TitulusXA
in humilitate ſeruiret: a quodā nobili inquireret̉.vt magiſter eius eſſet: ⁊ ei equos. veſtes ⁊ alia ml̓ta bona prouideret mulierē ſanctā conſuluit quidei agendum: illa p̄miſſa oratione reſpondit. Uidivobis in hoc facto equum magnum preparari: qͥverſus infernum hyniebat ⁊ demonum exercitusapplaudebat. Manete ergo ẜm conſilium meumin vocatione qua vocati eſtis: ne per ambitioneꝫ⁊ ſeculi pompam locum detis dyabolo. ¶ Cū verbum dei licet indignus laycis ⁊ ſimplicibus predicare inciperem. ⁊ necdum exercitium ſeu cōſuetudinem faciendi ſermonem ad populum haberēſemper mihi metuens ne ſermone imperfecto deficerem. multa mihi vndecūqꝫ colligebam multiſqꝫ cōgregatis quicquid in mente habebam ꝓferre volebam. Cūqꝫ tanta ꝓdigalitate meip̄m confunderem ad me poſt ſermonem reuertens quaſiquoddā mentis tediū in eo ꝙ multa inordinate ⁊incompoſite mihi dixiſſe videbar: incurrebā. Cūqꝫ huiuſmodi triſticia ancilla chriſti me depreſſūaſpiceret: ego pre verecundia cauſam reuelare recuſabam. Et quid miſerabilius erat cū aliquis tāqͣꝫ bone ⁊ ſubtiliter libenter auſcultantē ſicut moeſt poſt ſermonem cōmendaret: ī hoc aliquam cōſolatōnem recipiebam ipſa intelligēs triplex vulnus temptationū quibus ſauciatus ī mente eramad ſe vocans mirabiliter aperuit. Uidi inquit qͣſi ſimilitudinem hominis nebuloſi ſuperfluitatecapillorum cooperti. quedam vero meretrix ſubornata quaſi quibuſdam radijs ſplendida eū blāde intuendo circūibat. facto autem pluries circl̓ovnū de radijs ſuis verſus eū proijciens: partemtenebrarū effugabat. Ex qua parabola intellexit:ꝙ capillata ſuperfluitas triſticiam miniſtrabat ſibi. meretrix vero ſubornata .i. elatio radijs adulationis mirabile ſibi ſolaciū conferebat.¶ His ornata monilibus filia hieruſalem: his ſāctiſpiritus donis illuſtrata corde purificato ꝑ donū intellectus in celeſtibus conuerſabatur. Relegatis em̄ formis ſenſibilibus vniformes ⁊ inuariabiles ſuꝑ celeſtium ſpūs quanto ſumme ſimplicitati ⁊ inuariabili maieſtati magis accedebat tāto eius in animo purius reſultabant. Cū ſubtilisattenuatus ſpiritus incendio pij amoris cōcrematus tamqͣꝫ virgula fumi ex aromatibus ſuꝑ celeſtia penetraret. ⁊ quaſi per quoſdā gradus in regione viuoꝝ perambulans. per vicos ⁊ plateasquerebat quem diligebat. nūc ſanctarum virginūlilijs delectata: nunc ſanctoꝝ martyꝝ roſis odoriferis recreata. Aliquādo apoſtoloꝝ ſenatu venerabiliter recepta: quandoqꝫ angeloꝝ cetibus aſſociata. cū omnia paradiſi loca letanti animo perābulaſſet: paulatim cū oīa pertrāſiſſet inueniebat:quem ardēter deſiderabat anima eius: ibi deindeperfecte requieſcebat. Cū autem librum vite vicinius inſpiceret: multa per ſpiritū intellectus in eopercipiebat. q̄ tādeꝫ ad ſe reuerſa prophetico ſpiritu prenūciabat. Intelligere enī eſt intus legere.ſpiritualia .ſ. ⁊ celeſtia. nō ſuꝑficialiter ſꝫ ſubtilit̓penetrare per noticiā eoꝝ. Unde ⁊ tribus annisan̄qͣꝫ hoīes cruce ſignarent̉ cōtra hereticos ꝓuinciales dixit ꝙ viderat cruces ſuꝑ hominū multi-
tudīem de celo ſuꝑ homīes deſcēdentes copioſe.Et cū ſctī martyres ab hereticꝭ fuerūt occiſi. ⁊ ſi īlonginquis ꝑtibus ab habitatōe ſancte vidit ſanctos angelos cōgratulantes ⁊ animas interfectorum abſqꝫ aliquo purgatorio ad celum euolanteſUidit etiam quendā qui crucem acceperat: ſꝫ adhuc iter nō arripuerat cum iaceret infirmus in extremis turbam demonum quaſi rugientium ⁊ adeſcaꝫ paratorum ad eum accedere multa criminacalumnioſe ei īponendo: ſed vt vidit quedā crurlucida deſcendens ſuꝑ eū ꝓtegebat vndiqꝫ. Eaqꝫ orante ꝓ ip̄o liberatus eſt ab inſidijs dyaboli.Et licet peregrinationē illā non ꝑfeciſſet morte p̄uentus: tamen magna pars purgatorij penarumei dimiſſa eſt. eo ꝙ ꝑ eum nō ſtetit quin ꝑficeret etſic ſancte reuelatū eſt. ¶ Cum ſacerdotes miſſasdigne et deuote deo celebrarent videbat ſanctosangelos gaudentes ⁊ ſacerdotibꝰ cū magna hylaritate cooperantes. et eoſdē ſacerdotes vultu benigno intuebant̉: eoſqꝫ deuotiſſime venerabāturItem cum quidā ſacerdos in preſentia eius miſſam celebraret ꝓ ea: illa nil ſciēte ab eo. finita miſſa dixit ſacerdoti ꝙ illa miſſa fuiſſet ſua: qꝛ vide̓atcolumbam pulcerrimam ſuꝑ caput ip̄ius ſacerdotis deſcendentem: que quaſi volitando alas ſuasad eam extendebat.Mellif luo ſapiē / §. IX.tie dono cor eius medullitus afficiebatur. Sapiētia em̄ dicitur a ſapore quaſi ſapita ſciētia. ita impleuit eam deus ſpiritu ſapientie et intellectus. ꝙcor eius ſemꝑ afficiebatur ad diuina verba dulcorabantur: et omnia opera eius ſuauitate ſpiritualis vnctionis impinguabātur. Mitis corde duldore: ſuauis opere: ebria charitate. Aliquando cuꝫin lecto ſuo ꝑ tres dies iacuiſſet et cum ſpōſo xp̄oſuauiter quieuiſſꝫ. pre nimie iocunditatis dulcedne dies illi adeo furtiue labebant̉. ꝙ vix ꝑ vnummomentum ſibi iacuiſſe videbat̉. Aliquādo quaſi inter brachia amplexando ſtringebat: atqꝫ vt ſeei ampliꝰ oſtēderet cū lachrymis obſecrabat. Alquando ꝑ tres dies vel plures vt ſibi videbatureundem quaſi paruulum inter vbera commorantem ſtringebat: et ſeſe vt nō videretur ab alijs occultabat. Aliquando cum eo tanqͣꝫ cū puero oſculando ludebat. Aliquādo tanqͣꝫ agnum manſuetum iuxta gremium quandoqꝫ quaſi columba adſolatium ſuū pius filius virginis ſe oſtendebat.quandoqꝫ quaſi aries ſtellam lucidā in fronte circuiens eccleſiam fideles ſuos. vt ei videbatur vultabat. In diuerſis autem ſolennitatibus dominiquaſi configuratum ſolennitati ſue ſe ei oſtendebat. Nam in natiuitate apparebat vt puer vberamatris lambens vel in cunabulis vagiens: et tūcad eum afficiebatur vt paruulum ẜm oſtenſiōēsvarias habens varias affectionum guſtus et ſapores. In feſto autem purificationis videbat be.virginem offerentem filium in templo ⁊ ſymeonein vlnis recipientem. et in huiuſmodi viſione nōminus exultabat gaudio qͣꝫ ſi preſens fuiſſet. Etcum cereus diu extinctus fuiſſet in proceſſiōe ſubito lumen claritatis clariſſimum deo accedente ſe