Titulus.
XIII.
rent inimicos. ⁊ nō inueniat̉ in ſacra ſcpͥtura paucos ydolatras multos iſrahelitas fugaſſe. Et illiqui vincūt nō ſemꝑ ꝓpter merita ſua vincūt. ſꝫ qꝛilli ꝯͣ quos dimicāt tali pena digni ſunt. Nihil .n.mirū eſt ꝑſarū gentē ydolatrā ⁊ ſpurciſſimā a machomēto victā eſſe. nō qꝛ melior eis eſſet: ſꝫ qꝛ hoceis ꝓmeruerūt vt a cōſimili dyabolo punirentur¶ Illud deniqꝫ qd̓ ſibi dicit deū dixiſſe. Niſi ſciremus eos nō tibi credituros ⁊cͣ. ad arabes quidꝑtinebat. qui nec ꝓphetā viderāt. ⁊ id̓o nec ſignaꝓphetica eos cōtēpſiſſe vnqͣꝫ potuerāt. Cuiꝰ aūtimpudētie eſt dicere illos ſignis eius nō credituros: qui nō ſine ſignis tm̄. ſꝫ ⁊ ſine alicuiꝰ boni iudicio ꝙ nec peiora face̓ debuiſſēt peſſime vite homini crediderūt. ¶ Quia gͦ illū tā ph̓icis rōnibꝰqͣꝫ diuinis auctoritatibꝰ ſua etiā cōfeſſione. ab omni etiā ꝓphetali gr̄a extraneū eſſe ꝓbauimꝰ: reſtatvt qͣles ſint fabule in qͥbus ꝯͣ id qd̓ ſupͣ dixerat ſigna ſe feciſſe aſſerit videamꝰ. Dicitur itaqꝫ ibi. ꝙaliqn̄ audiens lupū vlulantē. focijs ait ſe ex voceeius intelligere ꝙ lupus ille inter alios maior omnibus eſſet: ⁊ princeps lupoꝝ. O ſignū ꝓpheticūNōne ſimilit̓ potuit dicere ꝙ lupus eū in illa voce ꝓphetā eſſe ſignaret. Quis em̄ inde illū ſi qͥdintelligeret cōponere potuiſſet. Sicut ⁊ de quodāalio lupo ibi refert̉. ꝙ cū allocutꝰ fuiſſet vehebenfiliū heuꝫ. ſtatim ſit factus ſaracenus vbi ſi leonēꝓ lupo ille fabulaꝝ cōpoſitor poſuiſſet: multo elegantior fabula extitiſſet. Sed nō immerito fabul̓ſuis lupos ītexuit: qui more lupi rapidus ſemꝑ etcruenter inceſſit. Qui etiā bouē zozai dn̄o ſuo locutū fuiſſe dixit. ⁊ ꝙ ſuꝑ vbera humemabeth mulieris manū ſuā poſuerit. Itē ꝙ p̄ceꝑit arbori cuidam ⁊ ſtatim adorauit eum: qd̓ tn̄ ſaraceni ipſi falſum eē teſtant̉. Itē dicit ꝙ cū zamēth iudea vxorzeheninoue aſſata venenū ſibi poſuiſſet: ſcapulaouis locuta ſit ei dicēs. Noli me comedere qꝛ veneno cōfecta ſum. ꝓpter qd̓ nō comedit de ea: ſedalius ſocius eius qͥ cōmedit mortuus eſt. Itē narratur ibi ꝙ aliqn̄ miſerat manū ſuā in cauerna vn̄exierūt aque ex quibꝰ ipſe bibit ⁊ ſocij eius ⁊ pecora eius. qd̓ tn̄ apud ſaracenos friuolū habet̉. Ip̄eqͦꝫ omnia iſta mēdaciſſima eſſe teſtat̉. cū in maiori ſcpͥtura ſua dicat. ſigna ſibi a deo data nō eē .ſ.ad faciendū ea. Et cū iterū dicit. Nō ſum miſſusniſi in virtute gladij. ⁊ qui nō ſuſceperit meā prophetiā occidat̉. aut reddat tributū ꝓ infidelitateſua ⁊ dimittat̉. Unde gͦ apertius ⁊ manifeſtiꝰ oīaiſta ſigna p̄dicta falſa eē cōprobāt̉. qͣꝫ ex ſuis iteꝝdictis qͥbus in alchorano ſic loquit̉. Quicqͥd inueneritis ꝑ me ſcriptū. cōferte illud cū alchoran⁊ ſi ei nō concordauerit ſcitote ꝙ innocēs ſum abilla ſcriptura ⁊ mea nō eſt. Ergo ẜm iſtā regulamſuā. omnia q̄ non in alchorano ſcripta inueniunt̉reſpuenda ſunt. Et ſic patet ꝙ miracula nulla fecit ſꝫ fur fuit ⁊ latro. Qui cōſilio cuiuſdā confortatus poſtqͣꝫ diues factus eſt ex opibus cuiuſdā domine quā duxit vxorē vt ſupradictū eſt: hoīes adſe peſtiferos ⁊ viarū inſidiatores fugitiuos ⁊ homicidas ſibi agregans: ad deuia ſiluarū mittebatad cacumina montiū. ad ꝓxima fontibus loca tales cōplices ſuos mittebat inſidiari negociatori-
bus ⁊ alijs iter agentibꝰ: ad ſpoliandū eos ⁊ occidendū ⁊ diripiendū bona eoꝝ. Fecitqꝫ qͣꝫpluresexpeditiones ꝯͣ diuerſos ad occidendū ⁊ p̄dandūAduertendū igit̉ ſi hmōi expeditiones ad dei ꝑphetā debeant ꝑtinere. in qͥbus nil aliud qͣꝫ fraue⁊ violentia ⁊ humani ſanguinis effuſio eſt. Nonergo ꝓpheta ſed filius ꝑditionis ⁊ pͥnceps demonum ⁊ ſecta eius ⁊ lex peſſima et omni falſitate etſpurcicia plena.¶ Capitulum .VI.E multis ſanctisvtriuſqꝫ ſexus qui tꝑibus p̄dictorūimperatoꝝ claruerūt ꝟtutibus ⁊ miracul̓. Et pͥmo de ſancta phara virgine ⁊ fratribꝰ eius ſanctis pharaone ⁊ alijs duobus. Tꝑe heraclij imꝑatoris virgo xp̄i phara claruit in francia. cuiꝰ ſanctitatē imitatus ē frater eiꝰpharao ex comite clericus. ⁊ ex clerico factus meldenſiū ep̄s vt ait Sigiſbertus. Sed Uinc. ſpec.hiſto. li. xxiiij. ca. xv. ex geſtis eoꝝ ſic notat. haguericus pater eoꝝ ex gente burgundionū duxitꝓſapiā. atqꝫ in aula regis theodoberti int̓ pͥores⁊ ꝓceres nō mediocriter fulſit. Erat nāqꝫ cōſilijsregalibꝰ notus. ac nobilitate ſapīe vallatus. Hoſpitalitati deditus. atqꝫ ſanctoꝝ viroꝝ ſuſceptordeuotiſſimus. quoꝝ in mētibus ꝑſpicaci oculoꝝac mētis inſpectione xp̄m agnoſcebat. Hic ē adeptus ſui nō imparē generis cōiugē nomine leodegundā ex qͣ tres ſuſcepit liberos. Pharaonē viꝝſanctiſſimum valbertū ⁊ calnoaldū. Filiāqꝫ mireꝓbitatis pharā. Calnoaldus beato columbanoerudiendus a patre eius tradit̉. eius miniſter deuotus effectus. Qui dū in ſolitudine vaſta moraretur heremi. ei belua olim paruit ad p̄ceptū magiſtri columbani: Iſte ſiquidē calnoaldus germanus beati pharaonis poſtmodū p̄ ſul factus in ciuitate lugdunēſi claruit. Beatus ꝟo valbertus aſancto columbano in monaſterio luxouiēſi cū fratre calnoaldo ⁊ beato agilio filio agnoaldi fratrꝭſupͣ memorati harguerichi cōmiſſus ē erudiēduseuſtaſio magne eruditionis viro: cū multis alijsqui poſtmodū eccleſiaꝝ dei p̄ſules eximij claruerunt. ¶ Cū autē apud villā papimiſiū dei cultoreuſtaſius a genitore p̄dictoꝝ fratrū officioſiſſimeſuſceptus moraret̉: atqꝫ cognouiſſet ſororē eoruꝫpharā beati colūbani benedictione ſacratā. grauioculoꝝ fatigari cecitate quā cōtraxerat aſſidui fletus merore. eo ꝙ diſponeret̉ a patre nuptiali oꝑiinſeruire ⁊ ſanctimonie vota fruſtrari nuꝑ deliberata: patrē aſperitate verboꝝ obiurgatur dicenshoc ſui eſſe oꝑis: ꝙ virgo afficeret̉ tanto diſcrimine ꝑiculi. Ad hec ſiquidē pater ſimulatione ꝟbofilie dixit ſe poſtponere nuptiarū cōiunctionē: tm̄vt ipſam mereret̉ iocundari ſoſpitate corporaliItaqꝫ vir dei hoꝝ credulus verboꝝ. ad locū in qͣegra decūbebat puella acceſſit. ⁊ vtꝝ in ſanctimoniali habitu viuere vellet ſciſcitat̉. At illa ſuſpirans ait ſe pudiciciā angelis ſociā deſiderare: potiuſqꝫ ſuꝑnū ſpōſum cōcupiſcere qͣꝫ terreno flebiliter inherere. Mane ꝟo viſus ē ei aſtitiſſe vir reuerenti vultū oculis ardentibꝰ dicens. Certa eſto