonia ſine dicta licētia: vel abſoluūt aſentētijs iuris cōmunis vl̓ ꝑticularis .ſ. ꝓuincial̓vel ſynodal̓ ꝓmulgatꝭ: vel abſoluūt a culpa ⁊ pena: cuiꝰ excōīcatōis abſolutio pape reẜuat̉. ¶ Inti. de ꝟbo. ſigni. exponit̉ regula btī frāciſci ⁊ declarant̉ ml̓ta dubia eius. In. ti. de reli. do. Quiꝯtingit. cōſtituunt̉ q̄dā ꝑtinētia ad gubernatōeꝫhoſpitaliū. In ti. de immunitate eccīaꝝ derogat̉ꝓ ꝑte ꝯſtitutōi bonifacij. viij. qͥ ſtatuerat. e. ti. c.clerici .ſ. ꝙ nō ſolū exigētes pedagia ⁊ gabellas ⁊tallias a clericꝭ ⁊ ꝑſonis eccīaſticis ꝓ rebꝰ ſuis vl̓eccīaꝝ ſuarū eēt excoīcati: ſꝫ etiā ſoluētes talia:vn̄ ſeq̄bant̉ rixe int̓ exigētes ⁊ exactos qꝛ nolebātexacti ſolue̓ ne inciderent in canonē: vn̄ qͣꝫtū adiſtā ꝑtē .ſ. quo ad ſoluētes ablata fuit cēſura illa.¶ In ip̄o ꝯcilio fuit ſctōꝝ cathalogo aſſcriptꝰ ſanctus ludouicꝰ filiꝰ ſecūdi karoli regis apulie ⁊ fr̄regis roberti. Qui ludouicꝰ cū eēt p̄mogenitꝰ karoli: ꝓpt̓ qd̓ ad eū regnū apulie ſpectabat: mundū ꝯtemnēs habitū ordinis minoꝝ aſſumpſit exhūilitate ⁊ deuotōne: poſtea archiep̄s toloſanusfactus: religioſaꝫ ⁊ ſctām cōuerſationē vſqꝫ in finem ſeruās in dn̄o requieuit miraculis clarēs.In cle. prima de .§. I.fide catholica ſic d̓r Fidei catholice firmit̓ inheretes aꝑte cū ſctā eccīa ꝯfitemur vnigenitū dei filiūin his oībus in qͥbus deus pr̄ exiſtit: vna cū pr̄eeternalit̓ ſubſiſtētē: ꝑtes nr̄e nature ſimul vnitasex quibꝰ ip̄e in ſe verus deꝰ exiſtēs verus hō fierethūanū vicꝫ corpꝰ paſſibile ⁊ aīam intellectiuā ſeurōnalē: ip̄m corpꝰ vere ꝑ ſe ⁊ eēntialit̓ informantēaſſūpſiſſe: ex tꝑe in virginali thalamo ad vnitatēſue ypoſtaſis ⁊ ꝑſone. Et ꝙ in hac aſſumpta natura ip̄m dei ꝟbū ꝓ oīm oꝑanda ſalute nō ſoluꝫaffigi cruci: ſꝫ etiā ſpū emiſſo ꝑforari lancea ſuſtinuit latꝰ ſuū: vt inde ꝓfluētibꝰ vndis aque ⁊ ſanguinis formaret̉ vnica ⁊ īmaculata virgo ſctā mr̄eccl̓ia cōiunx xp̄i: ſicut de latere pͥmi hoīs ſoporati eua ſibi in cōiugē ē formata: vt ſicut certe figure pͥmi ⁊ veteris ade: qͥ ẜm apoſtolū ē ⁊ forma futuri: ⁊ in nr̄o nouiſſimo adā in xp̄o ꝟitas rn̄deretHec eſt inquā ꝟitas illiꝰ p̄grandis aqͥle vallata teſtimonio: quā ꝓph̓a vidit ezechiel animalibꝰ ceteris euāgelicis trāſuolātē iohānis vicꝫ apl̓i ⁊ euāgeliſte. ⁊. jͣ. Porro doctrinā oēm ſeu poſitionē temere aſſerentē aūt ꝟtentē in dubiū: ꝙ ſb̓a aīe rōnalis aut intellectiue vere ac ꝑ ſe hūani corꝑis nōſit forma: velut erroneā ac veritatis ⁊ catholice fidei inimicā ſacro approbante cōcilio reprobamꝰdiffiniētes: vt ſi qͥſqͣꝫ deinceps aſſerere defendereſeu tenere ꝑtinaciter p̄ſūpſerit: ꝙ aīa rōnalis ſeuintellectiua: nō ſit forma corꝑis hūani ꝑ ſe ⁊ eēntialiter: tāqͣꝫ hereticꝰ ſit cēſendꝰ. ¶ Baptiſma vnicū baptizatos oēs in xp̄o regenerās: ē ſicut vnusdeꝰ ac fides vnica: ab oībus fidelit̓ ꝯfitendū. Qd̓celebratū in aqͣ ī noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſcī credimꝰeē tā adultis qͣꝫ ꝑuulis coīter ꝑfectū remediū adſalutē: verū qͣꝫtū ad effectū cū theologi opiniōesvarias habeat. vicꝫ dicētibꝰ qͥbuſdā ꝑuul̓ culpaꝫremitti: ſꝫ gr̄am nō ꝯferri: alijs ecōtra aſſerētibꝰ ꝙet culpa eiſdē in baptiſmo remittit̉: ⁊ ꝟtutes ⁊ in
formās gr̄am infūdūt̉: qͦ ad habitū ⁊ ſi nō ꝓ illotꝑe qͦ ad vſū. Nos attēdētes gnaͣlē efficaciā mortis xp̄i: q̄ ꝑ baptiſma applicat̉ ꝑiter oībus baptiſatis opinionē ſcd̓am q̄ dicit tam ꝑuulis qͣꝫ aduitis ꝯferri in baptiſmo gr̄aꝫ informātē ⁊ ꝟtutes: tāqͣꝫ ꝓbabiliorē ⁊ dictis ſctōꝝ ac modernoꝝ doctoꝝtheologie magis ꝯſonā ⁊ ꝯcordē. ſacro approbāte ꝯcilio duximꝰ eligēdā. ¶ Itē in ti. de vſurꝭ. Exgraui in cle. dr̄ ꝙ ſi qͥs in hūc errorē inciderit vt ꝑtinacit̓ affirmare p̄ſumat vſuras nō eſſe pctm̄: decernimꝰ eū velut hereticū puniēdū: ⁊ ordinarij etinqͥſitores hereticorū pn̄t ꝯͣ tales: vt ꝯͣ hereticosꝓcedere. In qͦ etiā cap̄. ſtatuit̉: ꝙ coītates aut qcunqꝫ officiales: qͥ ſtatuta ſcribere vel dictare autꝙ ſoluant̉ vſure vel ꝙ ſolute nō reſtituant̉: pleneac libere ſciēter iudicare p̄ſūpſerīt: ſentētiā excōicatōis incurrūt. Et ſil̓r eandē ſentētiā incurſuriſi ſtatuta hꝰ hactenꝰ edita de libris coītatū quātūeſt in ptāte eoꝝ nō deleuerint: vl̓ ſi etiā ip̄a ſtatuta vel cōſuetudines obẜuare p̄ſumpſerint. Itemꝙ feneratores poſſunt ꝑ cenſurā cōpelli ad oſtendendū libros ſuarū rationū.In eodē cōcilio .§. II.fuer̄t dānati octo errores beghinaꝝ ⁊ bechardaꝝqͥ inſurrexer̄t in alemānia: vt habet̉ de hereti. Adnr̄am ī clemē. Quoꝝ pͥmꝰ ē ꝙ hō in vita pn̄ti tātāet talē ꝑfectōis gradū pōt acqͥre̓ ꝙ reddet̉ penitimpeccabil̓ ⁊ āpliꝰ in gr̄a ꝓfice̓ nō valet. Nā vt dicūt ſi qͥs ſꝑ poſſet ꝓfice̓: poſſet aliqͥs xp̄o ꝑfectiorinueniri. Secūdꝰ ē ꝙ ieiunare hoīem nō oportetvel orare poſtqͣꝫ gͣdū ꝑfectōis hꝰ fuerit aſſecutusqꝛ tūc ſenſualitas ita ē ꝑfecte ſpūi ⁊ rōni ſubiectaꝙ hō pōt libere ꝯcede̓ corꝑi qͥcqͥd placet. Terciꝰ ēꝙ illi qͥ ſūt in illo gͣdu ꝑfectōis ⁊ ſpū libertatꝭ: nōſunt hūane ſubiecti obediētie nec ad aliqͣ p̄ceptaeccīe obligant̉: qꝛ vt aſſer̄t: vbi ſpūs dn̄i: ibi libertas. Quartꝰ ꝙ hō ita pōt finalē beatitudinē ẜmoēm gͣdū ꝑfectōis in pn̄ti aſſeqͥ: ſicut eā ī vita btāobtinebit. Quintꝰ ꝙ q̄libꝫ intellectual̓ natura inſeip̄a naturalit̓ ē btā: ꝙqꝫ aīa nō indiget luminegl̓ie ip̄am eleuāte ad deū videndū. ⁊ eo btē fruendum. Sextꝰ ē hoīem in virtutū actibꝰ ſe exercereeſt hoīs imꝑfecti: qꝛ aīa ꝑfecti licentiat a ſe virtutes. Septimꝰ ꝙ mulieris oſculū cū ad hͦ nō inclinet natura ē mortale pctm̄: actꝰ āt carnal̓ cū ad hͦinclinet natura: nō ē pctm̄ maxīe cū tēptat̉ exercens. Octauꝰ ē ꝙ in eleuatōe corꝑis ih̓u xp̄i n̄ dꝫtalis exurgere aūt ei reuerētiā exhibe̓ aſſerētes ꝙeēt imꝑfectōis eidē ſi a puritate ⁊ altitudīe ſue cōtēplatōis tātū deſcēderēt ꝙ circa ſacr̄m euchariſtie aūt circa paſſionē hūanitatis xp̄i aliqͣ cogitarent. Qui oēs errores reprobati ſūt ī dicto ꝯcilioet mādat̉ dyoceſanis ⁊ inqͥſitoribꝰ vt puniāt tales. Glo. ibi. Io. an. ſufficiēt̓ on̄dit qͣlit̓ iſta ſūt erronea ⁊ ꝯͣ doctrinā ſctōꝝ. ¶ Itē de corꝑe xp̄i ī cle.j. de reliq. ⁊ ve. ſctōꝝ. Urbanꝰ. iiij. Dn̄s ih̓s xp̄scū tp̄s ſue paſſiōis inſtaret ſūpta cena ī memoriamortꝭ ſue paſſiōis inſtituit ſūmū ⁊ magnificū ſuicorꝑis ⁊ ſanguīs ſacr̄m: corpꝰ in cibū ⁊ ſanguineī potū tribuēdo Inſtitutōeꝫ qͥdē hꝰ ſacr̄i dixit ip̄eapl̓is. Hoc facite in meā cōmemorationē. vt p̄ci-